Wat doe je als het zomerfruit volop in de schappen van de winkel ligt
... en je van een lieve vriendin een prachtige doos vol walnoten
uit eigen tuin hebt gekregen?
Dan ga je heel veel perziken en walnoten van hun velletjes, pitten en doppen
ontdoen en ga je genieten van het gevoel van rijkdom dat je overvalt.
Daarna doe je de gesneden perziken in een gróóóte pan,
samen met de geleisuiker spciaal van van Gilse en voegt in de laatste minuut
van de kooktijd de grof gehakte walnoten toe.
Daarmee vul je zoveel mogelijk van de eerder verzamelde jampotten
en zet die op hun kop op een tot dan toe schone theedoek
en wacht op de "plop" ten teken dat ze vacuüm gezogen zijn.
In de tussentijd haak je een mutsje voor een van de deksels en maakt plannen
voor nog meer mutsjes omdat het zo'n leuk weggevertje is.
Hier (klik) vindd je trouwens een erg leuk patroon voor zo'n mutsje.
Daarna komt je leven in een soort stroomversnelling terecht
en is het ineens 28 oktober en schrijf je dus maanden te laat een logje
om die lieve Coby voor de walnoten te bedanken,
dat prachtige geschenk waarvan we nog elke dag kunnen genieten
als we een beschuitje met deze verrukkelijke jam eten.
Er staat nog steeds een potje klaar om aan haar te geven ...
"Als een vrouw niets heeft om zich schuldig over te voelen,
dan zoekt ze wel iets om zich schuldig over te voelen"
Ik hoef niet te zoeken ...
