donderdag 12 maart 2009

Het Dolhuys deel 1



Ook al heb ik de afgelopen weken meerdere logjes geschreven
en gedaan wat ik anders ook altijd deed, ik had tóch ook een soort doos
op mijn hoofd waardoor ik niet naar dit logje van vandaag hoefde te kijken
en net deed alsof het er niet was, dat het niet geschreven hoefde te worden.
De poster die je hier ziet is gemaakt door




Onze vrienden Cock en Ineke hebben dus weken op dit logje moeten wachten.
Op dinsdag 17 februari stapten Jan en ik op het station Haarlem
uit de trein en liepen richting "Het Dolhuys" toen we hen aan de overkant
van de straat  zagen lopen om samen met ons naar het
"Nationaal Museum van de Psychiatrie" te gaan.
Toen ik Ineke maanden geleden vertelde dat Menno meewerkte
aan de expositie "Mijn huis zit in mijn hoofd"
bleek dat in de vaste collectie van het museum het schort
van Ineke's moeder tentoongesteld staat.
Dus zouden we met z'n vieren gaan kijken.




"Het Dolhuys" is gevestigd in het voormalige leprozen- pest en dolhuys,
waarvan de oorsprong ligt in 1320.
 Een prachtig oud gebouw met een heel mooie sfeer.
Waarom ik dan zoveel moeite had om dit logje te schrijven?
Wel, ik was net als de anderen zo erg onder de indruk
van alles wat we daar zagen dat mijn hoofd wekenlang te vol was
en zo heb ik dus tijd nodig gehad om er een verhaal over te kunnen schrijven.
Er is een erg leuk en bijzonder restaurant in het gebouw waar we eerst
rustig koffie gingen drinken en even bijpraten met onze vrienden








De wanden waren helemaal vol getekend door een andere illustrator
dan onze zoon en ik vond het erg goed werk.




Maar mijn blik werd vooral getrokken naar deze prachtige rode
fluwelen gordijnen waarop allerlei mooie stoffen waren genaaid.
Tijdens ons gehele bezoek kwam ik allerlei vormen van textiele handvaardigheid
en kunst tegen die me troffen. Ik laat daar nog meer van zien.




O.a. in de eerste zaal waar we kwamen zagen we allerlei beelden
die volledig aangekleed waren maar wel helemaal grijs en hard gemaakt waren.
Het waren voorstellingen van bekende en minder bekende mensen met 
psychiatrische problemen die op een heel ludieke manier waren uitgebeeld.
Indrukwekkend vond ik de poppen die een vrouw tijdens een opname
was gaan maken als symbolen voor de verschillende personen in haar hoofd:






      
We hebben er films gezien, kamers van voormalige cliënten en nog veel meer.
Maar ik laat nu vooral even een aantal dingen zien op het gebied
van handvaardigheid die door de voormalige cliënten van de inrichting tijdens
opnamen werden beoefend en die in een andere heel grote zaal werden getoond.




 Er zaten prachtige dingen bij zoals deze fantastische mantelvoering
die in 1930 door een onbekende vrouw tijdens een opname volledig is geborduurd.
Klik vooral op de foto en zeker ook op de twee volgenden:
details van deze schitterende mantelvoering:




                                     
Daar zagen we ook het schort van Ineke's moeder die evenals
Ineke's vader in de psychiatrie werkzaam is geweest.



  
Er ging veel door ons heen bij het zzien van al deze indrukwekkende
en aangrijpende dingen en er stonden aandoenlijk lieve houten speelgoedautootjes




 en ook een matten-weefgetouw waarop de matten nog opgespannen stonden.




Allemaal tekenen van handvaardigheid die de cliënten uitvoerden tijdens opnamen.
Maar waar wij vooral ook naar kwamen kijken was de tijdelijke expositie
waaraan Menno had meegewerkt maar daarover vertel ik in een volgend logje...   


18 opmerkingen:

  1. ik ben een paar weken geleden in het mooie cafe van het dolhuis geweest voor een bruiloftsfeest. het museum zelf heb ik niet gezien. maar dank zij jouw reportage weet ik er nu meer van. dank!
    mooi poster van je zoon overigens!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja hoor weer weg dat krijg je, als je wat geschreven hebt en dan naar Menno site gaat.

    Die ik door stuurde naar mijn dochter.

    Corrie wat een leuk log, prachtige foto's en een geweldig leuk verhaal.
    En wat goed dat jou zoon hier aan mee gewerkt heeft.
    Wat zullen jullie trots op hem zijn!! Prachtige Expositie !! Echt genieten hier !!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bedankt voor de foto's en je verhaal !
    Fijne avond , groetjes Ingrid.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik kan me voorstellen dat dit een enorme indruk heeft nagelaten.
    Het lijkt me een hele goede tentoonstelling waar veel is belicht uit die tijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. m te beginnen, vind ik de poster die Menno gemaakt heeft erg goed. Het verwoord direct de tentoonstelling. Ik kan me heel goed voorstellen dat je tijd nodig had om dit verhaal te kunnen maken. Het is niet niks hoe men in zo'n inrichting moest leven. En in het verleden in hele andere omstandigheden dan tegenwoordig. Ik ben erg onder de indruk van die geborduurde binnenvoering van de mantel!! Zo mooi.... en hoelang zal ze daar verbleven hebben.Tegenwoordig krijgen deze mensen nog steeds creatieve therapie. Het schijnt een van de goede manieren te zijn om dingen te kunnen verwerken. En ontroerd ben ik over de tekst op dat bordje.Na alles wat zij mee maakte toch gelukkig te voelen! Dank jewel om mee te mogen kijken met jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Da's een pakkend logje Corrie! Bedankt voor het delen van je verhaal en de foto's!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heel mooie poster, Corrie!
    Dit bezoek zou op mij ook een diepe indruk nalaten.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het is een leuke idee voor een uitstapje in het weekend met mijn jongens.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Helemaal stil na het lezen van je log........
    Ik kan me heel goed voorstellen dat dit tijd nodig had om te bezinken.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Prachtige poster heeft je zoon gemaakt. Wat je hier laat zien stemt mij, gek misschien, vrolijk. Het laat zien hoe de verwarring in een hoofd tot prachtige creaties kan leiden. Zelf ben ik een tijd erg depressief geweest, en ook een tijdje opgenomen in een kliniek. Ik heb altijd veel gemaakt, maar die periode was voor mij het begin van een soort vrijheid in mijn creaties. En mijn depressie, die is helemaal verdwenen.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hallo Corrie wat een indrukwekkend verhaal.
    Wat een prachtige poster, ik zie echt zoiets van stop je hoofd in een zak, zodat de buitenwereld niet weet dat ik depri ben!!!
    Prachtige tentoonstelling ook, en ja ik geloof dat de beste remedie tegen depri handwerken is, want als je ´smorgens soms opstaat en denkt, vandaag hoeft het even niet en dan je hobby kamer binnen stapt en al die bonte stofjes ziet liggen en je borduurwerkjes dan heb je geen pil meer nodig.
    Dank je dat je ons een rondleiding hebt gegeven Corrie ook hier heb ik weer heel erg van genoten
    Groetjes Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik heb met zeer veel interesse je logje gelezen. Dank ook voor je foto's. Wat een prachtig gevoerde jas.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Corrie, je hebt er een bijzonder log van gemaakt van een indrukwekkend museum. Het is een museum waar ik niet zo gauw aan zou denken om het te bezoeken. Het lijkt me wel heel boeiend. De foto's zeggen veel.
    Zo'n prachtig fleurig borduurwerk aan de binnenkant van een zwarte jas, als je hem sluit is alle moois weg. Het voelt als kunst.
    Menno heeft een pakkend affiche gemaakt voor de tentoonstelling "Mijn huis zit in mijn hoofd". Ik heb de link even bekeken en ben benieuwd naar je logje daarover.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Mooie poster en een indrukwekkende tentoonstelling.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. wat een prachtige binnenkant van die jas....wel heftig zo'n bezoek...mooie poster van menno....tsja psychiatrische patienten kunnen helemaal opgaan in hun werk en zich zo van anderen en de behandeling afsluiten ,soms werkt het ook goed je even zo te kunnen uiten..ik heb daar heel veel fraaie voorbeelden van meegemaakt ,toen ik kookles gaf in een psychiatrisch ziekenhuis...

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ga ik morgen al met mijn zus naar Groningen én Leeuwarden om de musea te bezoeken; kan ik meteen een nieuwe afspraak maken voor Haarlem. Alleen al voor de gevoerde jas ga ik er graag naar toe, maar je beschrijving maakt heel nieuwsgierig naar de rest van de expositie. Dank je wel!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ha die Cor !

    Dat zijn wij !
    Wat een schitterend weer hadden we toch en was was het een gezellige dag.

    Iedere keer weer vreemd om daar een schort te zien hangen dat mijn moeder aangehad heeft.

    Wat niet in je verhaal staat was ons bezoek aan de nieuwe DE-winkel. Lekker boven zitten in die grote fauteuils. Daar hebben we iets mee Cor! Weet je nog die enorme stoelen in het tassenmuseum?( en die bonbons? )

    BeantwoordenVerwijderen
  18. @De reacties bij dit logje geven weer dat dit niet direct vrolijkheid opwekt en dat het begrijpelijk was dat ik moeite had om dit alles te beschrijven. Het fijne van schrijven is dat je het uit je hoofd laat komen zodat het daarin niet meer teveel plaats inneemt zodat er ruimte komt voor andere zaken, dus ben ook ik blij dat het er staat.
    De reactie van ANNITA sprong eruit omdat ze de vrolijkheid ontdekte die ook ik heb ervaren. Ik heb wel ontdekt dat iedereen weleens te maken heeft met psychiatrie en dat doet me denken aan de poster die vroeger altijd bij onze huisarts in de wachtkamer hing met de tekst: "Ooit een normaal mens ontmoet? En...hoe beviel het?!

    BeantwoordenVerwijderen

Hartelijk bedankt voor je moeite om een berichtje achter te laten, het wordt met plezier gelezen en zeer gewaardeerd.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...