"Raampjes"

 

Het is kerstavond, precies zeven uur als ik dit bericht begin te schrijven.

De hele dag stond in het teken van versieren, koken en bakken voor degenen

die ons morgen en overmorgen komen bezoeken en het te woord staan

van enkele krantenbezorgers die hun kerst- en nieuwjaarsgroet kwamen aanbieden.

Ja, ik ben nu best wel moe, maar de "Raampjes" laten me niet los.

 

Afgelopen dinsdag kwam Jan thuis met een plastic zakje met vier

koekjes erin. Hij had ze gekregen van één van de buitenlandse vrouwen

aan wie hij samen met nog enkele mensen Nederlandse les geeft.

Ze hebben nog geen status, deze mannen en vrouwen uit verre landen.

Ze mogen dus niet werken en nog geen inburgeringscursus doen om

ondermeer Nederlands te leren.

Toch willen ze zich verstaanbaar kunnen maken als ze boodschappen gaan

doen of kennis maken met ons Nederlanders of als ze naar de dokter

of het ziekenhuis gaan.

Nu zijn er dan enkele vrijwilligers die hen de eerste beginselen

van de Nederlandse taal bijbrengen zodat ze zich een beetje kunnen redden.

Dinsdag was de laatste lesdag voor de kerstvakantie en enkele cursisten brachten lekkers

mee om er een feestelijk tintje aan te geven.

Jan kreeg toen ook voor mij "Raampjes" mee en ik zag direct al

de symbolische betekenis van deze mooie exotische baksels

die een Iraanse vrouw had gemaakt.

Raampjes laten licht door en verlichten de donkere hoekjes in onze huizen.

Raampjes bieden ook uitzicht op alles wat er buiten onze huizen is ...

op andere huizen en wegen of op bomen, bossen, weiden of de zee.

Ze had geen mooier symbool voor Kerstmis mee kunnen brengen, deze vrouw uit Iran.

Mijn kerstwens voor ieder van jullie en voor onszelf is,

dat we zelfs de donkerste hoekjes van onze harten altijd laten verlichten

door Gods liefde die ons wil bereiken via de mens die we ontmoeten.

Dat we onze blik altijd óók gericht houden op de wereld buiten onszelf,

waar zoveel te geven is aan warmte en liefde aan de mens die misschien

in onzekerheid leeft over zijn of haar kinderen die hier nog niet zijn

uit dat verre, verre land; over die plek onder de zon

die nog helemaal niet zo vanzelfsprekend is als voor ons.

Dankjewel lieve onbekende voor deze prachtige gift

van de "Raampjes",

ze waren ook nog eens heerlijk!

Werk van Jannie

In dit logje schreef ik al over Jannie die het patroon voor de

mooie pompoenen zelf had gemaakt en dat ik mocht gebruiken

om dezelfde leuke pompoenen te haken.

Vorige week viel er een dikke enveloppe in de bus en kwamen

er deze drie schattige vriendschapsdoekjes uit die ze

voor me heeft gemaakt.

De kleuren passen prima in ons lichte interieur en ook bij de zee

die voor ons zo dichtbij is.

 

We schrijven elkaar regelmatig over de handwerken waarmee

we bezig zijn en sturen elkaar daarvan ook foto's.

Omdat Jannie prachtige borduurwerken maakt, vroeg ik haar of 

ik daar eens iets van mocht laten zien op mijn weblog en dus toon ik jullie vandaag

heel graag iets van haar werk.

Op de foto hierboven zien jullie twee kussentjes Walnut Iowa en Hanna

Lovina Joslin uit een boek van Blackbird Designs.

 

Hierboven de prachtige Quaker Mary Thompson 1805

van Quaker Schoolgirl Samplers van Ackworth. Ik vind de kleuren ook

zo mooi en de kerstversiering past er helemaal bij.

 

Hier nogmaals dezelfde Quaker, maar nu in gezelschap

van een andere prachtige Quaker "A Token of Love".

Die zullen samen een hele mooie plek vinden in Jannie's huis.

 

 

Dan zie je hier nog vriendschapsdoekjes in Jannie's favoriete kleuren

met daarnaast weer een heel mooi kussentje,

samen ook weer heel smaakvol op de foto gezet.

Als laatste nog een kussentje van Jannie en daarmee wens ik jullie

een heel mooie winter toe die nu toch officieel begonnen is.

Met zulke fijne hobby's als wij hebben zal die winter voor ons geen probleem zijn.

Tot de volgende keer en van Jannie zullen jullie nog wel meer werk

zien op mijn weblog.

Groetjes van Corrie

Kerstster van muziekpapier

Een tijdje geleden kocht ik voor € 2,50 drie muziekboeken in de kringloop

omdat ik ooit had gezien dat je daar leuke dingen

van kunt maken.

Vorig jaar al had ik een bijzonder leuke weblog ontdekt speciaal

voor de kerstperiode: Sjarmerende Jul

Hanna plaatst daar al enkele jaren erg leuke zelfmaakideeën

voor kerstversieringen e.d., dus je begrijpt dat ik onmiddelijk

mijn muziekpapier ging opzoeken toen ik vorige week

prachtige papieren kerststerren op haar weblog zag.

Ik heb er inmiddels drie gemaakt, één hangt er bij Menno, Maaike en Max in huis.

Ik vind het heerlijk om te doen dit papierwerk.

De poëzieplaatjes had ik ook al jaren in huis, dus ik kon meteen aan de slag.

Hanna beschrijft hoe je het moet doen, maar i.p.v. de papieren

hulsjes door een draad met elkaar te verbinden, heb ik ze aan de achterkant met

een papieren cirkel aan elkaar geplakt.

Ik ga er beslist nog een paar maken, het is een inspirerend en ontspannend werkje.

Veel plezier met misschien het maken van de ster en zeker het bekijken van de link naar

Hannas mooie weblog

Helemaal verslingerd aan ...

 ... de geweldige patroontjes van Gera en wat een feest om met deze vrolijke ouderwetse kleurtjes te kunnen borduren.

Zo'n wollig wit konijn met zwart getipte oren

dat aan aardbeien snuffelt vind ik prachtig.

Waarom dat zo is kan ik niet uitleggen, het doet me iets.

Deze bloemetjes doen me denken aan de motieven van Marimekko

daar word je toch enorm vrolijk en energiek van als je al die plaatjes ziet

Zulke schattige vogeltjes zou je zelf willen bedenken en hierbij denk ik

aan de vogeltjes en eendjes die ik in mijn tekenschriftjes

van de lagere school heb staan.

Dit boompje is zoals een kind het tekent,

Max maakte er van de week zo een voor me,

 het heeft ook iets van een lollie

En hoeveel van zulke molentjes zullen we vroeger door de wind

hebben laten draaien als we bij pappa of mamma in het zitje

voorop de fiets zaten ?

Op iedere kermis stonden ze in rijen te koop en alles in deze patroontjes

roept bij mij herinneringen op aan mijn heerlijke jeugd

Zelfs het vintage formica dienblaadje waarop ik alles heb gelegd is uit vroeger tijden.

Ik vond het ooit in de kringloop en ik ben er nog steeds dol op.

Voor deze boduurwerkjes een perfecte ondergrond in blauw of in houtmotief. 

Mmm ... ik word oud geloof ik met mijn geschrijf over vroeger tijden,

maar ik deel mijn liefde voor vintage spullen

en kleuren met heel veel jongere mensen en dat maakt het allemaal

ook weer zo leuk en nieuw

Nee, ik loop niet (meer) met molentjes maar blijf in mijn hart

altijd een kind dat volop van het leven geniet

Een heel vrolijk en gezellig Sint-weekend gewenst!