vrijdag 14 januari 2011

Weekend ...

Allereerst wil ik iedereen die me bij mijn vorige log zoveel goeds toewenste voor het nieuwe jaar, van harte bedanken. Ik heb die wensen allemaal heel serieus tot me genomen want ik heb ze nodig, wie niet trouwens!  Het afgelopen jaar heb ik vaak stil moeten staan (ook letterlijk) bij het feit dat het leven echt niet zo maakbaar is als men je maar al te vaak wil doen geloven via tijdschriften, reclame, televisie en allerlei cursussen.




Wanneer ik dan bij tijden zo'n toekijker wordt kan ik twee dingen doen, heel erg gaan beseffen dat ik een toekijker bent en veel dingen niet kan doen, of de handen ineen slaan en tegen mezelf zeggen: "Laat ik eens zien wat ik kan gaan doen!"  Zo ontdekte ik dat in periodes van gedwongen rust het een ongelofelijk groot voorrecht is om van handwerken te houden, om kasten vol boeken te hebben die me inspireren, om dozen vol garen te hebben waaruit ik kan putten en ineens zeeën van tijd om ermee aan de slag te gaan. Dan zat ik vaak te breien en voelde me ondanks alles nuttig omdat ik wollen sokken breide voor de winter en toen het eenmaal winter was en ik weer een "rustperiode" had, trok ik ze aan, soms drie paar over elkaar, vond een dik wollen vest en trok dat aan over mijn pyama zodat ik in van hoesten doorwaakte nachtelijke uurtjes warm gekleed naar beneden sloop en van de nood een deugd maakte.



 
Daar groeide de afgelopen weken een boom onder mijn handen en ontsproten er prachtige ranken en tere bloemen, ik maakte mezelf een huis waarin liefde woont, een liefde die o zo voelbaar was als ik zelf niet veel kon. Jan die als een engel voor me zorgde, de kinderen en kleinkinderen die om me heen waren op velerlei manieren, vrienden en vriendinnen die lieve woorden schreven en al die vele goede wensen die jullie me hier op mijn weblog gaven.




 Daarmee begon ik dit log en zo eindig ik ook ... hoe rijk kan ik me voelen in tijden waarin ik ook zou kunnen piekeren. Als ik 's morgens mijn zegeningen tel, heb ik echt wel even tijd nodig en ik eindig voor dit weekend met enkele woorden die me aanspreken:
 "Berusten is het lot in het licht hangen, er steeds naar kijken en dan diep zuchten. Aanvaarden is het lot in handen nemen, de vingers er omheen vouwen en voortgaan".
En weet je wat ik dan in mijn vingers vind als ik ze openvouw, dit heerlijke borduurwerk van Blackbird Designs "When this you see, remember me". Als ik dan toch zou zuchten, zucht ik van genoegen ;- )) Ik wens jullie een bijzonder fijn weekend toe, ja het is grijs en nat buiten maar ik denk dat we het allemaal warm kunnen stoken in onze geriefelijke huizen en gezellig kunnen maken met goed eten en drinken, met die kasten vol lapjes, garentjes en boeken en bovenal onze harten vol met al die goede en lieve wensen van en voor elkaar.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...