vrijdag 30 oktober 2009

Kerstruil en vervolg van slakje


 
Eerst plaats ik hier een nieuwe stempelafdruk die je als sitchery-patroon kunt gebruiken.
Ik vind dat de eekhoorn griezelige pootjes heeft,
maar je kunt tijdens het borduren natuurlijk altijd zijn nagels knippen ;- )
Ten tweede het nieuws dat ik meedoe met een kerstruil
die Katrien organiseert.
Het is voor het eerst dat ik aan zoiets meedoe en ik vergat dus dat ik dat ook
even op mijn weblog kan vermelden, hierbij dus gedaan.



  
Ik vind het heel erg leuk om anoniem op de weblog van mijn
kerstruilpartner rond te neuzen om te zien waar haar interesses liggen
zodat ik leuke cadeautjes voor haar kan verzinnen en ik kan al genoeg bedenken.
Ten derde het genoemde slakje ... op de foto een totaalplaatje
van het borduurwerk waarmee ik bezig ben en toen ik het in
 een eerder logje
voor het eerst liet zien vertelde ik over een slakje.


  
Bij de reacties stond toen een bijzonder leuk idee van INE
om het verhaal over het slakje in dit borduurwerk te "vereeuwigen"
door ergens een klein slakje te borduren.
Op de foto hierboven is daar al iets van te zien.
Het zoeken naar een patroon van een klein slakje viel nog lang niet mee
maar zoals bekend zijn er altijd aardige webloggers en/of -lezers die meedenken.
Zo stuurde HILLY me een mail met de tip dat in het boek
"Petits points & Toile de lin" van Marjorie Massey
een slakje staat en ze wist nog dat ik dat boek ook heb.



  
Helaas was dat zelfs voor het kleine hoekje dat ik over had toch nog te groot,
maar ik vond na lang zoeken een ander patroontje en omdat ik
met de mooie donkerrode bloementak al geoefend had met het borduren
met 1 draadje garen over 1 draadje linnen zag ik dat dit slakje
een heel leuk plaatsje kon krijgen onder de bloementak.



   
Het is echt een piepklein diertje, kijk maar naar de borduurnaald
nr. 26 die ernaast ligt  en daarom des te leuker.
Omdat dit linnen tamelijk open is viel het 1 op 1 borduren me reuze mee
en het effect vind ik erg mooi. INE bedankt voor deze leuke tip!
Het slakje van Hilly gaat zeker ook verwerkt worden,
daar heb ik een heel mooi idee voor. Fijn weekend allemaal!


woensdag 28 oktober 2009

Keuls blauw




In juli was ik met mijn oudste schoondochter een gezellig dagje uit naar Delft. Toen we vooraf bekeken wat er te doen was noemde ik meteen al de winkel van Sanny de Zoete die ik heel graag wilde bezoeken. Het was voor mijn schoondochter een onbekende zaak en ze was aangenaam verrast door het prachtige linnengoed dat daar te zien was. We gingen niet met lege handen naar huis en voor mezelf kocht ik de gepimpte pompdoek "Verdraaid"  een ontwerp van Nienke Sybrandy. Op de foto zie je de doek nog liggen bij de vorige opstelling van mijn keukenhoekje.




Toen ik kort geleden de "Seasons" en de "Seasons-keuken" kocht zag ik op de voorkant een plaatje van Keulse potten en van de week vond ik dat het tijd werd om zo'n leuk hoekje ook in mijn eigen keuken te maken en dit is het geworden.




De grootste Keulse pot van ca. 10 liter is een hele oude waarin mijn schoonmoeder nog zuurkool en gezoute bonen inmaakte en ik vind hem prachtig. Hij is kapot geweest en er liepen grote scheuren door. Onlangs heb ik de lelijke bruine lijmresten verwijderd en het donkerblauw met een watervaste stift weer hersteld en nu is er bijna niets meer van de schade te zien. Ik kijk er iedere dag met groot plezier naar. Zien jullie achter de grote Keulse pot de ovale houten broodplank staan? Die is nog van mijn ouders geweest, zij hebben die voor hun huwelijk gekregen en ik snij daar iedere dag ons brood op. Ik ben intens dankbaar voor minstens 6o jaar dagelijks brood dat daarop gesneden is en waarvan ook ik heb mogen eten.




Zelfs de exotische roze orchidee misstaat niet in nog een mooi exemplaar van dit Keuls blauw en op Wikipedia kun je een leuk artikel lezen over de "Keulse Pot" waarin o.a. de verschillende toepassingen van deze stenen potten wordt besproken. Ze zijn alleszins de moeite waard om in ere hersteld te worden.

donderdag 22 oktober 2009

Sarubobo



Het lijkt wel een voetbal, maar niets is minder waar! Klik maar eens op de foto en dan ontdek je al iets meer. Het is een speldenkussen dat ik maakte van de stofjes die ik in april van dit jaar bij Yvonne heb gewonnen (klik) . Via de link zie je wel dat ik al hexagonnetjes aan het maken was, maar ik had nog steeds geen idee wat ik ervan moest maken, totdat ik bij Marianne D ook een speldenkussen zag dat van hexagonnen was gemaakt dus dat moest het worden.



 Om het een beetje bijzonder te maken plaatste ik er een Sarubobo op en als je wilt weten wat dat precies is kun je hier op Wikipedia meer lezen, het is in het engels. Toch ontdekte ik niet via Wikipedia wat een Sarubobo is, maar via de superleuke weblog Mairuru van de Japanse Mai die ik al een tijd volg. Mai plaatste een leuke tutorial  over het maken van een Sarubobo en ik was er meteen helemaal wég van.




Vandaag maakte ik dan mijn eerste Sarubobo en ik vind het een schatje met haar gebloemde buikbandje en vrolijke hoofddoekje die ik allebei maakte van een vintage zakdoekje dat ik ooit in de kringloop vond waar ook het vintage dienblaadje vandaan komt, waar ik nog steeds heel erg blij mee ben. Het is net een kleine meisjesworstelaar met haar gezellige mollige armpjes en beentjes en ze doet alle moeite om niet van het grote kussen te rollen. Ze is slecht een centimeter of zeven lang.



 
Hier kijkt ze uit over een Japans landschap met mooie bergen op de achtergrond en dat is een afbeelding op een mooi houten kistje dat van Wieta erfde, maar ik heb een tijd geleden ook een heel klein houten doosje in de kringloop gevonden met de berg Fuji erop geschilderd en daar moest ze natuurlijk ook nog even mee op de foto.




Ik wens jullie veel leesplezier op de weblog van Mai en gun jezelf het plezier van het maken van zo'n schattige Sarubobo, het is écht zo klaar!

vrijdag 16 oktober 2009

Oude Schoolstempels van de NNSL


Maanden geleden schreef ik in dit logje al over een aantal stempels die ik in mijn bezit heb en daar kwamen erg leuke reacties op. Nu zijn er onder ons enkele bloggers zoals bijv. Mary-Rein en ook Marion die heel speciale dingen doen met stempels. Ook ik werd enthousiast over mijn eigen logje (ja ja, dat kan dus ook nog) en zo ging ik eens op Marktplaats rondkijken.



Daar ontdekte ik tot mijn grote plezier zes houten kisten met grote oude schoolstempels en ik kon geen weerstand bieden aan deze verleiding. Op de foto zie je het bijbehorende boekje ook liggen. Voor de verkoopster was het een vreselijk gesjouw naar het postkantoor want de kisten wegen behoorlijk veel ...




... en in bijna elke kist zaten 12 houten stempels. Er ontbraken er enkele maar wat ik in handen kreeg was zo mooi dat ik daar toch heel tevreden mee was en ben. Mijn schoondochter Maaike was er ook wég van en zij had het geweldige idee om bijvoorbeeld heel origineel cadeaupapier te maken met de stempels en in dit logje liet ik zien dat ik dat ook heb gedaan, zie foto hieronder.




Mooie lintjes voor zulke verpakking heb ik genoeg want vorig jaar kreeg ik van een 'n vroege Sint een grote doos vol prachtig band en lint. Ik heb tot nu toe genoten van het gestempel en zal nog wel meer toepassingen vinden of van jullie te horen krijgen. Gerrie had al een geweldig idee om er stitcheries mee te maken en zal ik de komende tijd af en toe een stempelafdruk plaatsen  zoals bijvoorbeeld dit veldmuisje. 


   Degenen die het leuk vinden kunnen het plaatje downloaden 
Natuurlijk heb ik eerst toestemming gevraagd en ook gekregen van de Noord Nederlandse Stempel- & Leermiddelenfabriek B.V.  Ik zal ook een album aanmaken waarin ik ze zal plaatsen. Heel veel plezier gewenst met de stempelafdrukken en hierbij mijn hartelijke dank aan bovengenoemde fabriek die o.a. nog altijd erg leuke stempels verkoopt. Fijn weekend allemaal!

maandag 12 oktober 2009

Chinese papieren draak van Max


Tijdens een van de logeerpartijtjes van Max bij ons kwam het woord draak aan de orde.
Als antwoord op Max zijn vraag wat een draak wel mocht zijn, liet ik hem op internet
plaatjes en filmpjes zien van een aantal papieren Chinese draken die niet
al te eng waren voor een jongetje van nog geen vier jaar oud.
Hij vond het geweldig!

Na enkele dagen, toen hij alweer bij zijn pappa en mamma thuis was,
kregen wij een e-mail van pappa Menno toegezonden met als bijlage
de draak die Max thuis had geschilderd en wij vinden hem prachtig!
We hebben hem als bureaubladachtergrond op de laptop staan.
Picasso zei het al:

"Ieder kind is een kunstenaar, de moeilijkheid is
om er een te blijven als je groot wordt!"

vrijdag 9 oktober 2009

Slakkengangetje



Tijdens onze oppasdagen neem ik tegenwoordig dit borduurwerk mee
en gisteren ben ik zomaar aardig opgeschoten met een blokje waarmee
ik in eerste instantie nogal wat problemen had.
Meestal kom ik tijdens het borduren in een soort ritme en bij een regelmatig motief
hoef ik na enige tijd bijna niet meer op het patroon te kijken.
Maar met dit blokje lukte me dat niet en moest ik me goed concentreren,
dus was de lol er zomaar af, beetje lui misschien?




Gisteren lukte het me zomaar goed om er mee verder te gaan
en binnen de korste keren veranderde mijn slakkengangetje
in een gestadige voortgang en was het blokje zomaar af, nou ja, bijna dan.
's Morgens hadden we met z'n drieën een fikse wandeling gemaakt en zo
zat ik daarna in het heerlijke zonnetje dat door de
ruiten viel  heel genoegelijk te borduren.
Onze kleinzoon speelde "Piet" met opa en dat houdt in dat zij beiden
een stoere mannenstem opzetten, elkaar Klaas en Piet noemen
die vrachtwagenchauffeurs zijn en met de
speelgoedauto's verre reizen maken.




Zo werden er ook twee speelgoed-vrachtauto's de kamer in gebracht
die buiten hadden gestaan en ineens kroop daaruit een prachtig klein slakje
waar we gedrieen met grote belangstelling naar keken.
Ik legde er voor de foto mijn borduurnaald naast om te laten zien hoe klein het was.
Een wonder van volmaaktheid!
Ik moest nog snel zijn ook want ook al legde het niet veel kilometers per uur af,
het schoot toch aardig op over het gladde tafelzeil.






Voorzichtig hebben we het later op een blaadje laten kruipen
en het buiten op een plant neer gezet,
dan "kon het weer met z'n vriendjes spelen" zei Max.
Voor mij was het een voorbeeld van de voortgang
die vele piepkleine steekjes toch kunnen maken.
Ik wens jullie voor dit weekend veel mooie kleine steekjes toe
en klik vooral op de foto's om die prachtige oogjes en andere details
van het slakje te bewonderen!


dinsdag 6 oktober 2009

Stitchery cadeautjes voor Marijke en Annemarie



Zondag j.l. vierden onze twee vriendinnen Marijke en Annemarie hun beider verjaardag in de gezellige Wijn- en spijsproeverij te Hoorn. Jan en ik waren uitgenodigd en omdat Marijke zeer regelmatig voor een tas met "lekkers" voor mij zorgt (lees: tas met allerlei handwerkspullen die zij in allerlei kringlopen voor mij verzamelt), wilde ik haar graag iets zelf gemaakts geven. Dus kocht ik twee linnen glazendoeken, want natuurlijk maakte ik voor beide vriendinnen een cadeautje en borduurde er een "espresso pot" op.




Ik vond het zo'n leuk patroontje om te borduren en het komt uit een serie gratis keuken-patroontjes die je kunt vinden op de mooie website van Alicia Paulson . Aan de rechterkant van haar website vind je een kopje "Free treats for you" en er staat ook een schattige gehaakte babydeken op. Maar ze verkoopt ook prachtige patroontjes voor vilten kersthangers, haar site is echt een bezoekje waard.



Toen heb ik de cadeautjes op een speciale manier ingepakt in mooi papier met een zwart lintje erom en natuurlijk zat er nog iets extra's in die pakjes. Over het pakpapier zal ik in een ander logje meer vertellen. Veel plezier met een bezoekje aan de site van Alicia Paulson en veel borduurplezier. 

zaterdag 3 oktober 2009

Oh kom er eens kijken wat ik in mijn koffertje vind!


 
Er piept voorzichtig een heel oud poppenhandje onder het
kofferdeksel vandaan en heel voorzichtig til ik het babyjongetje
uit het donkere binnenste van de koffer.
Het is een popje dat een aantal van jullie al eens eerder hebben gezien
op mijn blog en het was ooit van Wieta.
Zij is in 1913 geboren dus het popje zal iets jonger zijn,
maar nu toch ook al heel oud nu.
Het maakte de reis naar Amsterdam niet alleen want zijn grote zus
heeft heel goed op hem gepast en hier zijn ze dan samen weer veilig thuis.

 

 
Grote zus is al helemaal aangekleed als de pop in het Sinterklaasliedje ...
"een pop met vlechten in het haar en een snoezig jurkje kant-en-klaar".
Haar serviesje staat al klaar voor de thee straks, maar eerst moet kleine broer
warm aangekleed worden en daarbij mag ze helpen.

 

 
Ze kan dat nu weer heel goed, want haar oogjes
die het niet meer zo goed deden zijn bij de poppendokter in Amsterdam
weer helemaal goed genezen.
Eerst ga ik vertellen dat grote zus nog niet zo lang bij mij woont,
ze was eerst altijd de jeugdpop van mijn lieve weblogvriendin José
en toen José enkele maanden geleden begon met een grote opruiming
bij haar thuis koos ze ervoor om haar lievelingspop te houden
en voor grote zus een liefdevol adoptiemoeder
te zoeken en dat mag ik nu zijn.

 

 
De oogjes waren ooit losgeraakt en na vele jaren zijn nu
tot mijn grote vreugde haar prachtige blauwe ogen weer te zien.
Zoals ik in een vorig logje al schreef zijn de kleertjes van grote zus
gemaakt door José's moeder, maar ze kreeg de pop van haar opa en oma.
Zoals José me in een mail schreef is grote zus bij mij echt nummer
één en is ze heel blij om hier te zijn.


 Eerst trekken we babybroertje het hansopje aan.
Waarschijnlijk zijn de kleertjes van babybroer gemaakt door Wieta's moeder.
Kijk eens naar de lieve kantjes en ingestikte naadjes van dit hansopje
en aan de achterkant zit een heus klepbroekje met piepkleine knoopjes
en zéér fijn omgehaakte lusjes, kijk maar eens:







    Daarna volgt een lang jurkje en ik vind het zo mooi,
het lijkt bijna een doopjurkje en het heeft weer
dezelfde mooie afwerking als het hansopje


 Maar dat is nog niet alles want er komt nog een jurkje overheen
en we weten dat jongetjes vroeger ook jurkjes droegen dus dit is geen vergissing.

Het babybroertje was trouwens ook mee naar de poppendokter
omdat het hoofdje beschadigd was en dat is niet verwonderlijk
voor zo'n oud popje met een kopje van celluloid want bij het ouder worden
wordt het heel broos en breekbaar.


 Tot mijn verrassing had de poppendokter ook bij babybroertje
de oogjes weer hersteld, er zaten nieuwe plakstickertjes op
helemaal in de oude stijl van dit popje.
Ik ben hier ook weer erg blij mee.

Op de volgende collage zie je verschillende plaatjes van broer en zus
met een paar lieve details van de kleertjes van grote zus
en babybroer heeft zijn jurkje daar ook al aan met
een ontroerend naïef borduurseltje.



 
Het serviesje is ook van Wieta geweest,
het schilderijtje op de achtergrond kreeg ik ooit van Els
en het leuke vintage tafelzeiltje vond ik in een kringloop.
Ik wens jullie een bijzonder gezellig  weekend toe
en maak het net als wij maar gezellig met een
pot warme thee met iets lekkers erbij!

donderdag 1 oktober 2009

De reis van het koffertje




Daar ligt een koffertje op de quilt die ik een paar maanden geleden
voor € 15,00 euro op een jaarmarkt in Hoorn kocht.
Het is al een heel oud koffertje en aan de Pinkeltjes-stickers kun je zien
dat het ook in gebruik was als logeerkoffertje toen onze kinderen klein waren.




 Ik bewaar er gewoonlijk enkele knuffels in uit de tijd
dat de jongens klein waren en ook het ontbijtbordje van onze jongste zoon
dat de tand des tijds doorstaan heeft.
Het geruite tasje maakte Lucas op school en er zit nog steeds een pakje tissues in.




Vandaag ging het koffertje sinds lange, lange tijd weer eens op reis
en werden de knuffels en andere spullen eruit gehaald en werden er
 twee heel oude dekentjes in gelegd.
Het grijze wollen dekentje maakte mijn moeder lang geleden voor mij
van een oude "paardendeken", zoals zij die altijd noemde.




Het stroeve, oude, roestige slot wordt zorgvuldig gesloten
en het koffertje wordt naar beneden gedragen.




Voor de zekerheid bind ik er nog een touwtje omheen
want het mag beslist niet openklappen op de terugweg.
En dan brengt Jan me met het koffertje naar NS-station Alkmaar
voor de reis naar Amsterdam.




Daar aangekomen wandel ik op mijn gemak richting Reestraat,
maar eerst ga ik kijken of ik Annelies kan treffen in deze zaak
waar ze werkt en jawel, nu tref ik haar wél
(de vorige vergiste ik me en liep de ernaast gelegen quiltwinkel binnen ;- )
en wat is het toch ontzettend leuk om elkaar na
alle weblogbezoekjes nu in het echt te ontmoeten.
Wat een schitterende stoffen verkoopt Annelies daar en ik heb
ook de top van haar kerst-stitchery-quiltje kunnen bewonderen
dat zoals altijd in het echt nog véél mooier is dan op foto's.




Maar dan is het tijd om het doel van de reis op te zoeken
en dat is deze winkel, vol met wierook, kaarsen, beeldjes en andere spulletjes.
Normaal ga ik zo'n winkel beslist niet binnen vanwege de zware geuren
die er hangen, daar kan ik écht niet tegen, maar nu was het onvermijdelijk.
Zo snel mogelijk doe ik wat ik doen moet en vlucht naar buiten
waar inmiddels de zon is gaan schijnen en wat is Amsterdam toch
een verrukkelijke stad om doorheen te wandelen!




 Een prachtige Hollandse lucht tooit het dak van de "Bij" waar ik
 tijdens de DDD-dagen voorál wegblijf vanwege de drukte
en nee José, de tas heb ik niet gekocht want mijn portemonnee leek
na mijn bezoek aan de kaarsenwinkel wel van uienleer,
als ik erin keek begon ik te huilen ;- ))




Op het perron van station Amsterdam bleek het touwtje niet vergeefs
te zijn zoals je ziet en na een rit waarin de mannelijke helft,
van een aardig maar zéer fors Braziliaans echtpaar,
gemoedelijk met zijn al even forse dijen tegen de mijne (ook al niet slank) leunde
keerde ik min of meer verkrampt maar toch héél tevreden naar
huis terugmet mijn buit ... wordt vervolgd!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...