Nuttig maar zielig!

 Glimt mijn fornuis niet prachtig? Vandaag schoongemaakt en daarna ingesmeerd met baby-olie, werkt perfect en de komende tijd veeg ik de stoflagen en vetspetters er zó weer af. Dit alles ter ere van het overlijden van een kip en schaap. Ha,ha,ha, zie je ze al hangen? Ietsje dichterbij dan.

Een tijdje geleden zag ik ze hangen bij "Naaldkunst" in Alkmaar. Ik vond ze er wel zielig uitzien met die hangende koppen, maar ik móest ze maken. De oogjes van het schaap zijn zwart dus die zie je niet zo goed op het donkergrijs, maar de kip kijkt soms best nog venijnig naar me. Als ik vanavond in de pannen sta te roeren kan ik zomaar een mep van die vleugel krijgen.

 

Maar gelukkig bedenk ik me net dat ik nog twee verrukkelijke porties "Calzone" over heb van gisteren dus voor vanavond hoef ik niets te vrezen ;- ) Het haken van deze pannenlappen was erg leuk. Ik begon te haken bij de snavel en de schapensnoet en werkte aan éénn stuk door, tot en met het einde van de pannenlap. Heeft iemand enig idee uit welk tijdschrift of boek dit patroon komt? Ik kreeg een kopietje mee waar niets van de herkomst op staat. Tot de volgende keer!

Nutteloos maar leuk

Tijdens het borduren vraag ik me soms heel even af waarom ik al die nutteloze dingen zit te maken, want laten we eerlijk zijn, zonder al die geborduurde hertjes, hartjes en mapjes draait de wereld gewoon door. Je kunt ze bovendien, als je ze nodig denkt te hebben, veel sneller in je bezit krijgen door naar een winkel te fietsen en ze daar te kopen.

Maar toch zal iedere handwerkliefhebber nu tal van redenen kunnen noemen waarom we toch écht deze nutteloze zaken moeten maken, ik onderschrijf al jullie argumenten! Zo zag ik ook deze kleurrijke dametjes en wist meteen dat ik die wilde maken.

   Het was enig om ze te borduren , van de kleurtjes alleen al word je vrolijk en om alle steekjes zo dicht tegen elkaar aan te borduren vond ik ook erg leuk. Maar toen kwam de afwerking, getsie wat een geknoei met piepkleine stukjes karton en veel lijm Marian'ne geeft me groot gelijk wat de lijm betreft ;- )  Netter dan dit lukte me echt niet en nu ze eenmaal in elkaar zitten valt het me eigenlijk nog mee ook. Wat een leuke wijffies hè!  Het is een cadeautje en de ontvangster zal meteen beamen dat het totaal nutteloze handwerkbenodigdheden zijn, maar ik weet zeker dat ze ze leuk zal vinden, gewoon al om naar te kijken.

 Oh ja, nu weten jullie nog niet eens wat het is, het ene vrouwtje is een "bobbin" om borduurgaren om te winden, dat is wel te zien en geloof me, niemand gaat 500 of meer van deze "bobbins" borduren om bijvoorbeeld alle DMC-garens mooi op te kunnen bergen, nutteloos "bobbintje" dus.  Het andere vrouwtje heeft een dubbele persoonlijkheid, je kunt haar splijten en dan vind je binnenin iets scherps maar ook iets glanzends. Een naaldenmapje is het, waarbij ik aan de linkerkant een draaddoorhaler plakte. Iets minder nutteloos misschien, maar ik vind het vooral ook heel erg leuk.

 

Voor de liefhebbers de gegevens, hier zie je wat er nog meer bij deze dametjes gemaakt kan worden en kun je alles ook bestellen, maar ik zal niet degene zijn die deze handwerkset volledig maakt ;- )) Ik ben alweer met allerlei andere dingen bezig. Groetjes en tot later! 

De lappendeken!

 ... met van alles en nog wat ben ik bezig en dat bevalt me zó goed dat het bloggen erbij inschiet. Vandaag dan toch weer even een berichtje en wat foto's om te laten zien dat er ook dingen afgemaakt worden. Twee jaar geleden was ik samen met José en haar vriendin Jenny een midweekje uit. We huurden een huisje in Eerbeek en José en Jenny zouden mij de eerste beginselen van het quilten bijbrengen.

  Nu zijn we twee jaar verder en kwam ik eindelijk zover dat ik de lappendeken waar ik indertijd mee begon af wilde maken   en al heel snel besefte ik dat ik toch echt een vingerhoed nodig had, want mijn borduurvingertjes waren binnen korte tijd kapot van de fijne naalden.  Gelukkig kan ik daarvoor terecht bij "De Dekenkist" (klik) in ons dorp.

  Hier zie je een heel mooie naaldenhouder met een magnetische ondergrond die ik vorig jaar van José cadeau kreeg en daarbij kreeg ik ook nog een heel leuk naaidoosje waarin ik allerlei leuke spulletjes bewaar die ik ook al vanhaar kreeg.

 Op de binnenkant van het deksel plakte ik een leuk ouderwets plaatje. Van alle cadeautjes die ik door de tijd heen van zovelen van jullie kreeg vind ik nog altijd het allerleukste dat mijn gedachten zo vaak afdwalen naar de schenksters als ik iets zie dat ik van hen kreeg. Is de lappendeken dan eindelijk af?

 Jazeker, Jan maakte enkele weken geleden nog deze foto waarop ik de drie lagen stof middels geknoopte rode draadjes met elkaar verbond. Ik zag ooit op een geweldige expositie, een aandoenlijke quilt die ook op deze manier geknoopt was en die heeft me nooit meer losgelaten.

    Ik laat jullie meteen ook even het naaimandje zien dat ik 40 jaar geleden van mijn moeder cadeau kreeg, ik ben er bijzonder aan gehecht.

Hieronder een foto van de gevouwen lappendeken toen hij helemaal klaar was maar nog niet gewassen en gestreken. Dat is inmiddels natuurlijk wel gebeurd en hij heeft zich prima gehouden.

  De achterkant is dus geheel lichtblauw gestreepte stof en de rand rondom de lappendeken maakte ik van stof die ik nog had bewaard van de wiegbekleding van onze jongste zoon Lucas, ruim dertig jaar oud dus en nog zo mooi en stevig.

 Ik heb allerlei stroken aan elkaar moeten naaien om genoeg lengte voor de rand te krijgen te krijgen en dat is nu precies waarvan ik hou, een eenvoudige lappendeken uit allerlei restjes. In een Moleskinschrift dat ik van zoon Menno kreeg heb ik kleine strookjes van de gebruikte stoffen geplakt met vermelding van bijzonderheden over die stoffen.

 José en Jenny herkennen vast wel enkele stofjes die ik indertijd van hen kreeg, we hebben een en ander met elkaar geruild. Ik vond het toch heel erg leuk om deze deken te maken. Ik wens jullie een heel gezellig weekend toe en tot de volgende keer.