zondag 30 november 2008

Smokkel-speldenkussen van de maand en een bos rozen als warm welkom!



Deze maand ben ik inderdaad aan het smokkelen met mijn speldenkussen van de maand. Ik had het erg druk met van alles en nog wat en ging ook nog een midweekje weg, maar dit kerstklokken-boompje wilde ik zó graag al maken, dat ik het maar heb gebombardeerd tot speldenkussen terwijl het dat helemaal niet is! Het is gewoon een kerstboompje van stof, maar wél gevuld met schapenwol en zoals iedereen weet kun je daar heerlijk met spelden in prikken.




Het was nog een heel gezoek om een plekje te vinden waar genoeg daglicht naar binnen viel om er een beetje leuke foto van te maken, dus de keukenmachine en de espresso-machine werden vanmorgen even verhuisd zodat dit lieve boompje met  Fleur's engeltje erboven, in de juiste kleuren en sfeer op de foto konden. Het bloempotje heb ik met een beetje waterverf in een bijpassende kleur geschilderd, lekker snel met een sponsje. 




Deze prachtige rode rozen passen ook wel bij de kleuren van dit logje.
Ze stonden op tafel toen ik vrijdag thuis kwam van het handwerk-midweekje (zie vorig logje).
Jan was zo blij dat ik er weer was dat hij me extra verwende met deze "ruiker"
en als je goed kijkt zie je eronder een feestelijke ballonnenkaart liggen,
maar de lieve woorden die daar achterop staan hou ik voor mezelf ;- ))


zaterdag 29 november 2008

Midweek Handwerken???



Toen ik maandag vertrok voor een midweekje naar park Coldenhove te Eerbeek, leek het alsof ik een kerstkaart binnenreed toen ik in de buurt van de Veluwe kwam. Ik keek mijn ogen uit en was als een kind zo blij met die prachtige sneeuw.




Deze sneeuwfoto's maakte ik bij het huisje dat José, haar vriendin Jenny en ik voor deze week huurden om samen te handwerken en om mij quilten te leren.




Dit is Jenny en ik heb nooit eerder iemand zo achter een naaimachine zien stralen als zij, ze was volkomen in haar element. Zij heeft van ons drieën ook nog het meeste gehandwerkt, maar heeft toch net zo gezellig meegedaan met alles, vooral véél praten en nóg meer lachen dus ;- )) 




Toch is het hen gelukt om mij dit stapeltje blokjes te laten snijden en dat gaat mijn eerste eenvoudige quiltje worden voor het logeerbed van Max. Ik vind het écht leuk dat ik de eerste quilt-beginselen van hen heb kunnen leren. Maar we hebben ook erg leuke uitstapjes gemaakt, we zijn een dagje naar Zutphen geweest om de prachtige winkel van Petra Prins te bezoeken en tot onze grote verrassing werden wij daar herkend door Gerda die er werkt en die op mijn weblog gelezen had dat wij gedrieën op stap gingen. Zij was dus net als wij zéér verrast om ons daar aan te treffen. Twee uur hebben we daar doorgebracht en hebben erg veel moois gezien.




Daarna hebben we in de "Schenkerij" van Kofie- en Theebranderij De Pelikaan koffie met scones genuttigd en heb ik 2 kilo versgebrande espressobonen gekocht om thuis nog veel vaker van de verrukkelijke koffie te kunnen genieten. "De Pelikaan" is alleszins een bezoekje waard ook al vanwege de prachtige aangrenzende cadeauwinkel.




Woensdagavond stond er het bezoek van Willy gepland, zij woont heel dicht bij het vakantiepark waar wij verbleven en we vonden het allemaal een prachtige gelegenheid om elkaar te zien na alle internet-ontmoetingen. Willy moet wel overdonderd geweest zijn door ons enorme enthousiaste gekakel en op haar eigen weblog stond al meteen een verslag over onze ontmoeting.




Ze had iets lekkers meegenomen voor bij de koffie en we kregen alledrie de DVD "Frida", een film over het leven en werk van Frida Kahlo van wie Willy een bewonderaarster is. Héél veel dank Willy voor je attente geschenk. Willy werd later op de avond door haar man Gerrit weer opgehaald en zo hebben we ook hem nog even binnen gehaald in ons "kippenhok". Ik hoop dat je inmiddels bent bijgekomen Gerrit ;-)




Donderdag togen we naar Doesburg om Atelier Bep te bezoeken en dat was wat mij betreft wel de topper van de uitstapjes die we deze week maakten. Wat een warm welkom wachtte ons daar en ik heb heel veel tijd nodig gehad om te ontdekken wat daar allemaal voor leuks te koop was, want toen we nog maar net binnen waren wachtte mij de grootste verrassing die ik me kon bedenken, want dáár bleek mijn lieve blogvriendin Janet juist die dag met haar vriendin ook aanwezig te zijn. Daar zaten ze zomaar gezellig achter de tafel aan de koffie met allerlei lekkers dat Bep zo gastvrij aanbiedt aan haar bezoekers. Dat was voor mij de slagroom op de heerlijke taart die ik al mocht genieten in deze enige week samen met José en Jenny die ik hierbij van harte wil bedanken voor deze mooie tijd. José zal zeker ook een logje wijden aan ons uitje en voor nu wens ik jullie allen een heel fijn weekend toe.

                                                                                                                 

zondag 23 november 2008

Van 'n vroege Sint



Als je je afvraagt wat dit prachtige band te maken heeft met Sinterklaas, lees dan vooral verder. Vrijdagavond ging de bel! In deze donkere dagen sluiten we al vroeg de gordijnen, dus we konden niet zien wie er voor de deur stond, dat was een "gelukkie" voor de goede beste Sint, want die was het die aanbelde. Jan opende de deur en ik hoorde hem al op zéér verbaasde toon zeggen:
 "Hé wat is dat daar voor de deur?!"




Dat was deze doos dus, maar de rol satijnlint die bovenop ligt zat er toen nog in!
Er was een heel mooi Sinterklaasgedicht bij en op de enveloppe stond met onbeholpen hanenpoten, zodat ik de afzender niet kon herkennen, geschreven dat het cadeau van "1 héle vroege Sint" kwam.



Max logeerde bij ons en mocht helpen het cadeau te openen, maar zijn belangstelling verflauwde toen hij allerlei zaken ontwaarde die hij niet herkende als voorwerpen met wielen
om mee te rijden. Zijn tijd komt nog wel ;- )) 




Ik begon echter wel héél enthousiast te roepen toen ik het papier van de doos wikkelde en voelde met de koning te rijk met de prachtige inhoud. Ik heb alles even op mijn "grote gele eidooierstoel" uitgestald omdat daar de daglichtlamp bij staat zodat ik nog enigszins goed licht krijg voor de foto's en moet je nu eens kijken wat een prachtige bandjes eruit kwamen rollen:





Zoals zo vaak verzucht ik ook nu: "Konden jullie maar zelf zien en voelen hoe mooi dit allemaal is, veel van het band is geweven linnen en er zit bovendien héél veel meters band op iedere kaart. Er vlogen meteen allerlei toepassingen door mijn hoofd, maar dat moet allemaal nog even wachten, want de komende week ben ik niet thuis.



Ik ga namelijk met José en haar vriendin Jenny een midweekje naar een vakantiehuisje in Gelderland om samen te handwerken, leuke winkeltjes te bezoeken en vooral veel gezellig te praten en samen een wijntje te drinken in een mooie omgeving. Van José kreeg ik al een mail dat we ook visite zullen krijgen en wel van Willy die heel dicht in de buurt van onze tijdelijke verblijfplaats woont. Vandaag ga ik alle spullen verzamelen die mee moeten en ik hoop dat ik het zonder aanhangwagen zal redden ;- )). Tot slot hier mijn bewerkte danklied voor de goede Sint van wie ik tot op heden nog niet weet hoe hij van zijn doopnaam heet. Hier vind je het lied in de oorspronkelijke tekst en er staan nog veel meer bekende en onbekende Sinterklaasliedjes op die site.

Sinterklaas, u moest eens weten
hoe ik aan u heb gedacht!
'k Ga van vreugde steeds meer eten
'k heb zo lang op u gewacht
U bent mij niet vergeten
zelfs toen ik geen schoentje zette die nacht!
Sinterklaas, u moest eens horen
hoe voor u mijn hartje slaat
Boem, boem dreunt 't in mijn oren
boem, boem gaat 't in de maat
Maar daar wil 'k u niet mee storen
'k denk dat 't straks wel overgaat
Sinterklaas, ik ben heerlijk gaan dromen
en de nacht was snel voorbij
'k Ben zo blij dat u wilde komen
met dit prachtige cadeau voor mij
vast uit Spanje meegenomen
O, wat voel ik me toch blij!

vrijdag 21 november 2008

Een houten hart en een award of vier



Dit prachtige houten hart stuurde Dijn me toe, ze kocht het in Engeland voor me.
Ooit liet ze in een logje haar eigen houten hart zien en ik was er helemaal wég van.
Ik heb geprobeerd om de zijdeachtige zachtheid van dit prachtige houten hart
op de foto te laten uitkomen, maar zoiets lukt natuurlijk nooit.
Ik heb wel mijn blouse uit de kast gehaald om het daarop te leggen.
Konden jullie het ook maar vasthouden en het voelen dat prachtige hart
maar ook al is dat misschien niet mogelijk, van Dijn's eigen hart kun je steeds opnieuw
genieten als je haar prachtige logjes leest over haar liefde voor alles wat bestaat,
en van wat je ziet op de foto's die ze daarbij plaatst.
Dankjewel lieve Dijn voor dit nu al zo dierbare hart.




Er zijn vele manieren om je hart te laten zien en op onze weblogs is het o.a. een manier om je waardering voor iemand te uiten door een award te geven. Ik blijf het moeilijk vinden om die uit te delen dus dat doe ik nu ook niet, maar ik ben heel erg dankbaar voor deze award die ik in viervoud ontving van vier lieve bloggers, want daaruit blijkt hun waardering voor mijn weblog en voor wat ik daarin van mezelf geef. Heel veel dank lieve bloggers!


dinsdag 18 november 2008

Gänseliesel



"Is ze niet schattig, deze Gänseliesel?
Samen met twee andere meisjes lag ze op
een kraampje te wachen op jou en mij.
Het gezichtje vind ik zo lief en fijntjes, de wangetjes,
de lipjes en de polkadots op haar rokje...
Hoop dat je van haar geniet!" 

Zo luidt de tekst op de kaart die Annet mij, samen met dit prachtige
houten figuurtje van Gänseliesel toezond. Ze vond haar tijdens een vakantie.
Het is inmiddels alweer enige tijd geleden en vandaag was het een dag
met af en toe een aantal zonnige momenten waarop ik dit figuurtje met genoeg
zonlicht kon vastleggen op de foto. Het is een plaatje
en ik pak het zo vaak op om naar te kijken.


(foto geleend van internet)
  
Toen ben ik gaan zoeken op internet en leerde dat Gänseliesel
thuis hoort in de stad Göttingen waarvan je hier meer foto's kunt zien
en waarvan ik bovenstaaande foto ook leende.
Zo las ik ook dat de Gebroeders Grimm in hun tijd hoogleraar waren
aan de Universiteit van die stad heb ik het sprookjesboek
van de Gebroeders Grimm tevoorschijn gehaald.




Daarin vond ik het verhaal van "Het  Ganzenhoedstertje aan de bron"
dat jullie hier zelf ook kunnen lezen.
Mocht je nog meer zin hebben in bijzondere verhalen vind je op deze site
alle sprookjes van het Grimm Project van A tot Z.




Door in het oude sprookjesboek te kijken kwam ik weer
helemaal terug in de sfeer van vroeger als mijn vader me vaak voorlas
uit dit boek en ik huiverend van de spanning wachtte
op de hopelijk goede afloop van de verhalen.
De prachtige illustraties van Anton Pieck zal ik me
tot in lengte van dagen blijven herinneren.




Het is toch wonderlijk hoe ik hetzelfde gevoel van zo lang geleden
weer kan oproepen door alleen al naar deze plaatjes te kijken
en zelfs de stem van mijn vader weer zo helder voor de geest kan halen
evenals de manier waarop mijn zusje en ik dan gillend van de heerlijke spanning
naar boven renden als onze paps onderaan de trap met een doordringende
stem bijvoorbeeld "de gouden naald, wáár is mijn gouden naald" fluisterde.
Maar waar die zin vandaan kwam weet ik tot op heden nog steeds niet.






Wat ben ik dankbaar voor zoveel mooie herinneringen
die opgeroepen worden door dit lieve cadeau van Annet en hoe
geweldig fijn is het om op internet dan weer zoveel lees- en kijkmateriaal
terug te vinden over dit alles. Ik hoop dat jullie ook een beetje
kunnen meegenieten door deze herinneringen en
via de links waarop veel moois te vinden is.


donderdag 13 november 2008

Een gebreide film, ongelofelijk, wat een passie !



Onze zoon Menno vond een prachtig filmpje op youtube en mailde me het vandaag.
Ik wil jullie er heel graag van mee laten genieten.
De foto die je hier ziet is van een machinaal breisel.
Het is slechts één plaatje uit een fantastisch filmpje dat gemaakt is van meer dan 700 gebreide voorstellingen. Met op de achtergrond een prachtig poëtisch liefdeslied over rode blossen op haar wangen, een tocht door de sneeuw die als zachte hazenhuidjes op Montreal valt en onder hun voeten knispert, van een huivering die niet veroorzaakt wordt door de kou, over het verlangen naar de prachtige warme nacht die voor hen ligt. Helaas kon ik het filmpje niet in mijn weblog laden, maar hier
kun je het filmpje zien en het prachtige lied beluisteren. Hoe gepassioneerd kan een mens bezig zijn met wol. Hieronder vind je de tekst van het poëtische lied in het Frans:

T'as les joues rouge boréale
Tes couettes noires virent au blanc comme l'asphalte
Y tombe des peaux d'lièvres sur Montréal

On s'éclipse du party
La neige crisse sous nos pieds
Les flocons dansent doucement
Dans le vent

Mais c'pas la faute du temps
Si j'frissonne
Et nos mains se repèrent
Et nos coeurs s'accelèrent

On s'dit rien et pourtant
On s'comprend
C'est mes premiers murmures
De l'hiver

Le désir nous harcèle
On court par les ruelles
Ça fait tellement longtemps qu'on s'attend
La nuit s'annonce si chaude et si belle

T'as les joues rouge boréale
Tes couettes noires virent au blanc comme l'asphalte
Y tombe des peaux d'lièvres sur Montréal

zondag 9 november 2008

Ineke O's werk



Bij Berthi las ik van de week een logje over 'n Hollandsche Schone anno 1790 .
Dat vond ik bijzonder leuk omdat ik heel regelmatig dat prachtige werk in het echt
kan bewonderen bij mijn handwerkvriendin Ineke O.
Steeds als ik ernaar kijk zie ik iets nieuws, het is echt een schoonheid van een borduurwerk.
Ik kon het helaas niet recht van voren fotograferen vanwege de schittering van het glas,
 maar zo staat het er zo goed mogelijk op.
Sinds anderhalve maand handwerken Ineke en ik eens per twee weken samen op een woensdagmiddag en showen we elkaar ons werk en onze patroonboeken en maken het gezellig.




Toen ik bij haar was heb ik foto's gemaakt van haar borduurwerken en wil ze jullie vandaag graag showen, dit wordt een lang logje, maar zó de moeite waard om ervan te genieten.




Ineke heeft lang gezocht naar een borduurstandaard in een stijl die zij mooi vindt, maar inmiddels heeft ze die gevonden en hier zie je dat er een heel mooi werk met naai
gerei op staat. Haar man René heeft hem eigenhandig aangepast aan haar wensen.




In de keuken hangt dit sfeervolle borduurwerk met motieven die geïnspireerd zijn op voorwerpen en planten uit huis en tuin van Claude Monet en Alice , interessant om te lezen hoe Monet samen leefde in een samengesteld huishouden.






Hier nog een opname van dichtbij van die mooie werkstuk. Als we bij Ineke de trap oplopen zien we dit voor ons als we boven komen, het is allemaal niet zo duidelijk als ik zou willen maar dat komt omdat het licht van de zomer al ver achter ons ligt en dan is het binnenshuis niet makkelijk om  goede foto's te maken. Maar ik heb de drie werkstukken hieronder apart nog gefotografeerd en krijg je hopelijk een iets duidelijker beeld.





  

Aan de andere wand van de hal hangt nog een heel mooi werk in een prachtige kleurstelling naar mijn smaak en dit alles is nog maar een kleine greep uit het vele werk dat Ineke maakte en van het werk waarmee ze nog bezig is. Tot slot laat ik een aantal fotootjes zien van een heel groot borduurwerk dat ze kort geleden voltooide en dat binnenkort ingelijst gaat worden.



Ineke maakte het uit dit bijzondere patroonboekje waarin allerlei extra informatie over de motieven en hun herkomst beschreven staat. Het is een boekje van Dieuwke Kroon "Van anjelier tot klompen" en ik heb het een tijdje geleden nog ergens op internet te koop aangeboden gezien.




Hier een foto van de nog maar net voltooide merklap en dit ontwerp heeft mijn hart gestolen omdat het een kleurstelling heeft die ik heel erg mooi vind en vooral omdat het voorstellingen zijn uit onze directe woonomgeving waar ik zo bijzonder graag woon. Hieronder plaats ik lukraak detailfotootjes die ook allemaal te vergroten zijn. De twee levensbomen onderaan dragen de initialen van Ineke en van één haar kleindochters voor wie ze dit prachtige werkstuk maakte. Nog een fijne zondag allemaal!





   




   

 

donderdag 6 november 2008

Een Award, Herman en de fruitschaal...



Vanavond kwamen we thuis na een oppasdag bij Max, aten een maaltijd die nog net niet uit de muur kwam en zakten in onze stoelen om even de dag door te praten en na te genieten van een heerlijke knuffeldag. Daarna had Jan andere bezigheden en checkte ik mijn mail. Als vanzelf surfte ik via de "Feeds" even naar de weblog van Carolien en las daar over een mooi poppenbedje en een quiltje.


Daar ontwaarde ik ineens ook een groen monstertje en zag dat het een award is voor het alleraardigste commentaar dat Carolien plaatst op de weblogs die ze bezoekt, helemaal mee eens! Maar dan zie ik ineens mijn naam als opvolgster staan, nou jááá, wat een enige verrassing! Heel hartelijk dank Carolien en ik geef deze door aan iedereen die al zo lang en zo vaak de alleraardigste en meelevendste reacties bij mijn weblog plaatst en daarbij denk ik zomaar heel erg aan Gerrie. Ze schrijft regelmatig de leukste, liefste en ontroerendste reacties in verhaal- of dichtvorm. Volgens mij is iedereen het eens met die naam en hij is je van harte gegund Gerrie. Maar er is een klein probleempje, Gerrie heeft geen weblog en dat zou betekenen dat de award niet verder verspreid zou worden. En als altijd heb ik ook het probleem dat ik bang ben iedereen te benadelen ten opzichte van de éne naam die ik dan nu zou noemen. Dus noem ik er sowieso twee extra en dat zijn José en Petra .


 Als jullie je afvragen wat die ronde schaal nu betekent, helemaal niets, maar het is een grote schaal helemaal met wollen garen geweven rond sterke draden van touw, metaal of plastic, dat is niet te zien. Ik vond hem heel lang geleden bij de kringloop voor € 4,00 en ik vind hem nog steeds heel erg mooi. De appeltjes die er op de foto bovenaan in liggen, zijn Fuji-appels en daar ben ik werkelijk verzot op. Deze fruitschaal-foto's zette ik er gewoon bij voor de kleuren die zo goed bij die van de award passen, lekker fel en vrolijk.


 
Om aan dit alles nog een extra feestelijk tintje te geven zie je op deze laatste foto méér dan genoeg Herman-vriendschaps-koeken staan om al jullie lieve trouwe lezers en reageerders een lekker puntje aan te bieden. Konden jullie maar echt op de koffie komen :- ) Willy vroeg  een tijdje geleden al naar Herman nadat ik een verhaaltje over hem schreef en omdat zij ook altijd bij ieder logje reageert schenk ik haar ook deze award. De rest van de awardwinnaars kunnen hun naam terugvinden in de lange lijsten bloggers aan de linkerkant van mijn weblog en de vele lezers en reageerders die daar niet vermeld staan, heb ik net als de anderen op een lijstje in mijn hart.   

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...