Mijn spelden-engel sept.2008

Het is weer tijd voor het speldenkussen van de maand en nu van september.

Het is deze keer een superlief en zoet dametje dat model mag staan

voor een in wezen venijnig gebeuren.

Ik kocht haar als halfdoll via Marktplaats en moest er

dus zelf een onderlijfje aan verzinnen.

Nu had ik dat prachtige boek al eens laten zien dat ik van Joke

had gekregen en daaruit werd ik al veel wijzer.

Van een prachtige kleur Cashel linnen waarvan ik een extra grote lap had gekocht voor het vlinderproject van Dijn, kon ik met gemak een stukje afknippen voor de overrok van mijn engel. Voor de bloemtjes die ik erop borduurde heb ik mijn hele voorraad DMC tevoorschijn gehaald en net zolang gezocht tot ik de juiste kleuren bij elkaar had.

Ik vind het goed gelukt maar het borduren met het goudkleurige garen vind ik niet echt prettig. Voor de onderrrok had ik nog een mooi lapje linnen liggen. Het is een Franse geborduurde stof waarvan mijn zus prachtige gordijnen heeft laten maken en waarvan ik de resten mocht hebben. Er is nog over ! De vulling van het lijfje is een dikke laag schapenwol in een dubbele laag katoen.

De mooie extra lange parelmoeren spelden kreeg ik juist de vorige week van mijn borduurvriendin Ineke O. die ze voor mij als cadeautje in Frankrijk had gekocht. Ik denk niet dat ik dit speldenengeltje tijdens mijn werk achter de naaimachine naast me heb staan. Ik zet haar veilig te pronk in mijn vitrinekast.

Herman logeert

Donderdag kwam Herman via mijn vriendin Conny bij me logeren en hij blijft tien dagen.

Ik word geacht hem te voeden, te masseren en warm te houden onder schone lakens.

Na tien dagen zal ik voor mijn goede zorgen beloond worden is me beloofd. 

In de zeventiger jaren van de vorige eeuw was hij ook al eens bij me te gast

en dat beviel ons beiden, maar ook mijn huisgenoten, heel goed.

In de negentiger jaren kwam hij nog eens en ook toen geen vuiltje aan de lucht.

Ik ben benieuwd hoe het dit jaar bevalt.

Ik zal even een tipje van de sluier oplichten: 't is nog een beetje een zielig logeetje,

maar geloof me hij gaat hier echt opknappen.

Herman is ooit in Denemarken zijn leven begonnen en een beetje uit nood geboren.

Dit las ik over hem:

   

Het is een Deense gewoonte; toen er nog geen koelkasten waren zorgde men er op deze manier voor steeds brood te kunnen maken. Door enzymen in het deeg kan het niet bederven, er vindt ook weinig gisting plaats. Meer informatie vind je hier en hier . Volgens mij reist Herman door al die jaren heen door het hele land en ik ben erg benieuwd of jullie hem ook kennen en of hij ook bij jullie heeft gelogeerd ;- ))

Dagje met José

Op 5 augustus was ik met José een dagje uit naar Leiden en we hebben ervan genoten, het was heerlijk zomerweer en we hadden veel te vertellen tijdens vele kopjes koffie, lunch, diner en onderweg. José had een rolkoffertje mee waaruit allerlei lieve en leuke dingen tevoorschijn kwamen. Ik ben verwend met allerlei leuke presentjes. Haar nieuwste handwerkboeken had ze meegesjouwd zodat we er samen van konden genieten.

We hebben ettelijke winkeltjes bekeken waaronder een superleuke brocantewinkel waar ik direct verloren raakte in het uitzoeken van de mooiste oude kaartjes met knopen en ik was zo geconcentreerd aan het verzamelen van de mooiste knoopjes dat ik het dode dier, dat vlak voor mijn neus hing pas thuis op de foto ontdekte. Manden vol knoopjes stonden door het hele pand verspreid.

Het was echt moeilijk om niet teveel mee te nemen. Volgens de eigenaar van de zaak hadden hij en zijn vrouw de inboedel van een oude knopenfabriek in België opgekocht. Hij noemde een enorme hoeveelheid en ze kunnen jaren vooruit met de verkoop van knopen, maar er was nog veel meer moois te zien in hun winkel. Ik heb me suf gezocht naar het kaartje met het adres van de winkel, maar kan het helaas niet meer vinden. Het was een heerlijke dag en voor herhaling vatbaar.

Allemaal een heel fijn weekend toegewenst! 

P.S. Nog even doorgezocht en toch gevonden,

het adres van het brocantewinkeltje is:

" 't Gemakje", Diefsteeg 8 te Leiden

Iittala en Kukie

Max kwam het afgelopen weekend logeren en in deze vrolijke tas zaten zijn spulletjes met bovenop Kukie zijn aapje. Kukie is lange tijd een koosnaampje van mij en de rest van de familie voor onze jongste zoon Lucas geweest en dit aapje werd op de dag van Max' geboorte door Oom Lucas voor Max gekocht in het ziekenhuis en is helemaal Max z'n lieveling. De lange armen hangen om Max zijn nek als hij met de aap op zijn rug in zijn stoeltje zit te eten of te "lezen".

Maar eigenlijk ik wil vandaag even iets meer laten zien van het blik dat ik in Utrecht kocht en waarover ik in mijn vorige logje al schreef. Tijdens een dagje Utrecht ontdekte ik daar een Iittala winkel waar ze o.a. dit (klik) servies verkopen met de naam Taika, Willy heeft zich er in Zweden al "aan lopen vergapen" schreef ze in een reactie. Geen enkele foto doet recht aan de schoonheid van dit servies. Maar ik kocht er dus een groot blik van en ik vind het prachtig. Later kreeg ik van Ellen nog een pak servetjes en dat werd in een al even mooi cadeautasje geleverd :

   "Taika" betekent "Magie" in het Fins en de ontwerper Klaus Haapaniemi wil, volgens de tekst op de site van Iittala, hiermee onze eigen fantasie prikkelen. Dat lukt!!! Kijk op de link eens naar de kopjes voor o.a. zijn illustraties, en ook naar de prachtige expositie. Ik zie trouwens vooral bijzondere patronen voor borduurwerk ontstaan door deze illustraties. De uil en de "vos-pauw" vind ik van een grote schoonheid en toen ik dit alles in de winkel zag deed het me denken aan een bordje dat ik enkele jaren geleden in de kringloopwinkel vond. Ik betaalde er slecht enkele euro's voor en het leukste vond ik nog dat het een "Annual plate" was van het geboortejaar van onze jongste zoon Lucas.

Ook dit zijn fantasie-ontwerpen en zijn voor Arabia Finland ontworpen door Raija Liisa Uosikkinen . Ik heb dus duidelijk iets met Fins design of liever gezegd Scandinavisch design want er zijn meer ontwerpers uit het hoge noorden die me aanspreken. Dit bord is er één uit een grote serie en af en toe vind je ze nog via E-bay maar dan voor veel meer dan ik voor dit bord betaalde. Het is heel zwaar porselein en ook in het echt weer veel mooier dan op welke foto ook. Helaas startte de serie na de geboortejaren van onze beide oudere zoons dus hoef ik daar niet naar te zoeken.

Achterop deze borden staan bij behorende teksten uit de "Kalevala", het nationale Finse epos en op deze site lees je daarvan een mooie verhandeling, maar via Wikipedia is er nog veel meer over te vinden, zelfs een complete Engelse vertaling . Ik ga eens kijken of ik nog voordelige borden uit deze serie kan vinden....

Geschenken van vóór de blogpauze

 Hopelijk begrijpt iedere lezer dat het niet mijn bedoeling is om wie dan ook "de ogen uit te steken", maar ik plaats foto's en berichtjes over de geschenken die ik krijg om de gulle geefster de eer te geven voor de goede gaven en vooral voor de warme belangstelling die eruit blijkt. Er wordt zoveel tijd en aandacht aan de cadeautjes besteedt dat ik met heel veel plezier altijd weer laat zien hoe men van bijvoorbeeld een luciferdoosje een prachtig cadeautje maakt. Zoals bijvoorbeeld dit pakje dat Marijna me stuurde. Ze heeft het heel mooi ingepakt

en kijk eens hoe ongelofelijk kleinschalig zij met papier te werk kan gaan. Dit is een klein luciferdoosje en daarin zitten dan twee doosjes met schattige kraaltjes en bijna iedereen weet hoe klein die kralendoosjes zijn, dus hoe klein zijn dan de papieren doosjes die ernaast liggen?!

Dan is het helemaal superknap om in zo'n pietepeuterig doosje ook nog een uitgeknipt beertje te kunnen maken. Ik vind dit geweldig gedaan.

Dan is er Anne die in een eerder logje van mij deze reactie plaatste:

Hallo Corrie, via een reactie op mijn log kwam ik bij jou terecht. Wat een feest om te lezen. Wat een mooie foto's. Ik kom zeker terug.
En nu heb ik ook nog iets aan te bieden. Mijn moeder heeft dertig jaar russisch geleerd en gelezen. Daardoor had ze ook wat kennissen uit Rusland. Die namen van vakantie in Rusland dan vaak cadeautjes mee. En je raadt het al, ook van die mooie lakspullen. Toen ze overleden was vonden wij een soort bierkroes en twee lepels. Ikzelf heb er niet zoveel belangstelling voor, dus mijn vraag is: wil jij ze hebben?
Ik hoor graag van je. Ik zou blij zijn als deze dingen een goed thuis krijgen.
groetjes, tot gauw, Anne

Op 28 juli j.l. kwam ze op die bloedhete dag naar Alkmaar gereisd en haalde ik haar van het station om bij mij thuis een heel gezellige en naar onze zin veel te korte middag te hebben. Deze prachtige set Russisch lakwerk bracht ze voor me mee en die staat nu naast mijn andere lakwerkspulletjes  te pronken. Helaas zijn de foto's niet naar mijn zin doordat het licht toch echt flink minder wordt in de herfst. Maar neem van mij aan dat het prachtig is met dat rood en groen en bladgoud op het zwart.

"Last but not least" is er Willy die al eens op mijn weblog te gast was, maar tot mijn genoegen heeft ze nu zelf een weblog gestart en ik zag net dat ze weer een nieuw logje heeft geschreven, ik ga straks gauw kijken. Via onze Carl Larsson-liefde kwamen we met elkaar in contact en in een van haar mails schreef ze dat ze zelf ook weer met handwerken was begonnen en met een klein borduurwerkje bezig was waarbij ze helaas meerdere keren achteruit had moeten borduren, maar dat het nu eindelijk af was. Ze zou een foto sturen... In plaats van een foto kwam het prachtige borduurwerkje naar mij toe per post. Is het geen plaatje met die mooie kleuren in die perfect passende lijst?!

Bij al die cadeau's worden de mooiste kaarten met warme wensen bijgevoegd en alles wordt zorgvuldig bewaard in een speciaal daarvoor gekocht blik van Iittala dat ik in Utrecht kocht.

 Wat een prachtige spullen verkopen ze daar, maar daarover later meer ... Voor nu bedank ik alle gulle geefsters van harte en raad ik jullie lezers aan om de weblogs van Marijna, Anne en Willy eens te bezoeken, de links vind je in dit log en nu ga ik zelf ook eens bij hen kijken.

Rol- en andere kussentjes

Een winters tafereeltje dat ik jullie gisteren nog niet met goed fatsoen had kunnen laten zien vanwege de hoge temperaturen en het heerlijke nazomerweer, maar vandaag wil ik dit kussentje wel gebruiken. Ik maakte dit kussen als hoofdsteun voor in de auto. De hoofdsteun van onze auto komt nl. altijd ver boven mijn hoofd uit en is niet goed af te stellen.

 Dit rolkussen past precies tussen de hoofdsteun en de rugleuning en het steunt mijn nek en hoofd heerlijk. De stitchery was een kwelling om te maken, want ik borduurde die op fleece en dat was erg lastig. Het blauwe fleeceruitje is van Max z'n babydekentje dat niet meer gebruikt wordt, maar wat een schattig plaatje is het, het komt uit het boek "Noël au coin du Feu",

 Er staan heel mooie en gezellige dingen in en het gaat niet terug in de kast, ik heb zin om er nog meer uit te gaan maken. Maar dat is niet het enige kussentje dat deze week mijn huis binnen kwam ... kijk eens wat een prachtig cadeau totaal onverwacht naar me toegestuurd werd:

Katrien heeft me hier totaal mee verrast, ik vind het héél erg mooi en moet er steeds naar kijken. De kleuren en stoffen vind ik bijzonder mooi en kijk eens op de detailfoto naar het mooie borduurwerk en de kraaltjes die erin verwerkt zijn, zo lief gedaan.

Het is vandaag een donkere regenachtige dag, maar met zo'n lief geschenk en bij het idee dat Katrien dit in het verre buurland voor mij heeft zitten maken wordt mijn dag warm en zonnig en het maakt me heel blij. De olifantjes hebben altijd bij mijn oma gestaan en heel lang geleden kreeg ik ze van haar. Leuk hè zo bij elkaar! Fijn weekend allemaal!

De Ark van Janet W.

Nog geen 10 minuten geleden kreeg ik een e-mail van Janet W. met drie foto's van de Ark van Noach die ze heeft gemaakt. Ze schrijft daarin het volgende:

Dag Corrie,

Zo'n half jaar geleden hebben we contact gehad over de ark van Noach, inmiddels is in onze familie Gideon geboren en gisteren hebben we de ark gegeven. Het was mijn eerste cartonnage project, en erg leuk om te doen.Ik ga zeker nog eens aan de slag met cartonnage, er staan nog zoveel mooie dingen in het boek. En met het Franse woordenboek bij de hand kom je een heel eind.Het moeilijkste vond ik om aan de juiste materialen te komen, vooral het karton was moeilijk te vinden.Dankzij een vriendelijke meneer in een winkel in Deventer, waar ik een dagje was, ben ik op het spoor van het karton gekomen. Ik stuur je de foto's mee van mijn ark, je mag ze plaatsen op je weblog.

Ik vind het bijzonder leuk dat Janet mijn voorbeeld is gaan volgen en het boek heeft gekocht om dit prachtige stuk speelgoed te maken als cadeau voor het nieuwgeboren kindje in de familie. Ik feliciteer allereerst Janet en de familie met de geboorte van Gideon Raphaël, wat een prachtige namen!

Maar ik wil Janet ook feliciteren met dit fantastische resultaat van haar allereerste cartonnageproject. Het is echt niet gemakkelijk om deze ark te maken en zeker niet als eerste werkstuk. Ik móest jullie dit meteen even laten zien, de stoffen vind ik ook heel erg mooi gekozen, de stof met landdieren voor het bovenste gedeelte en de vissenstof aan de onderkant, echt heel erg mooi gedaan! Je mag hier heel erg trots op zijn Janet!

Nazomeren met thee en bijtjes

Om een kopje thee uit deze pot te drinken zouden jullie op visite moeten gaan bij onze oudste kleindochter. Ze wilde graag de theepot van Oilily hebben en zo gingen we samen op de site van Douwe Egberts kijken en ja dat was een enige theepot, maar toen ik vroeg of ze het servies van Pip ook kende zei ze nee.

   

Dat moest natuurlijk ook even bekeken worden en toen ze de Pip-serie zag was ze daar ook weg van. Dus zou ze de Oilily theepot aan anderen vragen en kon ik met groot plezier de Pip-pot bestellen.

  

Ik ben er zelf ook weg van, maar ga hem niet bestellen, het huis wordt te vol en ik zweer bij mijn dubbelwandige roestvrijstalen theepot. Wat de bijtjes betreft, die zwermden gedrieën rond mijn hoofd in de kamer (klik op de foto)

Het zijn gezellige dikkerds en wil je ze ook op visite hebben doe dan als volgt: zoek, eventueel met kinderen of kleinkinderen, een aantal elzenproppen en draai daar met een paar slagen een donkergele mohairdraad omheen. Knip een smalle rechthoek van dun wit, soepel papier, ik gebruikte daarvoor een baby-billendoekje dat ik had laten drogen. Draai het papiertje in het midden een paar slagen om en "prop" het tussen de laagjes van de elzenprop. Draai er vervolgens nog een dun draadje garen omheen en klaar is Kees.

 Misschien leuk om in het komende weekend na een gezellige wandeling te doen.

Heel veel plezier gewenst!