woensdag 30 april 2008

Even vertellen ...


Vorige week stond 's morgens om 9.00 uur ene Meneer Lucas voor onze deur met deze tas.
Meneer Lucas is een collega van Marijke en hij was zo aardig om op verzoek van Marijke
deze tas aan mij te komen brengen omdat hij bij ons in de buurt woont.
Marijke had me al opgebeld om te vertellen dat haar collega Marianne Snip
allerlei borduurpatronen had van haar moeder ... 



  
... die naar een verpleeghuis gaat verhuizen en de patronen niet meer nodig heeft.
Toen Marianne op kantoor vroeg of iemand ze kon gebruiken dacht Marijke
meteen aan mij en mocht zij ze voor mij meenemen.
Er zat een dikke ordner vol met patronen in de tas en ik laat er een paar zien






   Vandaag heb ik alles heerlijk zitten sorteren en er zat ook nog een mooie
Burda bij met borduurpatronen.



 Maar er zat nog meer in de tas, kijk nu toch eens:


  prachtige dikke strengen borduurgaren en ook die heb ik vanmiddag
allemaal gesorteerd en op bobbins gewonden.
Ik vind dat heerlijk werk. De reden waarom ik dit heb gekregen is heel naar,
 het is vreselijk om naar een verpleegtehuis te moeten verhuizen,
niet alleen voor Marianne's moeder maar ook voor Marianne zelf.
Hoe blij ik ook ben met al dit moois, ik besef terdege dat zij beiden
het moeilijk zullen hebben en wens hen dan ook alle sterkte toe.
Deze spullen zijn gelukkig niet in de vuilnisbak terecht gekomen
zoals Gerrie ons van de week in een reactie vertelde over een mevrouw
die daar bang voor was, maar deze patronen en garens zullen zeer
gewaardeerd en zorgvuldig behandeld worden.
Dankjewel allemaal!


zaterdag 26 april 2008

Mijn speldenkussentjes



Kijk eens! Is dit geen vrolijk ding?
Annet stuurde me een tijdje geleden een enveloppe met o.a. een vierkant stukje karton
waarin insnedingen waren gemaakt en daarvan maakte ik dit superleuke speldenkussen-bakje.
Ja het is ook een bakje, kijk maar




Er kunnen allerlei spulletjes onderin gelegd worden.
Het speldenkussentje zelf lag al minstens een jaar als ufo in een doos.
Jammer dat ik geen foto van het kartonnetje heb gemaakt.
Dit bracht me ertoe om al mijn speldenkussens eens te verzamelen.
Kieny liet een tijdje geleden haar speldenkussens zien en daardoor
ging ik vandaag ook aan de slag.




Dit is al een oudje en velen van jullie weten wel dat het heel oude ezelswagentje
uit een boekenschuur annex kringloopwinkeltje van Terschelling komt.




Het speldenkussen dat erin zit is een freebie van Mosey 'n Me 
Toen ik als 18-jarige mijn eerste baan bij de bibliotheek van Hoogovens kreeg,
werkte ik samen  met Piet Verschuur en zijn dochtertje maakte toen
voor mij dit lieve speldenkussentje




Ik hoop dat zij dit ooit leest en weet dat het altijd gebruikt en gekoesterd is gebleven.




 Deze twee kussentjes kocht ik voor een paar kwartjes bij een boedelverkoop
van het mooie Witte Kerkje in ons dorp dat helaas verkocht is aan een
projectontwikkelaar die er nu appartementen in gaat maken.



 
Dit vrolijk gekleurde kussentje komt van een verkoop van handwerkartikelen
in de Grote kerk te Edam en




deze twee rode kussentjes maakte ik zelf.
Voor ik het vergeet te schrijven, die mooie houten vlinderbak
kocht ik alweer in een kringloopwinkel voor slecht één Euro!





Dit biscornu'tje is mijn allerkleinste  speldenkussentje
en dat maakte ik een tijdje geleden.
Het viel nogal in het niet in de grote vlinderbak,
dus heb ik het er maar uit gehaald, het is 5 x 5 centimeter
en ik vind het een schatje!







Dit speldenkussentje zit bovenop een spanen doosje dat ik heb beplakt met vilt.




Als laatste toon ik deze blauwe biscornu, die ik al tweemaal heb gemaakt
en tweemaal weggegeven aan vriendinnen die zelf ook borduren
en nog nooit eerder een biscornu hadden gezien.
Ze vinden hem geweldig leuk en ik concludeer hieruit dat de biscornu
bijna alleen bekend is via internet want daarop zijn beide vriendinnen
 weinig te vinden, vandaar dat ze de biscornu niet kenden.
Al met al vind ik het een heel vrolijk geheel geworden en met een foto van




deze volle bak vrolijkheid wens ik jullie een heel gezellig weekend toe!

donderdag 24 april 2008

Expositie Hartenproject




Gisteren heb ik een heerlijk dagje uit gehad.
's Morgens vroeg stapte ik in de trein naar Eindhoven om de Expositie
van het Hartenproject van Berthi te bezoeken en om o.a. Berthi en Betty daar te ontmoeten.
Het is een heel leuke dag geweest en ik heb er bijzondere ontmoetingen gehad.




Twee lezeressen van mijn weblog spraken mij aan, ze herkenden me
van de foto op mijn weblog, maar ik kende hen nog niet van gezicht.
Ik was onder de indruk en ontroerd door wat ze vertelden over
hun ervaring met het lezen van mijn weblog.
Dankjewel Bea en Els dat jullie me hebben aangesproken.




Ik heb geprobeerd om foto's te maken van alle handwerken die tentoongesteld
zijn en heb er een fotoalbum van gemaakt (klik)  


dinsdag 22 april 2008

Rolmaatje



Dit beeldje gaf ik mezelf ooit cadeau en kijk eens wat er naast haar voetje ligt:
het rolmaatje van Janet (patronen>diversen) dat ik van haar cadeau kreeg
in een heel mooi paaspakketje dat zij me stuurde.




Het was heel erg leuk om te maken en ik vind het een heel lief klein ding geworden.
Ik heb mijn letter erop geborduurd, maar in het pakketje zit een heel alfabetje.




Ook de onderkant is bestrooid met roosjes.
Het is een heel stevig en compact gevalletje geworden
en ik ga het gewoon gebruiken.
Als het op tafel ligt kijk ik er steeds naar, zo leuk vind ik het!


maandag 21 april 2008

Engel en boek



Een engel vloog over bos en hei tot zij landde vlak bij mij.
Zij zweefde tot aan mijn deur en bracht een groet van Belle Fleur.




Zij waakt over mijn typegedrag, de schenkster had daar zorgzaam aan gedacht.
Nu neem ik meer tijd voor andere dingen en loop soms zachtjes in mezelf te zingen.




Daar klepperde de brievenbus alwéér en legde dit boekje aan mijn voeten neer,
van een lezeres die mij al vaker verwende en mij door onze mails al beter kende.




Deze geschenken maken mij zo blij, omdat ergens iemand denkt aan mij.
Een wereld van vriendschap is ontstaan en door het bloggen voor mij open gegaan.




Dat heeft mij onvermoede vreugd' gebracht en geeft mij veel creatieve kracht.
Ondanks vele nare zaken, kunnen wij deze wereld een beetje mooier maken.




Onze toetsenborden zenden ons dag aan dag
elkaars gedachten en wensen, goed voor een glimlach!


woensdag 16 april 2008

Update Vlinderproject



Het borduurwerkje voor het vlinderproject is af!
Ik vind het erg mooi geworden en ik ben van plan om er iets speciaals mee te doen.
Het is een cadeautje voor mijn zus Ria die tegelijk met mij jarig is geweest,
hoewel ze drie jaar jonger is dan ik. Zij was het cadeautje voor mijn 3e verjaardag.
Dit vlinderwerkje is veel te snel klaar voor het Vlindervalentijnproject van Dijn
dus ik heb besloten om nog een borduurwerkje met een vlinder te gaan maken.
Vandaag heb ik daarvoor in Hoorn bij de Firma Schouten
een mooie lap zachtblauw linnen gekocht.




Ik had met mijn vroegere schoolvriendin Marijke afgesproken
 bij Ridderikhoff en daar hebben we heel gezellig bijgepraat
onder het genot van een glas wijn (ik was met de trein :- )
en een verrukkelijke lunch.



 Een ontmoeting met Marijke brengt altijd verrassingen met zich mee




   zoals dit schattige vaasje dat ze weer ergens "gevonden" had en voor me
had laten opmaken bij een prachtige bloemenzaak
waar we later nog even zijn gaan kijken.




Vervolgens kwamen er nog twee mooie handwerkboekjes uit haar tas tevoorschijn
en ook  2 exemplaren van het tijdschrift "Genoeg" die ze altijd voor mij mee neemt.
Ik lees ze bijzonder graag en geef ze ook weer door.
Breeduit lachend overhandigde ze me ook nog een zak met knopen die haar
vriendin Greet voor mij aan haar mee gaf en waarvan ze weet dat ik er
met heel veel plezier de leukste exemplaren uitzoek.
Met rode blossen zat ik moe maar zéér voldaan in de trein en begon meteen te lezen
in de nieuwe boeken die ik had gekocht van de cadeaubonnen
voor mijn verjaardag. Die boeken laat ik later weer zien...


donderdag 10 april 2008

Geheim breiwerk



Nu ik zo'n mooie kluwenhouder/wollenbollenpotje heb gekregen
kon ik niet anders dan ook wol kopen om er gebruik van te kunnen maken.
Gisteren kocht ik dan twee bolletjes Regia wol om te beginnen aan een geheim breiwerkje.
 



Het woord geheim slaat niet op het feit dat ik het geheim wil houden voor jullie,
maar het is voor mijzelf een geheim hoe dit werkje eruit komt te zien.
Ik vond een velletje papier tussen de papieren van Ank en Wieta en
Wieta was degene die prachtig kon handwerken, dus schrijf ik dit aan haar toe.
Er staat geen foto of tekening bij het patroon, maar het zou een babyjurkje moeten worden.




Gisteravond meteen maar een klein opzetje gemaakt en dan maar afwachten
hoe het verder zal gaan. Ik zal af en toe wel iets laten zien en waarschijnlijk
ook wel om hulp moeten vragen, want ik heb minstens 15 jaar niet meer gebreid.
Er is een gedeelte in het patroon dat me nu al enige vraagtekens bezorgt,
nou ja ik lig er niet wakker van, maar ik vind dit
wel een heel speciaal gedeelte zie foto hieronder



Schuine ruitjes ??? In een breiwerk?
Het zal wel duidelijk worden.
Erg leuk vind ik het om bezig te zijn met iets waarvan ik niet weet hoe het gaat worden.
Zien jullie rechts bovenaan dat mooie woordje "moeder" staan?
Dat doet me wel iets, moeder heeft waarschijnlijk dit patroontje
aan haar dochter Wieta gestuurd omdat ze een cadeautje wilde maken
voor een kindje dat in de familie- of kennissenkring geboren werd,
Wieta heeft zelf nooit kindjes gekregen ...


vrijdag 4 april 2008

Russische ervaringen



Speciaal voor Marga schrijf ik dit logje.
Al eerder tipte ik het onderwerp Rusland aan in een logje en Marga schreef
in haar reactie daarop dat ze ook iets heeft van Rusland: haar moeder!
Marga, ik hoop dat je dit met plezier zult lezen.

In april 1992 stonden we de bus op te wachten die 24 kinderen
vanuit Rusland naar Nederland zou brengen.


 

Deze kinderen zouden, nadat ze de gevolgen van de kernramp Tsjernobyl hadden ondervonden,
de kans krijgen om in een tijdsbestek van ongeveer 6 á 7 weken in een gezonde omgeving
bij gastgezinnen op adem te komen, waarvan wij er ook één waren.

 Wij mochten twee jongens opnemen in ons gezin, omdat we toch al drie zoons hadden
en ons dat makkelijk leek i.v.m. kleding en speelgoed.




Hier zie je onze twee gastkinderen die de namen Dîma en Ruslan droegen,
samen met twee van onze zoons Menno en Lucas en mezelf op de foto.
Het avontuur kon beginnen! Thuis was alles helemaal voorbereid,
maar Russisch sprak geen van ons en dat was de grootste uitdaging.
De jongens gingen iedere dag in Alkmaar naar school ...


 ... en er was een Russische leerkracht meegekomen die hen onderwijs gaf
tijdens hun verblijf in Nederland, een bijzonder aardige vrouw
Larissa genaamd, die je hieronder links op de foto ziet ...




... toen we met meerdere gastgezinnen een uitstapje maakten naar het strand
en ik in het Duits met haar een gesprekje voerde, dat lukte redelijk goed.
Lucas, onze jongste zoon, was ook mee.
De kinderen van de Prins Willem Alexanderschool gaven later in een krantenartikel
nog hun mening over hun gastleerlingen,
erg grappig om te lezen hoe zij dat hebben ervaren.

De gasten werden ook uitgenodigd bij de burgemeester van Alkmaar
en dat vonden ze bijzonder indrukwekkend



We merkten sowieso dat ze nogal gevoelig waren voor zulke zaken
en toen we hen meenamen naar Jan zijn kantoor op Hoogovens
namen ze onmiddelijk aan dat hij daar de directeur was :- ),
maar daarvóórr hadden ze Jan al benoemd tot directeur van de bank
omdat hij "zomaar" geld uit een muur kon laten komen
en wat we hen ook prbeerden uit te leggen,
hun ontzag voor Jan was en bleef enorm groot.



   

Koninginnedag vonden ze geweldig om mee te maken en bij ieder spelletje
waren ze enorm fanatiek, er was nogal wat rivaliteit tussen deze twee jongens
omdat ze uit verschillende streken van Rusland kwamen
en dat konden ze helemaal kwijt in sport en spel,
maar soms moesten we echt tussenbeide komen.
Kijk eens naar die wangen na een potje voetbal op het speelveld voor ons huis!




  De iets jongere en kleinere Dîma zocht af en toe wat beschutting bij directeur Jan ...




  ... die zich dat heerlijk liet aanleunen.
Er werd veel voor hen georganiseerd door het Platform
dat deze logeerpartij had georganiseerd, zoals paardrijden, zwembadbezoek,
circusbezoek, een dagje Amsterdam, een bezoek aan het Czaar Peterhuisje
in Zaandam en nog veel meer.





's Avonds waren ze dan ook volledig uitgeteld en kwamen al lezend in bed
tot rust en van een slechte nachtrust hadden ze nog nooit gehoord!
Naast de foto's zie je een lijstje van kenmerkende dingen
die ik over hen heb opgeschreven.



  
Onze gesprekjes met deze jongens verliepen via het woordenboek
dat ik had aangeschaft en iedere dag behandelde ik een speciaal onderwerpje
uit hun leven door vragen in het Russich op te schrijven.
Vele van hun antwoorden werden duidelijk gemaakt via tekeningen
zoals deze over hun gezinnen.

Hun reacties als ze boos waren gingen gepaard met allerlei scheldwoorden
waarin o.a. dierennamen voorkwamen, in tegenstelling tot Nederland
waar veel met lichaamsdelen wordt gesmeten.


 Vooral tijdens het afwassen waarvoor we een schema hadden gemaakt
en waar ze soms ook samen aan de slag moesten,
was een gelegenheid om uit hun bol te gaan.
Maar omdat wij het niet toestonden schreven ze het soms op
en hielden elkaar dan woedend een briefje onder de neus,
 ha,ha,ha, we hebben heel wat gelachen.
(lees maar eens op de foto's hierboven)







Voor Moederdag maakten ze een prachtig document voor mij,
 maar voor hen is vooral "De Internationale Vrouwendag" een bekend feest
en in die trant hebben ze dit voor mij gemaakt.
Dat er "voor mama" boven stond vond ik een beetje moeilijk
want tenslotte hadden ze allebei een mama thuis!
Maar zo stond het nu eenmaal op de kleurplaat.
Toen kwam onvermijdelijk het einde van de logeer partij
en moesten we afscheid nemen.
Dit schreef ik er voor mezelf over.




   De vaantjes en andere cadeautjes die ze voor ons hadden mee gebracht
worden nog steeds zorgvuldig bewaard, evenals kaarten, brieven en foto's
die we over en weer schreven. Toch houdt dat op een gegeven moment op.
De jongens zijn nu resp. 28 en 26 jaar oud en door dit logje ben ik toch wel
benieuwd hoe het hen vergaan is.....


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...