Er was eens een katje dat vanaf zijn jeugd opgroeide in
een appartement in Amsterdam. Hij zag weinig van de omgeving
omdat zijn baasje en bazinnetje heel bang waren dat hem iets zou overkomen
in die zeer drukke straat waar zij woonden.
Ze noemden hun lieveling Sjakie of Sjaak.
Het beestje groeide ondanks de beperkte leefruimte op
tot een gezond en gelukkig dier.
Op een dag hoorde Sjakie een bijzonder geluid dat vanaf het
balkon de kamer binnen drong en in Sjakies binnenste begon
zich een vreemd gevoel te roeren.
Zijn oren spitsten zich en zijn tanden kwamen tussen
zijn trillende lippen bloot te liggen.
Een zacht rommelend geluid kwam er tussendoor naar buiten
en Sjaak schrok zo van zichzelf dat hij als een speer naar binnen stoof
en zich bibberend achter de bank verstopte.
Dat ritueel herhaalde zich enkele malen, maar later maakte Sjakie
zich niet meer zo druk om de moordzuchtige neigingen die zich aan hem
hadden geopenbaard en begreep hij dat hij zich zo mocht voelen omdat hij een kat was.
Op een dag werd zijn gezapige kattenleven echter wreed verstoord toen er
een bord op het huis in de grote stad werd gehangen en Sjakie begreep
dat er grote veranderingen op til waren.
Ergens anders in het land kwam een ander bord te hangen aan een huis
dat op een heerlijke rustige plek, verscholen in het groen lag te wachten
op Sjakie en zijn baasjes, maar dat wist hij toen nog niet.
Wat hij wel wist, was dat hij niet kon samenwonen met de grote hond
die hem de baas was in het huis waar zijn baasje en bazinnetje tijdelijk
onderdak vonden totdat hun huis in het groen klaar zou zijn om
door hen drieën bewoond te worden en de rust weer terug zou keren.
Tot die tijd ontfermde een lieve vriendin van Sjaak's baasjes
zich over hem en wat heeft hij het daar goed!!!
Zo zag Sjaak dus ineens iets meer van de wereld maar nog altijd woont hij,
ook bij zijn weldoenster voor enkele maanden op een bovenwoning.
En juist daar gebeurde het ....
... dáár ontwaakte Sjakies jachtinstinct en besprong hij totaal
onverwacht de stille, tere vogeltjes die zich al minstens vijftig jaar
verscholen hielden tussen het bonte gebladerte van een schitterende
een aandenken uit de familie van Sjakies weldoenster
en zijn baasjes zijn er totaal ontdaan van.
Zo heeft de levensboom er ongeveer uit gezien en vorige week
werd bij mij een stevige tas van de grootgrutter die op de kleintjes let,
binnengebracht met daarin een chaos van 21 stukken
Mexicaanse levensboom ...
... en of ik alstjeblieft, alstjeblieft kans zag om die 21 stukken
weer tot een aanvaardbaar geheel te lijmen.
Ik vond het een geweldige uitdaging en degenen die me goed kennen
weten hoezeer ik baal dat het me niet gelukt is om de levensboom te herstellen.
Twee stukken heb ik kunnen lijmen, maar de lijm is veel te agressief
voor mijn longen en bovendien kreeg ik het niet voor elkaar om de gebogen,
zware stukken terracotta aan elkaar te lijmen.
EN DAN NU DE HULPVRAAG ...
WIE WEET RAAD ??
WIE KENT EEN RESTAURATEUR OF ANDERE MANIER
OM DEZE RAMP ONGEDAAN TE MAKEN ?
DE MAN OP DE FOTO ZAL JE HEEL DANKBAAR ZIJN
