Eindejaars-speldenkussen 2008

Dit is mijn laatste speldenkussen van 2008, toch nog voor elkaar gekregen!

Helaas had ik niet genoeg schapenwol meer om het te vullen,

dus het ziet er een beetje hobbelig uit, maar ik vind het zelf een plaatje.

Ik kocht kort geleden  het boekje "Thank you, Sarah Tobias" van Blackbird Design bij Liezbeth en toen het bezorgd werd ben diezelfde dag nog begonnen met dit speldenkussen.  Ik heb er de garens van Crescent Colors, Gentle Arts en Weeks Dye Works voor gebruikt. In dat boekje staat ook nog een prachtig handwerkmapje en dat wil ik ook gaan maken, genoeg voornemens op handwerkgebied. Ik wil jullie bedanken voor alle geweldig leuke, humoristische, meelevende, bemoedigende en lieve reacties van dit afgelopen jaar. Ik blijf daardoor zoveel plezier houden in het schrijven van mijn logjes en word steeds weer geïnspireerd tot het maken van handwerkjes. Dankjewel!!!

Ik wens julie allen een heel gezellige jaarwisseling toe en een gelukkig, gezond en creatief 2009 toe! Tot gauw in het nieuwe jaar!

Hartelijke kaarten

Dit hart van kaarten ligt niet op de allermooiste tafel,

maar wel op een heel dierbare tafel, het is de allereerste tafel

die Jan en ik ruim veertig jaar geleden kochten toen we trouwden

en nu is het de ideale tafel die op mijn hobbykamer staat.

Dat is te zien, de bovenlaag is versleten, door vele voorwerpen en gereedschappen.

Veertig jaar lang schoof er van alles overheen

en hij is des te waardevoller voor me geworden.

Het hart vormde ik van de kaarten en presentjes die jullie bloggers

en lezers me stuurden en alle warmte en hartelijkheid,

alle goede wensen die daarin staan geschreven hebben mijn Kerstfeest mede

tot een heel mooi feest gemaakt. Ook de e-cards en de e-mails

die jullie stuurden met mooie sfeervolle foto's en plaatjes

maakten deze dagen tot een mooi feest.

Nemen jullie allemaal een stuk van deze Kränsekake,

een verrukkelijk amandelgebak dat ik ieder jaar maak met Kerstmis

 naar een recept uit het familie-kookboek van Roald Dahl.

Heel, heel hartelijk dank allemaal!!!

Kerstgroet

Dit heel oude theepotje is me zeer dierbaar, het is van mijn moeder geweest en dit jaar hangt het weer in ons kerstboompje. Het doet me denken aan al die prachtige kerstfeesten die ik als kind met mijn ouders en zusje vierde en later toen ik zelf een gezin had kwamen zij bij ons om het hier te vieren. Ook de kerstgroep die van hen was heb ik dit jaar weer opgesteld en daar zie ik veel mooie en warme beelden bij.

Ik zie mijn vader zijn dikke jas aantrekken en de spade uit de schuur halen. Onze moeder kleedt ons in warme jassen mutsen en wanten en dan fietsen we gedrieën naar het bos, mijn vader heeft een kistje achterop zijn bagagedrager. Op een donkere plek in het bos stappen we af en daar spit mijn vader voorzichtig enkele plaggen mos uit de geurende bosaarde. Hij legt ze voorzichtig in het kistje en wij mogen daarbij helpen. Die geur herinner ik me zó duidelijk! Met rode wangen fietsen we weer naar huis en intussen heeft mijn moeder onder het raam aan de zijkant van het huis een grote tafel neergezet.

De tafel wordt bedekt met de mosplaggen en de kamer begint heerlijk te geuren, ook al vanwege de sparrentakken die moeder aan de wanden heeft gehangen. Een boshuis hebben we dan ineens! Op het mos wordt de kerststal geplaatst die vader zelf gemaakt heeft van dikke en dunne donkerbruine boomtakken. Hij maakte ook een waterputje en dat heb ik nog zoals je ziet, scheef van ouderdom en hier en daar ontbreekt wat schors op het dakje. De put maakte hij van een dikke kartonnen cilinder en tekende er steentjes op, van een flessendopje maakte hij een emmertje en je kunt het echt omhoog en onlaag draaien met de zwengel.

Dan komt het grote moment en mogen mijn zus en ik onder toeziend oog van onze ouders de beeldjes uitpakken, die in een eikenhouten kist bewaard worden en voorzichtig alles een plekje geven. Het kindje Jezus nog niet, dat mag pas op kerstnacht door mijn ouders neergezet worden. Van fijn grind strooit vader paadjes die van de kerststal naar de waterput en naar het vijvertje lopen, een vijvertje dat mijn vader maakte van een ovaal haringblik en ingegraven heeft in een van de mosplaggen. Moeder maakt het geheel af door rondom de randen van de tafel kleine, rode, stenen kaarsenstandaardjes te plaatsen met witte kaarsjes erin. Als laatste wordt rondom de tafel wit crèpepapier gespannen met een rand wit papieren ijspegels en alle dozen worden netjes eronder geschoven.

Als we dan uit de nachtmis komen is moeder al iets eerder weg gegaan en heeft thuis in de hele kamer alle kaarsjes aangestoken en de tafel gedekt met helderwit linnen en gebruiken we gezamelijk de traditionele broodmaaltijd. Starend naar de kaarsjes rondom de kerststal vallen onze ogen toe en worden we naar bed gebracht.

"Dit is mijn kerstverhaal en ik wens jullie allen net zulke dierbare kerstherinneringen toe en de intentie om die zelf te maken voor degenen die jullie dierbaar zijn. Zoals vroeger gewoon was in ons gezin, wens ik ieder een Zalig Kerstfeest toe en God's vrede en liefde".

The Schoolroom Samplers

Ik ben er bijna! De laatste tijd ben ik steeds aan het borduren geweest aan één van de Schoolroom Samplers uit een boek dat ik in Amerika had gekocht via Alibris die ook een grote collectie tweedehands handwerkboeken verkopen. Zelfs met de verzendkosten erbij geteld kwam ik voordelig uit. Op de foto zie je de merklap liggen die ik aan het maken ben en hij zal menigeen bekend voorkomen want er zijn nog een aantal bloggers bezig met de een of andere versie van deze "Vermenigvuldigingstabel".

Dit is het boek waarin het patroon staat dat ik koos en ik heb er toch weer een paar veranderingen in aangebracht omdat ik tekort donker garen bleek te hebben. Ik borduur deze merklap met "Belle Soie" garen en de grijszwarte kleur is "Old Crow". Prachtige namen hebben deze zijden garens. Ik bestelde die bij Liesbeth van Crown Stitches en omdat mijn extra bestelling toch een te groot kleurverschil aangaf heb ik er een prachtige kleur rood bijbesteld van "Au Ver á Soie" , garens die ook gebruikt worden door de beroemde modehuizen en ik snap precies waarom, de glans is schitterend en de kleuren heel diep.

Zo heerlijk om hiermee te werken. Zo veranderde ik het oorsponkelijke kleurpatroon en kom ik nu precies uit met de garens die ik had. Voor het door Liesbeth terug genomen garen heb ik nu op mijn eigen verzoek een mooi boek besteld en dat hoop ik deze week binnen te krijgen. Hieronder zal ik nog wat foto's plaatsen uit het boek "Traditional Samplers" waaruit mijn merklap komt:

  

voor de komende week wens ik jullie fijne voorbereidingen toe voor Kerstmis en hopelijk nog een paar gezellige en rustige uurtjes om te handwerken.

De verzameling groeit

Het is niet zo dat ik nu een nieuwe verzameling van deze schattige stoffen Matroesjka's aan het aanleggen ben, want deze éne heb ik ooit besteld bij Marian'ne en is alweer een tijdje geleden op een extra leuke manier aan me verzonden. Ze maakte er een heel gezellig pakketje van  en het is dan alsof je een cadeautje binnen krijgt. Kijk maar eens naar de volgende fotootjes, er zat een lief lapje stof bij, een vlammende Hollandse tulpenkaart en een nog Hollandser schaarhangertje:

Maar ik wil het hebben over mijn verzameling Russisch lakwerk die zich uitbreidt en dat komt door deze nieuwe houten en prachtige handbeschilderde Matroesjka's ... zijn ze niet gewéldig! (klik op de foto's) Ik heb ze gekregen van Simone. Ze mailde me enige tijd geleden en schreef me dat ze gaat verhuizen

en dat ze tijdens het opruimen deze Matroesjka's vond en aan mij dacht. Ik had geen idee hoe ze eruit zouden zien en was echt stomverbaasd over de schoonheid van deze set.

Maar dat was nog niet alles wat er uit de grote doos kwam,

ook dit mooie, naïef beschilderde setje is me gegeven en het was zó leuk, want op de ochtend dat de doos bezorgd werd had ik Simone voor het eerst aan de telefoon en terwijl we een heel prettig gesprekje hadden en ik voor het eerst, haar voor velen zéér bekende en aangename stem van de radioprogramma's "Praise op Zaterdag" en "de Muzikale Fruitmand" beluisterde, stond juist op datzelfde moment de vrachtbezorger voor de deur met Simone's pakket voor mij.

Als laatste vond ik ook nog deze mooie beker en lepel in het pakket en nu staat alles in de vitrinekast te prijken en kan ik er iedere dag plezier aan beleven met ernaar te kijken, ze in mijn handen te nemen, in elkaar te passen en weer uit te stallen. Te bedenken dat er ook geschenken bij zitten van derden aan Simone's helaas overleden man Paul maakt me extra dankbaar dat Simone ze aan mij heeft willen schenken. Zo groeit mijn verzameling waarover ik al eerder schreef.

Ik wens hierbij Simone heel veel sterkte toe in deze voor haar zo drukke en emotionele maand bij het afsscheid van het huis waar ze woonde met haar gezin en waarin ook haar man Paul is overleden. Ik wens je vooral ook een heel mooie nieuwe start toe Simone in je nieuwe woning! Je geschenken worden gekoesterd!

Ook cadeautjes-feest voor hen!

In de afgelopen zomer was ik een tijdje niet erg aanwezig op de weblogs

en dat kwam omdat ik met twee "projecten" bezig was.

Het eerste project was het vullen van rugzakjes die de organisatie DORCAS

verstrekt aan volwassenen en kinderen in Nederland,

die graag meedoen om deze rugzakjes te vullen met schoolartikelen

voor kinderen in Oost-Europa en Zuidelijk Afrika.

Kinderen in andere landen kunnen vaak pas onderwijs krijgen

als ze de juiste schoolspullen hebben en dat is vaak niet mogelijk

omdat er geen geld voor is. Naar mijn idee is onderwijs

de basis voor verbetering van de leefomstandigheden

van mensen en toen een vriendin van ons dan ook vertelde

van dit project was ik meteen enthousiast en mocht ik van haar

25 rugzakjes meenemen om te vullen.

Zelden heb ik met zoveel plezier gewinkeld.

In de tijd dat ik daarmee bezig was ging ik ook met José

een dagje uit in Utrecht en toen ze hoorde van dit project wilde ze

heel graag meedoen en kon ik van haar bijdrage nog meer rugzakjes vullen.

Namens de kinderen heel hartelijk bedankt José. 

Het resultaat is misschien een druppel op een gloeiende plaat,

maar ooit heb ik deze spreker eens horen zeggen dat wanneer iedereen

een druppel op die gloeiende plaat laat vallen, die plaat wél zou afkoelen!

Dat is me altijd bijgebleven en heeft me doen inzien

dat die ene druppel van belang is.

Misschien is elk rugzakje wel een druppel en is de plaat

toch op een bepaalde plek een beetje koeler geworden.

Voor degene die iets meer wil weten van deze actie is hi­er meer te lezen en

als je eraan twijfelt of deze kinderen dit echt als een cadeautje zien,

via deze laatste link kun je ook een Powerpoint Presentatie bekijken

over dit project en een lied beluisteren dat

Nederlandse kinderen op hun school schreven.

Gewoon een erg mooi project om over na te denken in deze tijd

waarin we zo van harte en met veel zorg en liefde onze eigen kinderen

en/of kleinkinderen cadeautjes geven.

 Het tweede project waarmee ik indertijd bezig was,

was het beplakken van schoenendozen die ik bij onze plaatselijke

schoenhandel had opgehaald, ze sparen die graag voor je op

en weten vaak al dat het bedoeld is voor deze actie ,

ook al een project om kansarme kinderen onderwijs te kunnen laten volgen.

Ook particulieren kunnen hieraan mee doen of als vrijwilliger meewerken

aan deze actie. En je hoeft echt geen hobby als cartonnage te hebben

om een schoenendoos op te fleuren, schoolkinderen doen het ook

met alle plezier en met groots resultaat!

Dan wens ik iedereen voor nu of morgenavond een héél gezellig

"heerlijk avondje" met of zonder Sint-Nicolaasfeest

en een fijn weekend! (foto geleend van internet)

Niets om aan te trekken

Wat hebben jullie vandaag aan?

(Foto geleend van de site van Michelangelo Pistoletto )