Amicorum van Joke

Gisteren kwam dit prachtige Amicorum van Joke bij mij binnen, ook wel Johanna Zweden genoemd. Zij stelt voor zichzelf een Liber Amicorum samen door met anderen Amicori uit te wisselen en ik sta versteld van de vele prachtige werkstukken die zij daarvoor maakt.  Ga beslist eens kijken op haar site, ze heeft een foto-album voor haar Amicori samengesteld en schrijft vele logjes over het werk dat ze daarvoor maakt en ook over de Amicori die zij van anderen krijgt. Volgens Joke was ik was een moeilijke dame om iets voor te maken, maar dan wel in in positieve zin schrijft Joke ;- ),

ze heeft er heel wat werk aan gehad. Voor het artistieke ontwerp liet ze zich inspireren door het werk van  Clarice Cliff en ze verwerkte er o.a. de volgende borduursteken in: Brick Stitch, Byzantine Stitch, Chequer Stitch en Tent Stitch. Joke woont in Zweden en plaatst op haar weblog ook mooie foto's van haar woonomgeving en vooral van haar quiltwerk, partner Angus, kat Simba en de vele prachtige, voor ons uitheemse, vogels die zij daar zien. Ik geniet daar altijd zeer van. Er is nog veel meer maar ik schrijf daar verder niet over maar ik zou zeggen, ga eens fijn lezen bij Joke en hieronder nog een foto van de achterkant van het Amicorum waarop ze een heel mooi gedicht schreef.

Deze prachtige orchidee kreeg ik gisteren van Jan voor onze 41-jarige huwelijksverjaardag en het houten hart kreeg ik ooit van Dijn. Het was al met al een heerlijke dag en ik wens jullie allen een fijne zondag toe!

In de val getrapt!

 Het is zover! Ook ik ben in de val getrapt! Gisteren móest ik gewoon met dit nieuwe borduurwerkje beginnen, het schreeuwde me doof met: "Borduur mij!" Ik ben er helemaal verliefd op en wilde dit even vertellen zo vlak voor het weekend. Maar die val dan hè waar ik ingetrapt ben, nou die heeft te maken met dit allemaal en ik besef dat ik me moet schamen ...

UFÓÓÓÓÓS ! 

 't Is vreselijk, ze drukken als lood op mijn geweten, maar toch ga ik nu lekker een pot thee zetten en verder met dat o zo lieve mandje en ik wens jullie een heel fijn en zonnig weekend toe in de wetenschap dat ik nu toch echt bij de club hoor ;- ), met genoegen overigens!

Prairie Schooler speldenhouder

Deze speldenhouder, een kussen is het toch echt niet, heb ik gemaakt voor mijn handwerkvriendin Ineke O. Als je eens kijkt naar Ineke's borduurwerk is dit wel een heel klein borduurcadeautje, maar zij weet deze kleine attenties helemaal op waarde te schatten. Ze is vandaag jarig en ik wil haar vanaf deze plaats heel hartelijk feliciteren! Het was een heerlijk werkje en het zijn heel leuke patroontjes van Prairie Schoolers "Welcome Spring" , zijn het geen schattige konijntjes?!

Lente 2009

"Nooit was er zoveel hoop in mij dan toen alles leek te sterven.

Pas nadat alles was geroofd besefte ik dat er nog steeds iets te

verliezen viel en wilde ik weer wachten op de lente"

Met bovenstaande tekst won ik in november 2003 deze gedichtenbundel via

 "Seasons" 

Het kan geen toeval zijn dat ik deze bundel enkele dagen geleden weer

terugvond nadat ik in dit logje schreef over "geluk".

Ze horen onlosmakelijk bij elkaar.

Ik wens jullie allen ook een heerlijke lente toe!

Kijk nou toch eens!

Dankjewel Mathilda 

Dankjewel Marion 

Dankjewel Katrien 

Ik meen het oprecht en ben echt dankbaar dat jullie alledrie aan me hebben gedacht met deze mooie award en ik vind het een mooi compliment om deze Award te krijgen. Misschien hebben jullie het al gemerkt, maar in de rechterkolom heb ik ook de buitenlandse weblogs toegevoegd die ik regelmatig bezoek en de lijst met Nederlandstalige weblogs wordt ook steeds langer. Jullie begrijpen dan hopelijk ook dat het me onmogelijk is om voor elk van deze drie mooie awards 8 andere bloggers aan te wijzen die deze award ook verdienen. Onze weblogs bestaan per definitie door de creativiteit van de blogger vind ik, dus ieder mag hem zich toeëigenen en ik sta daar achter.

 

Dat brengt me meteen ook bij het volgende: de codes die we op sommige weblogs dienen in te vullen als we een reactie willen plaatsen hebben zeker een functie maar in de twee jaar dat ik blog en zeker in de tijd dat ik de codes niet meer verplicht stelde bij het plaatsen van een reactie heb ik slechts een heel enkele keer een robot-reactie gehad en heb die heel gemakkelijk kunnen verwijderen.  Het invullen van de codes is voor sommigen niet veel werk, maar omdat ik zoveel weblogs bezoek wordt het voor mij echt een kwestie van extra tijd om ze in te vullen tijdens mijn toch al langer wordende rondes en nu is mijn héél vriendelijke verzoek dan ook of jullie eens willen overwegen die "CAPTCHA"-code niet meer verplicht te stellen. Zo niet begrijp ik dat natuurlijk en respecteer ik dat ook. Voor degenen die willen weten hoe dat veranderd kan worden: log in > ga naar weblogs > configureren > niet geautenticeerde reageerders > altijd CAPTCHA vereisen > verwijder het vinkje dat daarvoor staat door erop te klikken > scroll naar onderaan de pagina > wijzigingen opslaan en klaar! Ik denk dat niet alleen ik maar ook anderen daar blij mee zullen zijn. Bij voorbaat mijn dank! Nog een heel fijne blogavond ;- )

Ingelijst

Dit borduurwerkje ligt al een tijdje ingelijst klaar om opgehangen te worden. Het is een patroon van "Blackbird Designs" en ik heb er iets aan veranderd. In het patroon staat er ook nog de tekst "Happy Birthday" onderaan in het kader waarin de tekst is geborduurd, maar ik vond het leuker om i.p.v. één vogel twee vogels te borduren. Dus heb ik een extra takje met bloem van de distel gekopieëerd van het gedeelte bovenaan en daarop de vogel in spiegelbeeld geborduurd.

Ik heb er de initialen van Jan en mezelf in geborduurd en ik ben er erg blij mee. De lijstenmaker liet me een lijstje zien waarin het lila-achtige kleurtje van het garen terugkomt in een mat zilvergrijze lijst en daar koos ik voor.

 Er is nog een borduurwerk door hem ingelijst maar dat ziet er weer heel anders uit, heeft een totaal ander sfeer. Dat laat ik een andere keer zien. Vanavond kan ik nog een ingelijst werk op gaan halen, vind ik heel erg spannend. Zoals je ziet is het door het glas een beetje moeilijk om de kleuren juist op de foto te krijgen, het weerspiegelt een beetje, maar het verschil in geld tussen gewoon glas en museumglas is enorm en dus neem ik genoegen met wat je hier ziet en dat vind ik goed genoeg. Tot slot zeg ik degene die deze tekst leest dat ik je die van harte toewens.

Het Dolhuys deel 2

"Hoe staat u tegenover een (ex)psychiatrische patiënt als buur?

Bezoekers van" "Het Dolhuys" worden aangesproken op hun nieuwsgiergheid

om eens een kijkje te nemen bij die andere buren".

In deel 1 over ons bezoek aan het Dolhuys schreef ik al over de vele

bijzondere dingen die er in het museum te zien zijn en in dit 2e gedeelte

laat ik vooral het werk zien van onze zoon Menno die voor deze

tijdelijke expositie illustraties maakte.

Vier (ex)psychiatrische patiënten vertellen hier hun verhaal aan de hand

van een soort foto-stripverhaal dat in een voor elk van hen

afzonderlijke ruimte is is geplaatst.

Meteen als je door de poort binnen gaat zie je aan je linkerhand

een houten gebouwtje waar je binnen kunt gaan om het verhaal

over het leven van Anton kunt bekijken. Anton zegt:

  "Eigenlijk zou ik een heel erg groot huis moeten hebben.

Ik ben creatief, ik wil mij creatief uiten.

Vroeger hield ik van dure spullen, maar nu ben ik prijsbewust.

Ik hou van materialen maar ben geen materialist".

Hier lees je Anton's verhaal en zó heeft Menno het verbeeldt:

 Annita schreef een heel bijzondere reactie bij mijn vorige logje over dit onderwerp,

waarbij ik me volkomen aansluit, ook ik werd vrolijk bij het zien

van de enorme creativiteit die deze mensen aan de dag leggen

om hun leven als (ex)patiënt kleur en betekenis te geven.

Ik vond het geweldig om erover te lezen en de sfeer van hun leven

 een beetje te kunnen proeven.

 Hier zie je het foto-stripverhaal over Bertus 

"In zijn woning staan de boeken hoog opgestapeld,

keurig op tafels en in boekenkasten.

Boeken over geschiedenis, over Hitler,

de tweede wereldoorlog, het Neurenbergproces, Johan Cruijff.

De wereld van zijn boeken is de macrowereld.

Die is veel interessanter dan de microwereld:

je eigen kringetje, thuis, een gezin"

aldus Bertus.

 

Dan is er in de derde ruimte het verhaal van Woodrow

Woodrow is sinds zijn zeventiende verslaafd aan de heroïne.

Toen hij voor de derde keer vrij kwam uit de gevangenis verbrak

zijn vriendin met wie hij dertien jaar samen was geweest de relatie.

Woodrow stond voor de keuze:

"Of ik zou op de oude voet doorgaan en dan lag ik binnen

een paar jaar tussen vier planken, of ik moest iets doen"

aldus Woodrow.

Op de kleine foto de zo heel duidelijke illustratie van de breuk

die voor Woodrow een keerpunt betekende.

Als laatste stappen we de wereld van Sanne binnen:

Lyaigra het het alter-ego dat Sanne (1989) voor zichzelf heeft bedacht.

Lyaigra is de partner van elfenkoning Legolas,

gespeeld door acteur Orlando Bloom.

De fantasiewereld van de Lord of the Rings is wat Sanne betreft

het perfecte wereldje waarin zij het liefst zou willen leven.

Op de volgende foto's zie je de manier waarop Menno

Sanne's romantische fantasiewereld tekende.

Cock en Jan kijken de ruimte binnen waarin haar wereld te zien is.

Ik vind de romantische tekeningen in contrast

met de realistische beelden erg mooi.

  

Zoals gezegd in het 1e deel van dit museumbezoek waren we alle vier

heel erg onder de indruk van alles wat we gezien hadden en dus

zochten we de nieuwe DE-winkel op in de binnenstad van Haarlem.

 Het is een heel mooi oud pand met op de tweede verdieping

prachtige glas-in-lood-ramen.

Beneden kocht ik van mijn spaarpunten drie van deze leuke rode kopjes

  en een pak espressobonen en rekende af met mijn bonnen en wel

30 eurocenten uit mijn portemonnee.

Dat is nog eens leuk winkelen.

  

Moe maar zeer voldaan van deze bijzondere dag

zakten we gevieren in comfortabele fauteuils.

Terwijl ik foto's maakte van de mooie ramen en de bijzondere (foto)wanden

vroeg een andere bezoeker of hij misschien een foto van ons vieren

zou maken en dat vonden we natuurlijk prima!

Dus aanschouw hier de vier vermoeide reizigers die genieten

van heerlijke koffie met allerlei heerlijkheden erbij.

Voor degenen die het museum ook willen bezoeken vind je hier

de bezoekersinformatie en de expositie "mijn huis zit in mijn hoofd"

is nog te bezichtigen tot 15 mei 2009.

Info over de DE Koffie&Kado shop te Haarlem vind je hier 

Ik wens jullie een heel fijn weekend toe.

Sommige delen van de tekst en een enkele foto is geleend

van de hierboven genoemde sites.

Het Dolhuys deel 1

Ook al heb ik de afgelopen weken meerdere logjes geschreven

en gedaan wat ik anders ook altijd deed, ik had tóch ook een soort doos

op mijn hoofd waardoor ik niet naar dit logje van vandaag hoefde te kijken

en net deed alsof het er niet was, dat het niet geschreven hoefde te worden.

De poster die je hier ziet is gemaakt door

onze zoon Menno

Onze vrienden Cock en Ineke hebben dus weken op dit logje moeten wachten.

Op dinsdag 17 februari stapten Jan en ik op het station Haarlem

uit de trein en liepen richting "Het Dolhuys" toen we hen aan de overkant

van de straat  zagen lopen om samen met ons naar het

"Nationaal Museum van de Psychiatrie" te gaan.

Toen ik Ineke maanden geleden vertelde dat Menno meewerkte

aan de expositie "Mijn huis zit in mijn hoofd"

bleek dat in de vaste collectie van het museum het schort

van Ineke's moeder tentoongesteld staat.

Dus zouden we met z'n vieren gaan kijken.

"Het Dolhuys" is gevestigd in het voormalige leprozen- pest en dolhuys,

waarvan de oorsprong ligt in 1320.

 Een prachtig oud gebouw met een heel mooie sfeer.

Waarom ik dan zoveel moeite had om dit logje te schrijven?

Wel, ik was net als de anderen zo erg onder de indruk

van alles wat we daar zagen dat mijn hoofd wekenlang te vol was

en zo heb ik dus tijd nodig gehad om er een verhaal over te kunnen schrijven.

Er is een erg leuk en bijzonder restaurant in het gebouw waar we eerst

rustig koffie gingen drinken en even bijpraten met onze vrienden

De wanden waren helemaal vol getekend door een andere illustrator

dan onze zoon en ik vond het erg goed werk.

Maar mijn blik werd vooral getrokken naar deze prachtige rode

fluwelen gordijnen waarop allerlei mooie stoffen waren genaaid.

Tijdens ons gehele bezoek kwam ik allerlei vormen van textiele handvaardigheid

en kunst tegen die me troffen. Ik laat daar nog meer van zien.

O.a. in de eerste zaal waar we kwamen zagen we allerlei beelden

die volledig aangekleed waren maar wel helemaal grijs en hard gemaakt waren.

Het waren voorstellingen van bekende en minder bekende mensen met 

psychiatrische problemen die op een heel ludieke manier waren uitgebeeld.

Indrukwekkend vond ik de poppen die een vrouw tijdens een opname

was gaan maken als symbolen voor de verschillende personen in haar hoofd:

      

We hebben er films gezien, kamers van voormalige cliënten en nog veel meer.

Maar ik laat nu vooral even een aantal dingen zien op het gebied

van handvaardigheid die door de voormalige cliënten van de inrichting tijdens

opnamen werden beoefend en die in een andere heel grote zaal werden getoond.

 Er zaten prachtige dingen bij zoals deze fantastische mantelvoering

die in 1930 door een onbekende vrouw tijdens een opname volledig is geborduurd.

Klik vooral op de foto en zeker ook op de twee volgenden:

details van deze schitterende mantelvoering:

                                     

Daar zagen we ook het schort van Ineke's moeder die evenals

Ineke's vader in de psychiatrie werkzaam is geweest.

  

Er ging veel door ons heen bij het zzien van al deze indrukwekkende

en aangrijpende dingen en er stonden aandoenlijk lieve houten speelgoedautootjes

 en ook een matten-weefgetouw waarop de matten nog opgespannen stonden.

Allemaal tekenen van handvaardigheid die de cliënten uitvoerden tijdens opnamen.

Maar waar wij vooral ook naar kwamen kijken was de tijdelijke expositie

waaraan Menno had meegewerkt maar daarover vertel ik in een volgend logje...   

Wie oh wie ?

In dit oude handwerkzakje zitten alle namen van degenen die hebben meegedongen naar het winnen van de handwerkmap die ik hier als te verloten cadeau liet zien. De hele ochtend zijn Jan en ik bezig geweest om een filmpje te maken en op mijn weblog te plaatsen van de trekking van de lootjes en ik heb voor de zekerheid ook foto's gemaakt.

 Het was een vreselijk gedoe en niet gelukt rechtstreeks op weblog te laten zien. Nu dus maar via deze foto's. Ik heb een print gemaakt van alle reacties en daarvan de namen met de bijbehorende tijdsmelding van de geplaatste reacties. Daarna de namen uitgeknipt en hier zie je ze allemaal verzameld in het zakje liggen.

Toen moest Jan aantreden om de winnares uit de lootjes te trekken en klachten moeten dus ook naar hem toe ;- )) Als alles goed gaat zie je op onderstaand filmpje

een live-uitzending van het gebeuren.

Maar natuurlijk kun je ook nu meteen zien wie het geworden is:

  We wensen de winnares héél veel plezier met de map en die komt zo snel mogelijk naar je toe als je me even je adresgegevens mailt Anneke. Van harte gefeliciteerd !!!