De Spreukenkip

Dit leuke schoolbord kreeg ik in maart als verjaardagscadeau van José, toen we elkaar in De Lier ontmoetten voor de expositie "Aan de Rol". Ik wilde er iets speciaals mee doen en nu heb ik bedacht dat ik het schoolbord af en toe als "Spreukenkip" zal gebruiken. Ik verzamel al jaren spreuken die ik her en der tegenkom en maak daar kleine boekjes van. Soms om die cadeau te doen aan iemand die er ook van houdt.

   

In dit blauwe zijden boekje verzamel ik al meer dan 30 jaar spreuken en dat is te zien ook, er zijn blaadjes uitgescheurd, er zitten losse velletjes in en er ging eens een glas wijn overheen. Ondanks dat is het me zeer dierbaar. Als je wilt weten of ik nog meer spreukenboekjes bezit zul je even tijd moeten maken want het zijn er nogal wat en ik heb ze vandaag eens bij elkaar gezocht en er foto's van gemaakt.

Bovenstaande collage laat een antiek houten bakje zien dat in ons toilet staat, er zitten lieve cadeauboekjes bij die ik kreeg en de stapel Bronnenboekjes heb ik door de jaren heen verzameld in kringloopwinkels, ik kreeg ze ook cadeau of kocht ze nieuw. Je komt ze nog wel tegen op rommelmarkten en via deze link zie je er een aantal met de mooie plaatjes op de voorkant.

Hier zie je een stapel dikke boeken met spreuken, woorden en gedachten, waarvan ik het groene ooit zelf kocht en de rest erfden we van Ank en Wieta, onze belezen vriendinnen die dol op taal waren. We hebben nog kisten vol mooie boeken van hen waaruit we nog steeds kunnen putten, of het nu gaat om wijsheden, zoals in deze stapel boeken verborgen ligt, of om romans, kookboeken en bijvoorbeeld alle verzamelde werken van Godfried Bomans van wie Wieta een enorme fan was.

  

In deze oude vensterdoos waarin vroeger kerstkaarten zaten, bewaar ik twee bijzonder mooie boekjes met Engelse kerstverhalen en een aantal zeer oude (bid)prentjes. De oplettende lezer ziet er ook een prachtige boekenlegger in liggen en ik heb daar een paar detailfoto's van gemaakt.

  
Ik weet niet van welk materiaal deze boekenlegger is gemaakt, maar het lijkt een beetje op het ouderwetse "mica" (wikipedia) waarvan vroeger het ruitje in de kachel was gemaakt. De boekenlegger is al heel oud en zeer kwetsbaar dus het vuil dat zich er door de jaren heen op verzameld heeft laat ik zitten omdat ik bang ben dat ik de boekenlegger beschadig als ik die zou schoonmaken. Het woordje "Souvenir" is erop geborduurd.

 We kijken even in de boekenkast van Jan, we hebben in de huiskamer elk onze eigen boekenkasten, maar daarin staan natuurlijk boeken die we beiden lezen. Ik ben gek op kistjes en daar zou ik alweer een log aan kunnen wijden, maar hier dus een heel gewoon kistje gevuld met alweer kleine boekjes. Er zitten heel speciale boekjes tussen en oooh wat een herinneringen komen er boven als ik weer eens zo'n kistje met boekjes tevoorschijn haal. Zoveel namen van mensen komen me dan in gedachten die ons boekjes schonken. Ook hierin zitten nog een aantal "Bronnenboekjes".

 Ook dit stapeltje oud, kleine boekjes staat in Jan z'n kast. Klik maar eens op de foto's om de namen van de grote schrijvers van weleer te lezen. Ik laat de boekjes daar meestal rustig liggen, want de kaftjes zijn grotendeels vergaan.

 Hier nog een stel heel mooie boekjes die ik de laatste tijd heb gekregen, enig vind ik ook de piepkleine boekjes in cassette en op het grijze boekje staat "Voor altijd zusjes", dat is op de foto niet goed te zien. In de boekwinkels waar ik graag kom zijn enorm veel geschenkboekjes te koop en er worden steeds weer nieuwe vormen verzonnen. Misschien zijn er een aantal onder jullie die hun eigen cadeautje voor mij herkennen.

Hier nog een heel mooi boekje waaraan een lint met Chinese kraal hangt en de tekst op de kaft luidt: "Ik geef je vertrouwen". Als ik zoiets cadeau krijg hoop ik zo dat ik dat vertrouwen waard zal zijn, want ondanks alle wijsheid die in deze boeken en boekjes staat blijf ik een feilbaar mens zoals wij allen zijn, maar ik blijf mijn best doen om wijsheid te vergaren.   Koning Salomo was een beroemde wijze koning uit het Oude Testament en hij schreef 3000 spreuken  maar ook hij bleef ondanks zijn grote wijsheid een feilbaar mens . Dan rest mij nog de eerste spreuk op de kip te tonen en dat is deze:

Black and White

Sinds kort zit er 's morgens, als ik net beneden ben en nog vóór mijn ontbijt, heel eventjes een zacht wezentje op mijn schoot en zo blijven we dan samen rustig zitten tot ik het wazige van de nacht een beetje kwijt ben en de helderheid van de dag weer toe kan laten.

 Als vanzelf glijd mijn hand dan rond het bekje dat er precies in past en zo zit ik dan na te denken over de nieuwe dag die voor me ligt. Dat duurt het wezentje al snel te lang, het zoekt een eigen plekje en vindt altijd wel iets om mee te spelen, zoals bijvoorbeeld de mooie notenkraker waarmee je hem hier op de foto ziet.

  Dat nadenken van mij is eigenlijk niets anders dan het bidden van een ouderwets ochtendgebed waarin ik mijn dierbaren met name noem en voor hen een zegen vraag voor die dag. Zo begin ik de dag in alle rust. Het wezentje is familie van het rodde aapje George

  dat weer familie is van Jacobus die ontworpen is door  Annita (klik) en deze apenfamilie  breidt zeer snel uit. De aapjes beginnen zo onderhand beroemd te worden lees ik op Annita's weblog.

Heeft dit nieuwe aapje een naam vragen jullie je wellicht af?

 

Jazeker, zonder naam is het net of je niet echt bestaat, dus heb ik aan onze kleinzoon Max gevraagd wat hij een mooie naam zou vinden, tenslotte heeft hij al veel vaker geknuffeld met 

zijn aapje George  en heeft is al heel wat te weten gekomen over hun wensen. 

Max vernoemde dit aapje naar zichzelf, dus dit zwart-wit aapje, dat bij mij blijft wonen heet Max! 

Ik breide dit zwart-wit aapje van Austermann Tweedgaren op vijf bamboepennen nr. 3,5 . Het garen is eigenlijk bedoeld voor pennen 5 - 5,5 maar zo werd het een mooi dicht breisel waar je de vulling niet doorheen ziet.  Ik kocht ook dit garen weer bij E. van Finlandia Import (klik) waar ik bijna altijd vind wat ik zoek en ook altijd een goed advies krijg. Als je op de link klikt zie je links een blauw label waar je hun leuke gratis nieuwsbrief kunt aanvragen.

Tot mijn grote verrassing mocht George het aapje in hun laatste nieuwsbrief poseren!!! Gauw aanvragen zou ik zeggen! Ik wens jullie allemaal een heel gezellig weekend toe en tot de volgende keer!

"Daar was laatst een meisje loos!"

Ondergetekende leek ook een tijdje "loos" maar met mij liep het gelukkig heel anders af dan met het meisje in het zo bekende zeemansliedje. Er zijn meerdere versies van dat lied bekend en ik vond op internet een erg leuk stuk dat handelt over de vermoedelijke oorsprong ervan: De scheepsjongen die op het schip "Den Eik" belast was met het het vastmaken van de seizings van het bovenkruiszeil had zijn taak niet goed volbracht, want met storm sloegen, door zijn onvakkundig knoopwerk, de zeilen neer. Toen hij daarvoor gestraft zou worden met een pak slaag door middel van de "kat met negen staarten" (een gesel met negen strengen met geknoopte uiteinden) en men zijn bovenlijf ontblootte, bleek de scheepsjongen een meisje te zijn. Het is interessantom ten weten dat in de VOC-tijd, vrouwen vermomd als mannen mee aan boord gingen.

 Dit is nogal een uitgebreide inleding voor een logje over een paar sokken, maar dat is nu precies waarom ik zo dol ben op internet. Ik breide de sokken die in het februari-maartnummer 2010 van het tijdschrift "Handwerken zonder Grenzen" stonden. Het is een patroon van Marnel Verstegen en ze noemde de sokken "Daar was laatst een meisje loos". Ze ontleende de motieven voor het patroon van de sokken aan oude patronen die gebruikt werden voor Nederlandse visserstruien.

 

 Toen ik dat las ging er bij mij een belletje rinkelen, want een hele tijd geleden kreeg ik van mijn handwerkvriendin Ineke O een boekje met verhalen en patronen over de Nederlandse visserstruien, geschreven door Henriëtte van der Klift-Tellegen en uitgegeven door Cantecleer. Ik zocht het op en begon te lezen en de patronen te bekijken. Je begrijpt dat er op die manier heel wat uurtjes leesplezier toegevoegd werden aan het breien van de sokken. Dat soort "dwaalwegen" vragen heel veel tijd en dat was dan ook de reden waarom ook ik een hele tijd "loos" was.

  

 Het viel me nog lang niet mee om deze sokken te breien, ik ben tenslotte nog maar een beginneling op dit gebied, maar ik houd wel van een uitdaging en heb weer veel geleerd. Ik gerbuikte hiervoor "Opal Monocolor" van Bergère de France en kocht de wol bij "Finlandia Import" en breide met vijf bamboe pennen nr. 2,5.  Hier zie je o.a. de versterkte hiel en als ik het goed onthouden heb noemt men deze steek ook wel de "paardensteek". De boord werd met een extra elastische steek gebreid en de teen werd met een mooie band afgewerkt en de laatste steken leerde ik breiend mazen. Als je op de foto's klikt kun je die teenband misschien wel zien op de vergroting.

 Op de laatste foto kun je de sok op z'n kop zien liggen naast een plaatje van een visser die een trui draagt met precies dezelfde motieven die ik in mijn sokken heb gebreid. Breien, liedjes zingen, nieuwe dingen leren en lezen, het is allemaal veroorzaakt door het breien van deze sokken. Hoe heb ik ooit kunnen denken dat het een saai werkje was! In de afgelopen tijd was het veel te warm naar mijn zin en heb ik noodgedwongen veel tijd in ons koele huis of in de schaduw van de achtertuin doorgebracht. Ik had totaal geen fut en inspiratie om te bloggen, maar heb des te meer kunnen handwerken. Het was daarom een heerlijke tijd en zo heb ik weer eens iets te laten zien.  Geniet van deze koelere dagen en tot de volgende keer!