zaterdag 14 maart 2009

Het Dolhuys deel 2


"Hoe staat u tegenover een (ex)psychiatrische patiënt als buur?
Bezoekers van" "Het Dolhuys" worden aangesproken op hun nieuwsgiergheid
om eens een kijkje te nemen bij die andere buren".
In deel 1 over ons bezoek aan het Dolhuys schreef ik al over de vele
bijzondere dingen die er in het museum te zien zijn en in dit 2e gedeelte
laat ik vooral het werk zien van onze zoon Menno die voor deze
tijdelijke expositie illustraties maakte.
Vier (ex)psychiatrische patiënten vertellen hier hun verhaal aan de hand
van een soort foto-stripverhaal dat in een voor elk van hen
afzonderlijke ruimte is is geplaatst.




Meteen als je door de poort binnen gaat zie je aan je linkerhand
een houten gebouwtje waar je binnen kunt gaan om het verhaal
over het leven van Anton kunt bekijken. Anton zegt:
  "Eigenlijk zou ik een heel erg groot huis moeten hebben.
Ik ben creatief, ik wil mij creatief uiten.
Vroeger hield ik van dure spullen, maar nu ben ik prijsbewust.
Ik hou van materialen maar ben geen materialist".
Hier lees je Anton's verhaal en zó heeft Menno het verbeeldt:




 Annita schreef een heel bijzondere reactie bij mijn vorige logje over dit onderwerp,
waarbij ik me volkomen aansluit, ook ik werd vrolijk bij het zien
van de enorme creativiteit die deze mensen aan de dag leggen
om hun leven als (ex)patiënt kleur en betekenis te geven.
Ik vond het geweldig om erover te lezen en de sfeer van hun leven
 een beetje te kunnen proeven.




 Hier zie je het foto-stripverhaal over Bertus 

"In zijn woning staan de boeken hoog opgestapeld,
keurig op tafels en in boekenkasten.
Boeken over geschiedenis, over Hitler,
de tweede wereldoorlog, het Neurenbergproces, Johan Cruijff.
De wereld van zijn boeken is de macrowereld.
Die is veel interessanter dan de microwereld:
je eigen kringetje, thuis, een gezin"

aldus Bertus.



 
Dan is er in de derde ruimte het verhaal van Woodrow
Woodrow is sinds zijn zeventiende verslaafd aan de heroïne.
Toen hij voor de derde keer vrij kwam uit de gevangenis verbrak
zijn vriendin met wie hij dertien jaar samen was geweest de relatie.
Woodrow stond voor de keuze:
"Of ik zou op de oude voet doorgaan en dan lag ik binnen
een paar jaar tussen vier planken, of ik moest iets doen"

aldus Woodrow.




Op de kleine foto de zo heel duidelijke illustratie van de breuk
die voor Woodrow een keerpunt betekende.




Als laatste stappen we de wereld van Sanne binnen:
Lyaigra het het alter-ego dat Sanne (1989) voor zichzelf heeft bedacht.
Lyaigra is de partner van elfenkoning Legolas,
gespeeld door acteur Orlando Bloom.




De fantasiewereld van de Lord of the Rings is wat Sanne betreft
het perfecte wereldje waarin zij het liefst zou willen leven.
Op de volgende foto's zie je de manier waarop Menno
Sanne's romantische fantasiewereld tekende.




Cock en Jan kijken de ruimte binnen waarin haar wereld te zien is.
Ik vind de romantische tekeningen in contrast
met de realistische beelden erg mooi.





  
Zoals gezegd in het 1e deel van dit museumbezoek waren we alle vier
heel erg onder de indruk van alles wat we gezien hadden en dus
zochten we de nieuwe DE-winkel op in de binnenstad van Haarlem.




 Het is een heel mooi oud pand met op de tweede verdieping
prachtige glas-in-lood-ramen.


Beneden kocht ik van mijn spaarpunten drie van deze leuke rode kopjes
  en een pak espressobonen en rekende af met mijn bonnen en wel
30 eurocenten uit mijn portemonnee.
Dat is nog eens leuk winkelen.



  
Moe maar zeer voldaan van deze bijzondere dag
zakten we gevieren in comfortabele fauteuils.
Terwijl ik foto's maakte van de mooie ramen en de bijzondere (foto)wanden
vroeg een andere bezoeker of hij misschien een foto van ons vieren
zou maken en dat vonden we natuurlijk prima!
Dus aanschouw hier de vier vermoeide reizigers die genieten
van heerlijke koffie met allerlei heerlijkheden erbij.




Voor degenen die het museum ook willen bezoeken vind je hier
de bezoekersinformatie en de expositie "mijn huis zit in mijn hoofd"
is nog te bezichtigen tot 15 mei 2009.
Info over de DE Koffie&Kado shop te Haarlem vind je hier 
Ik wens jullie een heel fijn weekend toe.

Sommige delen van de tekst en een enkele foto is geleend
van de hierboven genoemde sites.



27 opmerkingen:

  1. Een verslag van een bijzondere tentoonstelling waar je stil van wordt.
    Indrukwekkend de bijdrage van Menno!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lijkt me heel interessant om die werelden van hen te bewandelen. (Alleen beetje te ver.) Daarom leuk om hier een stukje te mogen bekijken!
    En ja zeker, de tekeningen geven een prachtige verbeelding bij het verhaal. Vooral die met de auto en het paard erboven!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Corrie, Laat ik beginnen met zeggen dat ik dit heel bijzonder vind. Ik heb je beide logjes in een keer achter elkaar gelezen en bekeken. En meteen vroeg ik me een aantal dingen af... Wat was de reactie van de mensen om wie het ging op de manier waarop Menno alles verbeeld heeft? Mensen in de psychiatrie hebben over het algemeen snel het gevoel dat ze niet goed begrepen worden omdat ze sommige dingen als 'anders' ervaren. Hoe heeft hij zich op dit bijzondere project voorbereid of is hij gewoon begonnen? En jij en Jan zijn de ouders van deze bijzondere kunstenaar... Kan me goed voorstellen dat deze expositie in je hoofd blijft hangen en steeds even weer aandacht van je vraagt!
    Corrie, een rustig weekeinde gewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Even nog een aanvulling, om misverstanden te voorkomen: ik vind dat het er prachtig uitziet en denk - omdat Menno een creatieveling is - dat hij snel een klik heeft met anderen die dat ook hebben. En mensen uit de psychiatrie zijn vaak ontzettend creatief...
    Snap je?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Corrie mooi dat je zoveel foto's laat zien van de tentoonstelling dat geeft een goede indruk. Het zal voor Menno best een pittige opdracht zijn geweest.

    En toen was er tijd voor DE-koffie, een hele andere wereld. Mooie winkel. Je hebt wel de pluchen zetel uitgezocht.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi logje weer. En de verhalen van de personen waar je over schreef gelezen. Heel indrukwekkend hoe mensen uit een dal krabbelen. Wat zijn wij die geen psychiatrische problemen hebben dan bevoorrecht!! Lijk me echt vreselijk om opgenomen te zijn. Soms moet het, want vaak hebben deze mensen bescherming voor zichzelf nodig. Die kop koffie zal lekker gesmaakt hebben!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een mooi log ( alle 2 ) ; bedankt voor het delen met ons. Originele werkstukken heb je ons laten zien .
    Ik ga vandaag ook kunst kijken in het Groninger museum...
    Fijne dag , groetjes Ingrid.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. ach ja ,zij staan dichter bij ons dan we denken ,soms scheppen mensen een afstand, terwijl "wij buiten"er niet ver van verwijderd zijn ,net even de goede mensen om ons heen hebben dat we t redden en sommigen even niet ....dan is creativiteit een mooie vorm van communicatie als je even geen woorden hebt of niet wil praten....van dichtbij veel mensen in de psychiatrie meegemaakt en ik heb alleen bewondering voor ze ,omdat de meesten "echte vechters"zijn en t gelukkig weer redden mbv goede handvaten (en medicijnen)...

    BeantwoordenVerwijderen
  9. mooi dat je zoon en anderen het "verbeeld"hebben en jij er zo mooi over vertelde..

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Kan mij voorstellen dat dit moest bezinken.
    Ik zou niet kunnen gaan naar deze tentoonstelling.

    Struisvogel ??

    Nou nee, juist niet denk ik.

    Knap van Menno.
    Wat mooi van het schort.
    En fijn dat jullie genoten hebt van elkaar in die leuke koffiehoek.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Het lijkt me een mooie, zeer indrukwekkende tentoonstelling.
    Mooi, zoals Menno dingen heeft neergezet.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Mooi dit vervolg, ga er nog eens rustig voor zitten.
    Leuke foto van de koffiehoek.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. mooi, beide logs. Je gunt mensen zo graag een ontspannen bestaan, maar dit kan vaak niet.
    Bijzonder, zoals deze tentoonstelling is opgezet en uitgevoerd. Goed dat er op deze manier aandacht aan wordt gegeven/voor wordt gevraagd.

    hartelijke groet,

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Corrie wat heerlijk zoals jij dit verteld,wat zul je trots zijn op Menno. Leuk dat ik mee mocht wandelen,

    Heerlijk voordelig gewinkeld bij DE leuk zijn die dingen, dit moest eens vaker gebeuren. Wat zitten jullie gezellig. Dit zijn toch de bloementjes van het leven..

    Je kleurt mooi in de stoel van DE..

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ha die Cor !

    Wat een gezellig stel zit daar!!!

    Ik denk dat ik morgen bij DE zo'n gezellige koffiemok-voor-onderweg ga halen. Ik heb toch nog drie miljoen punten.....

    BeantwoordenVerwijderen
  16. @Ook hier weer reacties die me raken doordat er ingeleefd wordt. MIENKE, er gingen interviews met de vier (ex)patiënten vooraf aan dit project en uit alles wat daarin gezegd en geschreven werd heeft Menno zich kunnen inleven. Het was één van de grotere projecten die hij heeft gedaan en het nam alles bij elkaar zo'n drie weken in beslag als ik het goed onthouden heb. Hij heeft deze mensen en het team dat aan de expositie werkte na de opening tijdens een diner ontmoet en de reacties waren goed.
    HILLY slaat mijns inziens de spijker helemaal op z'n kop, we hebben er allemaal op een of andere manier mee te maken en ik ben daarom ook heel blij dat zo'n exposite, zo'n project deze mensen weer gewoon tussen alle anderen plaatst en hen niet als buitenstaanders ziet. Doet me ineens denken aan een kinderliedje: "We zijn allemaal raar, we hebben allemaal wat, maar toch zijn we broertjes en zusjes!" Zo is 't maar net!
    INEKE, neem er voor mij dan ook één mee!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Indrukwekkend Corrie door jouw logje zijn we ineens weer allemaal mensenkinderen met met elkaar, met al onze bijzonderheden. Petje af voor het werk van Menno.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. @Corrie, dank voor je reactie, ik vind het nogmaals heel bijzonder en baanbrekend zo'n expositie! Hulde voor Menno en geweldig voor jullie als ouders, zo'n creatieve zoon!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. wat kan je toch prachtig je verhalen vertellen.

    Ik heb je ook genomineed voor de kreativ blog award. kijk maar even op mijn blog.

    groetjes marion.

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Wat heb je ook dit verhaal weer mooi onder woorden kunnen brengen Corrie. Ik herken er veel in, dat als je in een diep dal zit , dat kunst je wereld kan verrijken en je kan uiten of het diepte punt naar boven te krijgen. Ik denk dat als ik mijn hobby niet zou hebben gehad, ik hier in Zweden diep zou zijn weggezonken.
    Wat een mooie koffie zaak is dat nu als ik naar Haarlem kom , en Chris ga ontmoeten, gaan we daar zeker een kopje koffie drinken.
    Ik heb erg van je uitleg genoten van beide artikelen.
    Liefs Joke en een fijne dag en ik ben blij met het internet, zo kan ook ik vanuit het koude, eenzame toren kamertje genieten van alles wat er in Holland zich afspeelt

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Mijn schoonzusje heeft via haar werk het Dolhuys al eens bezocht. Het had diepe indruk op haar gemaakt.
    Nu met jouw verhaal erbij, zeker een reden om eens te bezoeken.
    Op de klasseafdeling, waar ik werkte, lagen soms ook psychiatrische patienten. Maar omdat zij zich zelf verzorgden hadden wij er minder kontakt mee. Soms een praatje (dat kon toen nog) maar verder hielden zij zich wat meer afzijdig.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. hoi Corrie wat heb je er een mooi verhaal van gemaakt en Menno het verhaal in stripvorm en zo knap dat zij weer verder kunnen met hun leven en een goed idee om met Sonja onze punten daar in televeren gezellig met koffie

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Hoi Corrie,
    ik wil je graag de "Kreativ blog award" geven, kijk maar eens op mijn blog: http://mathildashandwerkblog.blogspot.com/
    groetjes Mathilda

    BeantwoordenVerwijderen
  24. In een woord SCHITTEREND!!!!! En zoals jij het beschrijft en je zoon het tot leven heeft laten komen, ik ga er zeker naar toe, je hebt me heel nieuwsgierig gemaakt, dank je wel.

    Groetjes
    Ines

    BeantwoordenVerwijderen
  25. hoi Corrie, het lijkt mij een indrukwekkende expositie en fantastisch dat Menno hier aan meegewerkt heeft! Zeer de moeite waard om te gaan kijken!

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Corrie, wat laat je weer een mooie dingen zien. Ik sluit me aan bij Anton, ik houd van materiaal, kan eindeloos genieten van dozen wol en mooie planken hout. Ik houd het wel redelijk netjes, de buurt heeft er in ieder geval geen last van.

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Tsjonge daar wil je toch over blijven lezen. Wat ik zo knap in het werk van Menno vind is dat hij zoveel denkruimte in de illustraties heeft gelaten, waar hij waarschijnlijk heel bewust voor gekozen zal hebben. De psy-patienten hebben gewoon te weinig ruimte in hun hoofd om alles een plekje te kunnen geven want ohhh wat zit daar een creativiteit in. Kan me voorstellen Corrie dat je even tijd nodig had...

    BeantwoordenVerwijderen

Hartelijk bedankt voor je moeite om een berichtje achter te laten, het wordt met plezier gelezen en zeer gewaardeerd.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...