Poppenwasje

Gisteren heb ik een poppenwasje gedaan en er is één persoon

die dit jurkje heel goed kent ... José!

Het jurkje is gemaakt door haar moeder en dat het nu bij mij

aan de waslijn hangt is een verhaal op zich.

Dat verhaal ga ik nu nog niet vertellen want daarvoor is

meer nodig en dat duurt nog even.

Erg wazig allemaal, ik weet het, maar ik wilde toch heel graag

even aan José laten weten dat aan het verhaal gewerkt wordt.

Hier is het hele wasje te zien en er hangt nog meer aan de lijn

dat José zal herkennen, maar er hangen ook kleertjes aan

die zij ni­et kent en daar hoort weer een ander verhaal bij,

duurt ook nog even, maar het zijn toch gewoon leuke foto's

om even bij weg te zwijmelen en te denken aan de

poppenwasjes die we als kind deden?!

We hadden toch allemaal onze eigen roze poppendromen

en ik droom nog altijd verder, jullie ook?

Hopelijk kan ik dit verhaal heel snel verder vertellen

en ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend toe!

Pearl S. Buck voor Hilly en Jan Houtman van Hilly

Vorige week mailden Hilly en ik elkaar een paar keer i.v.m. het boek "Vrouwenpaviljoen"
van Pearl S. Buck dat Hilly aan het lezen is en stuurde ze me bovenstaande foto toe. Ze had het boek zien staan in de rechterzijbalk van mijn weblog. Ze vroeg me of ik ook de trilogie "De Goede Aarde" van deze schrijfster heb gelezen en dat heb ik inderdaad. Het was het eerste boek dat ik van Buck las en daarna ging ik haar boeken verzamelen.

 Het is echt de moeite waard om de informatie over P.S.Buck op Wikipedia te lezen via de link die ik hierboven gaf. Ze heeft een turbulent leven geleid, als kind emigreerde ze met haar ouders naar China en heeft diepe dalen gekend in haar leven. Ze was een sterke vrouw die omwille van een optimale verzorging van haar verstandelijk gehandicapte kind is gaan schrijven. Na terugkeer in Amerika adopteerde ze samen met haar tweede echtgenoot negen kinderen en streed ze voor burger- en vrouwenrechten.

 Vele van haar boeken handelen over China. Toen we zo aan het mailen waren kwam ik op het idee om alle boeken die ik van P.S. Buck heb verzameld weer eens uit de kast op te diepen en dat leverde het volgende plaatje op:

ruim veertig boeken blijk ik te hebben! Wat een schat is dat en ik heb er al vele gelezen, maar nog lang niet alles. Er zitten ook enkele dubbele bij want als ik een mooiere uitgave vond kocht ik die toch weer. Heerlijk om zoveel leesvoer te hebben.

 Dit is het boekje dat ze schreef over haar gehandicapte dochter en ook het boek met kerstverhalen vind ik heel bijzonder. Zoals je ziet moet ik nog heel wat boeken kaften zoals de stapel helemaal rechts op de foto, maar of dat er ooit van komt betwijfel ik.

Nu wil ik vooral ook graag iets vertellen over het mooie borduurwerk dat op de andere foto's staat. Het zijn detailfoto's van deze prachtige lap.

Het is een patroon van Jan Houtman en Hilly is het aan het borduren.
Ik vind het een schoonheid van een borduurwerk!"

Een interview ...

Piep-piep, piep-piep!

Daar kwam vanmorgen een sms'je binnen van onze kleindochter Sharon

(rechts op de foto en haar vriendin Rachel links):

 "Hai Oma! Gaat alles goed met u?

Ik moet voor school iemand interviewen die gastoudergezin is geweest,

dat was u toch ook voor twee kinderen uit Rusland?

Mag ik misschien vanmiddag langs komen met een vriendin om u te interviewen?

Kus Sharon". 

Beantwoorden: sms'je 

"Oh lieverd wat leuk!!

Dat vinden we prima en vooral om jou weer te zien en een dikke kus te kunnen geven.

Hoe laat komen jullie?" 

 Om 12.00 uur kwamen ze aangefietst en wat een heerlijke verrassing was het bezoek

van deze twee meisjes. Lieverds, we wensen jullie héél veel succes in dit examenjaar en bedankt voor jullie interview en de heerlijke traktatie bij de koffie!

Leze, leze, lees, mik met kees, mik met brood, Corrie wordt groot!

Doelloos hangt het gerafelde leeslint op het versleten riet van het oude stoeltje naast mijn bed. Wekenlang verschoof ik dat lint door het 1357 pagina's tellende boek "De geschikte jongen" van Vikram Seth. Enkele dagen geleden nam ik afscheid van de vier families Mehra, Kapoor, Khan en Chatterji met hun lief en leed waarvan ik zo intens heb genoten en met wie ik heb meegeleefd.

Een boek waarin beschreven wordt hoe India in de vijftiger jaren van de vorige eeuw een enorme verandering meemaakte op politiek, cultureel en religieus gebied. De verschillen tussen de generaties worden daardoor duidelijker en toch blijft er een grote samenhang binnen de families en met de verschillende families onderling.

 De rijkdom van de Indiase cultuur is een onuitputtelijke bron om van te genieten door de liefde, poëzie, de kleurrijke religieuze festiviteiten, de hitte, geuren en geluiden van stad en platteland die met zoveel flair, intensiteit en humor worden beschreven door Vikram Seth. Voor de volledigheid van dit log vermeld ik hierbij wél dat ik de enkele lange verhandelingen over de politieke situatie gaandeweg oversloeg (met een knipoog naar Hilly ;- ). Ik ben zó blij dat ik dit prachtige boek van Jan cadeau kreeg voor mijn verjaardag in maart j.l. Het is een boek dat ik beslist nog eens zal lezen en als ik er alleen al naar kijk komen al die personen meteen weer duidelijk voor me staan om me mee te nemen om in hun families mee te leven en hun levensgeschiedenis mee te beleven.

Wat ligt er nog meer op mijn stoeltje ... een stapeltje boeken waarvan ik er al een aantal heb gelezen en een aantal nieuwe, dus ik kan me weer verheugen op nieuwe en oude verhalen en sferen. Het dikke boek helemaal onderaan kreeg ik van de week van een lieve vriendin die weet dat ik hou van boeken over China, Japan en andere exotische landen. Wacht, ik zal het stapeltje even dichterbij halen ...

Wie weet  herkennen jullie er iets van en denk je ook weer terug aan de personen die in het boek voorkomen. Zo schreef Berthi over Belle van Zuijlen en over haar leven schreef Johan v.d. Woude het boek dat ook op het stapeltje ligt om herlezen te worden.

 Maar ook beneden in de huiskamer ligt er een stapeltje boeken zodat ik altijd even kan wegduiken in een andere wereld. Vorige week was mijn zus Ria een weekje heel dicht bij mij in de buurt. Ze hield een weekje vakantie in een heel leuk appartement in de duinen bij de kust en natuurlijk ging ik een keer bij haar op de koffie. Daar lag het boekje van Aaf Brandt Corstius op tafel en toen ik het pakte zei Ria: "Cor, ik weet dat je niet van korte verhalen houdt, maar dit móet je lezen!" Ik mocht het meenemen en wat heb ik gehuild van het lachen om haar colums.

  

"Ons soort humor" noemde Ria het en ze heeft helemaal gelijk! Over smaak en humor valt niet te twisten, maar ik vind het een aanrader en weet je wat zo leuk is, via deze link kun je regelmatig een nieuwe column lezen van Aaf en ook van andere NRC.Next columnisten. Heel veel lees- en handwerplezier gewenst!  Oh, nu vergeet ik bijna om nog iets over de titel van dit logje te zeggen, de tekst slaat nergens op, maar het is precies zoals bij ons thuis vroeger vaak voor ons werd opgezegd door onze ouders en ook zij hadden gelijk, want wat heb ik veel leesvoer gegeten en wat voel ik me daardoor innerlijk verrijkt en gegroeid!

Herfsthart en linnen

Houden jullie ook zo van de prachtige herfstkleuren? Vanmiddag wandelden Jan en ik naar het centrum van ons dorp en onderweg zag ik zoveel moois, ik was blij dat ik mijn camera bij me had. Ik bleef maar fotograferen maar dat was pas op de terugweg.

 Er waren een aantal winkels open en ik mag graag even binnenlopen bij Sissy-Boy, de etalages zijn altijd erg mooi ingericht en het blijft dan ook gevaarlijk om binnen te lopen ;- ) Ook nu kon ik twee mooie linnen glazendoeken niet weerstaan en dit leuke koperen hart ook niet. Jan rekende af en schonk me deze aankopen, zo lief!

  Met deze linnen doeken ben ik nog iets van plan maar dat zien jullie later vanzelf wel in een logje. Hier nog een collage van de mooie vondsten tijdens onze wandeling en voor de komende week veel energie en mooie herfstrust gewenst.

Anita kwam op bezoek!

Woensdag j.l. kreeg ik alweer bezoek, het was een erg gezellige week met bezoekjes, maar Anita die woensdag bij me kwam had ik nog niet eerder ontmoet. Ik kende haar wel van haar weblog en via een paar mailtjes kwamen we erachter dat ik in haar woonplaats ben geboren, maar ook dat zij een aantal familieleden van mij kent. Al snel verzekerden we elkaar dat we welkom waren als we bij elkaar in de buurt zouden zijn en zo mailde Anita me dan ook om een afspraak te maken.

Toen ze woensdag binnenkwam bracht ze elf zonnetjes voor me mee waarvan je er hier twee op de foto ziet en het schattige koffertje met de drie strengetjes DMC kreeg ik ook van haar, wat voelde ik me verwend! We kwamen niet uitgepraat, maar hebben het toch nog voor elkaar gekregen om te lunchen, een wandeling te maken en de plaatselijke quiltwinkel en wolwinkel te bezoeken waar we niet met lege handen weg gingen.

 Anita heeft me haar prachtige quiltwerk laten zien en bij haar kun je een uitleg downloaden over de manier waarop zij de sterretjes daarvoor maakt.

 Ook haar "Marqoir" had ze mee gebracht en ik stond versteld van de enorme maat van dit o zo mooie borduurwerk. Prachtige kleuren gebruikt Anita ook. Het was een heerlijke dag. Ga haar weblog eens bezoeken als je er nog niet mee bekend bent en dan kun je daar een foto zien die Anita van me maakte, het is wel duidelijk dat ik lol had!

Tenslotte wil ik Jenny nog heel hartelijk bedanken voor de twee prachige awards die ze mij schonk! Zoals bijna iedereen weet ben ik er altijd heel blij mee en voel me zeer gewaardeerd om mijn schrijfsels.

   Ik geef deze awards door aan alle hartelijke en trouwe lezers van mijn weblog en wens jullie allen een heel gezellig weekend!