maandag 9 augustus 2010

Gouden gloed



 Van mijn zus kreeg ik jaren geleden prachtige brede repen stof die overgebleven waren van haar nieuwe gordijnen. De stof lijkt op zijde en heeft een bronzen kleur en gouden gloed.  Toen ik een cadeautje wilde sturen aan een vriendin in het buitenland bedacht ik me dat die stof de perfecte omlijsting zou zijn voor de huisjes die ik vorig jaar tijdens onze vakantie in Kreta borduurde. 




Zo sneed ik dus smalle repen stof en naaide die op de hand rond het borduurstukje. Het is de log-cabintechniek en zo zie je maar dat zelfs ik zover ben gekomen dat ik in een quilttechniek verzeild ben geraakt. Ik vond het erg leuk om te doen omdat het een klein werkje was. Ik ben er erg tevreden over en zal met deze prachtige stof zeker nog weleens iets maken. Hier nog een foto van het hele werkje en ik wens jullie een heel fijne week toe.



maandag 2 augustus 2010

Familiedag



Allereerst nog bedankt voor jullie reacties op onze kapotte laptop en nu zit ik dus, zoals voorheen, weer te typen op de pc die boven staat. Gisteren hebben we onze laptop ingeleverd bij de leverancier die ik al vanaf zijn heel jonge jaren ken, hij was en is altijd bevriend geweest met de kinderen van mijn zus en nu woont hij vlakbij haar. Toen we gisteren dan ook voor een familiedag naar mijn zus reden konden we onze noodlijdende laptop meteen afgeven voor reparatie.




Familiedag, een woord dat voor mij heel veel betekenis heeft gekregen. Toen ons jongste nichtje lang geleden met haar man naar Nieuw-Zeeland emigreerde organiseerde ze al een reünie om iedereen nog eens bij elkaar te hebben voor hun vertrek en daarna bleven Jan en ik contact houden met een neef van mij en zijn vrouw. Toen onze jongste nicht en haar man terugkeerden om weer voorgoed in ons kleine, dierbare landje te blijven wonen, zagen we ook hen weer vaker en ontmoetten we bij hen nog weer andere familieleden.




 Inmiddels hebben we al meerdere malen gezellige ontmoetingen gehad en de groep groeit stilletjesaan. Gisteren waren we met 13 familieleden bij elkaar in het mooie Naarden en zaten we in de tuin van mijn zus te genieten van elkaars gezelschap en verhalen. Ik kan niet anders zeggen dan dat dit voor mij iedere keer een vorm van thuiskomen is die het gemis van mijn vader en moeder verzacht. De vanzelfsprekendheid van het contact, het o zo bekende gevoel voor humor, de ernst, de ogen die nooit ouder worden, maken dit voor mij heel kostbare dagen waarop ik zoveel terugvind van wat voorgoed verloren leek. Ook de partners die zogenaamd tot de "koude kant" (voor ons een verboden woord) zouden behoren, horen er volledig bij en wat hebben we een plezier met elkaar. Kostbaar!




 De papieren vis die je op de foto ziet maakte ik voor mijn zus. Ze worden "Koi nobori" genoemd en ik maakte ze naar een voorbeeld uit een heel mooi boek dat ik enige tijd geleden kocht. Ik laat dat nog weleens uitgebreider zien in een ander log. Voor vandaag wilde ik vooral het feestelijke gevoel in mijn binnenste verbeelden door jullie deze foto's te laten zien, die de kleur en blijdschap van een mooie familiedag zo goed weergeven. Lieve zus, neven en nichten, heel erg bedankt voor wie jullie zijn!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...