Marlies, de letterlap en het Vingerhoedskruid

Vandaag laat ik jullie deze prachtige letterlap van Marlies zien. Marlies is al heel lang een trouwe, stille lezer, zoals ze zichzelf omschrijft. Niet helemaal stil want mailverkeer is er wel. Zo wist ik dat ze met deze letterlap bezig was en dat Marlies hem zelf opgespannen heeft. Daarna bracht ze hem naar de lijstenmaker en zo kreeg ik dan van de week een foto van dit prachtige werkstuk. Hier kunnen jullie lezen wat Marlies erover schreef:

"Wat leuk dat je alles op je weblog wilt plaatsen.  Natuurlijk mag dat. Over de letterlap wil ik je het volgende vertellen: Ik heb er met veel  plezier aan gewerkt. Zelf opgespannen en toen naar de lijstenmaker gebracht. Eindelijk is de letterlap ingelijst en hij gaat (waarschijnlijk) mee naar de tentoonstelling van het Vingerhoedskruid. Zoals je hebt gelezen bij Berthi is de tentoonstelling van 7 tot 22 februari a.s. Ik heb aan deze letterlap lang gewerkt maar wel met plezier".

Het atelier van Vingerhoedskruid in Antwerpen is reuze gezellig. We zitten nog niet zolang in dit nieuwe onderkomen. Eerst was het atelier (gehuurd) in de  wijk  Wilrijk in een oud pand op de eerste verdieping. Het pand werd verkocht  en er werd na een nieuw onderkomen gezocht en gevonden in Berghem. Wilrijk was een levendige kleurrijke buurt. Nu zit het in de wijk  Berghem, een rustige charmante buurt in Antwerpen.

  

De drie foto's zijn 
hier genomen de middelste foto is van onze lerares Mw Janssens. Een geweldige creative vakvrouw/lerares die voor elk probleem een 
oplossing weet te vinden.

 Antwerpen Centrum is geweldig om te shoppen, rond te slenteren of iets te bezoeken zoals bioscoop, museum, lunch- en/of muziekvoorstellingen, de bieb welke pas nieuw is of een stadswandeling in het oude gedeelte.
Wat ik ook altijd bezoek bij een dagje Antwerpen is de Botanische tuin, hierna koffiedrinken in het hierin gelegen lunch-lounge restaurant "Het Gebaar"  , want een andere hobby is tuinieren. Meestal ga ik 's morgens naar het centrum en s' middags met de tram naar het atelier. Het is de bedoeling dat de letterlap en nog wat andere kleine borduursels op de tentoonstelling komen in het Zilvermuseum te Deurne (een wijk te Antwerpen). De tentoonstelling is eens op de twee jaar en heeft elke keer een ander thema, waar de leden van het Vingerhoedskruid met veel creativiteit naar toewerken. Beslist het
bezoeken waard !

  

Omdat ik meestal zelf de foto's neem sta ik er weinig op maar hierbij een foto; genomen tijdens onze vakantie ( ik zit in het midden ) Groetjes Marlies C. 

Marlies dankjewel dat we mogen meegenieten van je werk en van alles wat je vertelt rondom het Atelier "Vingerhoedskruid" en de komende expositie. Van Berthi nam ik voor de volledigheid de volgende gegevens over: De tentoonstelling is in het Zilvermuseum Sterckshof, Hooftvunderlei 160 te Deurne bij Antwerpen; alle dagen van 10 tot 17 uur. 

Dag van de poézie

(Delen van de volgende tekst heb ik geknipt en geplakt en dat levert idioot grote letters op, maar ik weet niet hoe ik het moet veranderen, lekker makkelijk lezen vandaag ;- ) 

Van Marianne D kreeg ik de vraag of ik ook wilde meedoen aan "de dag van de poézie" en of ik donderdag een gedicht zou willen plaatsen, dat doe ik vandaag alvast want morgen heb ik daar geen gelegenheid voor. Ik was al snel klaar met mijn keuze, want ik lees het liefste de gedichten die Bob Dylan heeft geschreven, ik noem het gedichten en sta daarin niet alleen, getuige het stukje tekst dat hieronder te lezen is. Op de eerste foto zie je de voorpagina

 van een dik boek dat je hier ziet liggen naast mijn laptop en daarin bevinden zich alle lyrics die hij schreef van 1962 - 2001. Het boek bevat 599 pagina's en zoveel teksten zullen het dan ook wel ongeveer zijn met de teksten die hij na 2001 schreef meegerekend. Hij is meerdere malen voorgedragen voor de Nobelprijs voor de literatuur:

Bob Dylan en de Nobelprijs

Er is een discussie in Nederland gaande of Bob Dylan een goede kandidaat voor de Nobelprijs zou zijn. Hij schijnt al meermalen te zijn voorgedragen in de categorie Literatuur - ook al zijn sommige Nederlandse intellectuelen van mening dat het beter de Nobelprijs voor de Vrede zou kunnen zijn. Daar zit wat in: Dylan zong inderdaad indrukwekkende anti-oorlogsteksten, zoals Masters of War, With God on Our Side, and It's allright Ma. Hij beïnvloedde daarmee een hele generatie: jongeren, dienstplichtigen en ook andere zangers. Boudewijn de Groots Mijnheer de President is zeker schatplichtig aan Dylan. (tekst geleend van deze site )

Hieronder dan een van mijn lievelingsteksten die me erg aanspreken. Ik heb deze tekst ooit voor mezelf vertaald in het Nederlands, maar ik waag me er niet aan om die openbaar te maken, zijn teksten zijn niet te vertalen!

Every Grain Of Sand

In the time of my confession, in the hour of my deepest need
When the pool of tears beneath my feet flood every newborn seed
There's a dyin' voice within me reaching out somewhere,
Toiling in the danger and in the morals of despair.

Don't have the inclination to look back on any mistake,
Like Cain, I now behold this chain of events that I must break.
In the fury of the moment I can see the Master's hand
In every leaf that trembles, in every grain of sand.

Oh, the flowers of indulgence and the weeds of yesteryear,
Like criminals, they have choked the breath of conscience and good cheer.
The sun beat down upon the steps of time to light the way
To ease the pain of idleness and the memory of decay.

I gaze into the doorway of temptation's angry flame
And every time I pass that way I always hear my name.
Then onward in my journey I come to understand
That every hair is numbered like every grain of sand.

I have gone from rags to riches in the sorrow of the night
In the violence of a summer's dream, in the chill of a wintry light,
In the bitter dance of loneliness fading into space,
In the broken mirror of innocence on each forgotten face.

I hear the ancient footsteps like the motion of the sea
Sometimes I turn, there's someone there, other times it's only me.
I am hanging in the balance of the reality of man
Like every sparrow falling, like every grain of sand.

Copyright©1981 Special Rider Music

(tekst geleend van de officéle Bob Dylansite )

Ik wens jullie een poëtische dag toe!

Een openbarende award ;- )

Het is natuurlijk erg leuk om een award te krijgen, maar aan deze hangt wel een prijskaartje. Ik kreeg de award van Carolien maar bij het aanvaarden van deze award verplichtte ik me wel om 5 van mijn "verslavingen" aan de wereld te openbaren ;- ) Daar heb ik geen enkel probleem mee, want die verslavingen maken me gelukkig en wat is er nu leuker dan het delen van geluk! O.K. hier gaan we dan en de volgorde is niet bepalend voor de sterkte van de verslaving, ze horen gewoon allemaal bij elkaar!

1e: 's Morgens  verheug ik me bij het opstaan al op mijn twee bekertjes verse gezette koffie uit mijn ook al zo dierbare espresso-apparaat, zonder die koffie voel ik me een half mens, daarvan ben ik dus echt wel afhankelijk om me goed te voelen, maar dat is dan ook wel álle koffie voor een hele dag, netjes toch! Als het dan ook nog voor me staat in zo'n prachtig Pip-bekertje, dat ik vorige week van mijn zus Ria kreeg is het een echte tractatie!

 2e: Chocolade, dat eet ik al mijn hele leven erg graag en bij mijn ontbijt eet ik vanaf mijn kindertijd steevast twee donkerbruine boterhammen (dat dan weer wel ;- ) met pure chocoladehagelslag. In ander vorm vind ik chocola ook niet te versmaden en het allerheerlijkste vind ik de bonbons van Australian mmmmmm!

 3e:  Mijn dierbare eigen hoekje waar mijn superrelaxstoel staat met aan de rechterkant mijn kast met m'n allerliefste boeken (de rest moet helaas boven in andere kasten verblijven) en aan de linkerkant geflankeerd door mijn tafeltje waarop mijn handige naaikastje staat en mijn onmisbare daglichtlamp met patroonklem zodat ik in alle ontspanning heerlijk kan borduren, lezen, tv kijken, en vooral ook heerlijk voorlezen met Max languit op mijn schoot in de ligstand! Die stoel is speciaal voor mij aangeschaft maar soms installeer ik er een speciale oudere gast in zoals mijn lieve vriendin Lydia of zoals gisteren de 93-jarige vader van mijn vriendin Ineke K. over wie nog een ander logje geschreven zal worden!!! Ik wil hen dan verwennen met de beste plek en hen volkomen thuis laten voelen.

 4e: Kookboeken! Koken blijf ik een zaak van groot belang en genoegen vinden en op de foto zie je een deel van mijn kookboeken, deze staan in de keuken voor het grijpen en ooit kreeg ik van mijn

zoon Menno de kookbijbel van "Artusi",  volgens kenners een "must" voor kookliefhebbers, die staat altijd op mijn kookboekstandaard voor mijn neus. Kookboeken blijf ik maar kopen en soms alleen vanwege een heel bijzonder detail zoals deze twee lintjes

   die als bladwijzer bij het zonnige kookboek horen dat op de foto naast "de Artusi" ligt.

 5e: Op de laatste foto zie je mijn wollen sokken waarin nog een tweede paar wollen sokken verstopt zit, ik draag ze dus dubbel voor warme voeten.   Die sokken heb ik voor de foto in mijn verrukkelijke 15 jaar oude huispak gewikkeld. Dat huispak ziet er niet meer uit en ik heb gerust nog wel een toonbaar huispak om te dragen, maar dit oude zwarte lorretje is me zeer dierbaar, ik ben eraan verknocht en heb mezelf beloofd om, als er ooit gaten in gaan vallen, ik het uit elkaar zal halen en op het model daarvan een precies zelfde pak ga maken. Zo'n behagelijk huispak en die dubbele sokken draag ik vooral in de winter met zo'n groot gevoel van welbehagen als het al vroeg donker wordt en de gordijnen gesloten worden. Dan verheug ik me, zonder knellende kledingstukken, op een heerlijke avond in die stoel van mij met een handwerk of een mooie documentaire op de tv, of op allebei en nog veel meer, want ik ben eigenlijk vooral verslaafd aan het goede leven en vind dat in nog veel meer zaken dan ik hierboven heb genoemd. Ik geef de award niet door, maar ieder die zijn hebbelijkheden aan ons wil openbaren nodig ik uit om dat vooral ook te doen.

Sarah Tobias needlecase 3

Het gaat heel snel met het werkje waarmee ik momenteel bezig ben, de Sarah Tobias Needlecase. Dit is het tweede deel en ook dat is alweer klaar. Ik geef nu maar ruiterlijk toe dat ik niets anders doe dan borduren, ha,ha,ha, want vandaag komt ook deel drie af, nog ongeveer vijfentwintig steekjes en dan kan ik aan het vierde en laatste deeltje beginnen.

 

Er ligt nog genoeg moois op me te wachten om hierna te gaan borduren, maar toch vind ik het spijtig dat dit alweer zo snel klaar is. Het is echt heel prettig werken. De kleurverschillen op de foto's zijn er gelukkig in het echt niet. Ik ga snel verder met de laatste steekjes en ik wens jullie allen een heel prettig weekend toe met hopelijk ook tijd om iets ceatiefs te doen!

Getagged!

Net als Chris die mij "getagged" heeft, snapte ik nooit zo erg goed wat het woord precies betekent, maar het is simpel. Het was in dit geval de bedoeling dat ik op mijn laptop de vierde fotomap opzocht en daaruit de vierde foto zou plaatsen in een logje en vervolgens vier mensen uitnodigde om dat ook weer te doen. Dat werd lastig, want mijn fotomappen bevatten voornamelijk familiefoto's en vooral foto's van onze kleinzoon. Hoe graag ik die ook zou plaatsen, dat vind ik niet verstandig. Dus heb ik op mijn D-schijf in mijn vele fotomappen gezocht en de vierde map is daar een mapje met foto's van spulletjes die ik op de grote verkoopsite MP wilde plaatsen. De vierde foto in die map is dit peper-en-zout-stelletje en ik vond het ooit in de kringloop, maar nu wil ik het helemaal niet meer verkopen. Alle bedragen die geboden werden vond ik te laag en dus hou ik het mooi zelf. Ik vind het prachtig! Maar nu ... de vier door mij getagde bloggers zijn: Cobie, Fleur, Ilse en Katrieen.

 Ieder van hen mag ervoor bedanken: "Voelen jullie je alstjeblieft niet verplicht!" Eigenlijk had ik van jullie allemaal wel de vierde foto uit de vierde map willen zien, maar wie weet doen jullie allen spontaan allemaal mee, dát zou leuk zijn!

Sarah Tobias needlecase 2

Op gevaar af dat jullie denken dat ik niets anders doe dan borduren,

kan ik het niet laten om even te showen hoe ver ik

gekomen ben met mijn nieuwe borduurwerk.

Het is een "naaldenmapje" uit het prachtige boek

"Thank You Sarah Tobias" van Blackbird Designs.

Ik vind de kleuren prachtig en het borduren

van de eyelets ook erg leuk om te doen

Deze foto's heb ik gisteren gemaakt en de bloem

waar ik op de foto mee bezig ben is ook alweer af. 

Er ligt een heerlijk lang weekend voor ons waarin ik dit eerste

van de vier delen waarschijnlijk wel af zal krijgen en ik denk niet

dat het overmoed is waarmee ik onderaan het jaartal 2009 al heb geborduurd.

Het gaat best heel snel, het zijn dunne lijntjes om te borduren.

Ik wens jullie ook allemaal een heel fijn en creatief weekend toe!

Mijn quiltboek

Ja, ja, het is echt waar dit is nu mijn quiltboek. Gisteren kwamen onze kleindochter Kirsten en haar vriend Frank gezellig langs en overhandigden me een pakje. Het was een cadeau van Cobie, de moeder van Frank. Cobie had gehoord dat ik samen met Kirsten wilde leren quilten en toen ze dit boek had zien liggen had ze het voor me gekocht. Ik was helemaal overdonderd door dit lieve gebaar en heb haar meteen gebeld om te bedanken.

Op deze tweede foto zie je het stapeltje lapjes dat ik tijdens ons midweekje in Eerbeek heb gesneden onder het toeziend oog van José en haar vriendin Jenny en op de bovenste foto zie je dat er inmiddels heel wat lapjes bij gekomen zijn, dat heb ik vorige week gedaan.  Cobie had het boek eigenlijk als cadeau voor onder de kerstboom bedoeld en er zat een heel leuk kerstpapiertje omheen met een mooie kerstkaart erbij, maar dat kan dus nog steeds want kijk eens hier naar het blikje onder de orchidee:

 ik heb nog steeds een kerstboom in huis, drie zelfs!!! In het kerstpakket dat Jan als ge(pré)pensioneerde nog steeds krijgt van het bedrijf waar hij 42 jaar heeft gewerkt,

zat dit blikje en bij een goede verzorging moet hier een heuse kerstboom uit groeien.

Ik deed mijn best en nu  zijn er deze tere zaailingen boven de aarde uit gekomen.

Dus lieve Cobie, jouw cadeau is helemaal volgens bedoeling

onder de gloednieuwe kerstboom aan me geschonken!

De eerste steekjes

Gisteravond heb ik de eerste steekjes gemaakt van een heel mooi nieuw borduurwerk. Ik zat er al steeds naar te lonken, maar ik was en ben nog steeds met iets anders bezig. Het garen daarvan was helaas op en dat is nu besteld. Ik moet straks echt streng zijn om dat eerst af te maken, want ik ben helemaal dol op dit nieuwe werk.

Hier zie je de rol linnen waarop ik ga borduren en schrik niet, die rol is 1.40 meter lang!!! Het stukje linnen waarop ik bezig ben is los en de rest opgerold en vastgespeld zodat ik niet steeds die hele lengte om me heen heb fladderen. Nu willen jullie natuurlijk wel weten welk werkstuk het is ...

Het heet "Flowers for Sarah Needle Case" en ik vind het prachtig!

Op de foto van het boekje zie je helemaal onderaan het mapje in opgevouwen vorm.

Ik heb veel rekenwerk moeten verrichten, want in het boekje is alles in yards

en inches aangegeven, maar dat is in orde gekomen.

Hier nog een duidelijker foto van de borduurstukjes die ik erop ga maken, de lange rol linnen wordt uiteindelijk met de borduurstukjes erop in zakjes gevouwen en vastgestikt. In de zakjes kunnen handwerkspullen bewaard worden en in opgevouwen vorm als etui meegenomen. Vanavond krijgen we onze vrienden voor een etentje, dus vandaag blijft het even liggen, maar in het weekend ga ik hier heerlijk mee aan de slag! Ik wens jullie alleen ook een heel mooi en creatief weekend toe.

Winterkleuren

Dit engelen-ABC van Bent Creek ligt al enige tijd in de doos met borduurwerken die nog ingelijst of anders verwerkt moeten worden. Ik kan er tot nu toe geen mooie lijst voor vinden dus laat ik het maar zo zien. Het was erg leuk om te maken en de kleuren vind ik prachtig, winterkleuren noem ik het met dat mooie ijsblauw op het wit.

 Toen we van de week een wandeling maakten langs de buitenrand van de wijk waar wij wonen lag er overal rijp op bomen en struiken en zo moest ik ineens weer aan dit werkje denken en heb het te voorschijn gehaald.  Al wandelend zag ik ook nog overal kleuren in de struiken zoals deze mooie beukenbladeren

die me aan de rand en bruine letters van het ABC deden denken en ook

deze prachtige berijpte witte bessen

 met op de achtergrond iets blauws herinnerden me aan de engel.

De verdroogde hortensiabloem aan de gouden sterretjes. 

Dit schermpje van welke bloem dan ook, vond ik voor de engel een kroontje  op het hoofd en toen we thuis kwamen en ik al heerlijk met een warm vest en wollen sokken aan naar de keuken liep om thee te zetten zag ik op de tuintafel nog een prachtig tafereeltje.

 Dat heeft misschien niets met de kleuren van de engel te maken, maar ik vond het zo'n prachtig plaatje dat ik het jullie toch wilde laten zien en ben snel nog even naar buiten gelopen om het op de foto te zetten. Wat is de winter toch een prachtig seizoen!