Kringloop februari 2008

Jan: "Ga je weg?"

Corrie: "Ja, eindelijk weer eens heerlijk naar de kringloop,

ben ik al maanden niet meer geweest!"

Jan: "O.K. veel plezier dan!"

Corrie: "Dankjewel schat, dat zal wel lukken!"

Jan: "Hoe laat ben je thuis denk je?"

Corrie: "Geen idee, maar wel voor het eten hoor!"

Jan: "Kan ik nog iets doen voor het eten,

aardappelen schillen of zo?" 

 Corrie: "Nee, alles is al klaar, dus relax!"

  

  

    Jan: "Hallo schat, was het leuk?"

Corrie: "Jaha ... ritsel, ritsel, ritsel... kijk eens!"

Jan: "Oh leuk ... en wat ga je daar dan allemaal mee doen?"

Corrie: "Geen idee" :- )

Gestrikte vogeltjes

De nieuwe bewoners van de kooi zijn gearriveerd, zie je ze zitten?

Nou ik al bijna niet meer, het eerste vogeltje met het paarse lijfje

zag ik helemaal zitten,maar het tweede, groene vogeltje niet echt.

Twee keer hetzelfde maken vind ik niet echt leuk, dus ik

was erg blij dat het vanochtend af was.

Ach ze zijn wel lief, kijk ze nou eens tortelen...

Het paarse vogeltje had iets meer ruimte in de naden om het zonder problemen

in elkaar te kunnen naaien, maar het tweede vogeltje wilde ik minder naturel

linnen op de naden geven, dus knipte ik de naden iets minder breed.

Dat ging dus fout. Bij het keren scheurde het achterlijfje een beetje open

en toen had ik er helemaal tabak van.

Gauw dichtgenaaid en bij elkaar op het stokje gezet.

De titel "Gestrikte vogeltjes" heeft te maken met de strikjes om hun hals,

het staat wel lief en ze vonden het helemaal niet erg, het was tenslotte zondag.

Ja, het is nog een lijmstok ook, ik ben wreed.

Ik heb ze even vasgeplakt met Prittbuddies, je kunt het zien,

maar dat verander ik nog wel. Het deurtje staat altijd open

want ze mogen vrij rondvliegen en dat doen ze ook graag.

Nadat ze hun nieuwe woning hadden bekeken fladderden

 ze achter elkaar weer naar buiten.

Het is nu bedtijd en ik zie dat ze net weer terug zijn op de basis.

Welterusten!

Dit vind ik zó leuk!

Deze foto heb ik geleend van de beginpagina van een superleuke site,

echt de moeite waard om even te gaan kijken en lees vooral even

het kopje "De Naaisters": http://www.hetmobielenaaiatelier.nl/index.html 

Het mobiele naaialtelier wordt gerund door Marieke en Karin.

Zie je die geweldig leuke naaibox op wielen achter de bromfiets?

Die is gemaakt  door de vader van Karin.

Wat een geweldig initiatief! 

Wandeloogst van Max

"Door de ogen van een kind zie je nog veel meer schoonheid!"

Dit is de schatten-oogst van twee wandeltochten met Max

die dit weekend weer gezellig een nachtje bij ons mocht logeren.

We genieten daar enorm van en hij ook. Hij loopt met gemak

een uur door onze wijk en hij ontwikkelt daarbij een aardig tempo.

Onderweg vind hij de mooiste schatten zoals het touw dat uit een zandhoop

getrokken moest worden, de gele steen die met een grote smile en ondeugend

stralende oogjes omgedoopt werd tot koekjessteen,

de denneappel waarmee hij probeerde te krijten op straat

en dan al die prachtige takken.

 Thuis gekomen vond oma dat er wel een paar sneeuwklokjes geplukt

mochten worden om de naderende lente te vertegenwoordigen.

Deze bak met schatten staat nu te pronken op onze tafel en wat vind ik het

vreselijk jammer dat ik geen foto's meer kan plaatsen van Max zijn blijde snoet,

maar ik hou het liever zo veilig mogelijk!

Een Award en de uitdaging van José

 

Vanochtend vroeg werd ik verrast door Marianne D met deze Award

en vooral haar lieve woorden erbij doen me heel veel!

Dankjewel Marianne voor je waardering en deze Award.

Ik geef deze Award door aan twee bijzondere jonge vrouwen

die al een tijdje een blog hebben die ik graag lees, ga maar eens een kijkje nemen

bij hen en lees eens wat in het verleden en dan begrijp je waarom ik hen kies.

Het zijn Lesley-Ann die me vaak verrast met heel leuke filmrecensies

en altijd erg lieve reacties en Gawy die ik een moedige jonge vrouw vind!

Nu dan de uitdaging van José!

José stuurde me een patroontje voor "redwork" zoals ik het noem

en in de quiltwereld zie ik vaak dat het "stitchery" wordt genoemd.

José plaatste een foto van een heel leuk speldenkussen gemaakt van een ouderwetse

gordijnring met een heel lief patroontje erop geborduurd en daagde me uit

om het ook te maken. Bij gebrek aan een gordijnring heb ik het geborduurd op vilt

en ik vónd het toch leuk om te doen! 

  Dus José bedankt voor de uitdaging, ik heb er waarschijnlijk

weer een nieuwe verslaving bij. Ik heb al enkele jaren allerlei redwork patroontjes

van het internet gehaald en in een map opgeslagen omdat ik het altijd al leuk

vond om te zien en nu ga ik er vaker mee aan de slag.

Je kunt wel zien waar ik ben begonnen...bij de "B" van buttons

want daar zitten heel vreemde steekjes maar later heb ik even gegoogeld

en zag ik hoe het moest. De "U" vond ik een te grote krul hebben

waardoor ik eerst even moest kijken wat er precies stond,

maar heb het toch zo gelaten, ik vind het wel leuk.

José, het is natuurlijk een eerste probeersel, maar ik hoop dat je toch

een beetje tevreden over me bent :- )

Tassenmuseum

Vorige week zijn Ineke en ik naar het Tassenmuseum Hendrikje

te Amsterdam geweest en daar heb ik het boek gekocht dat je op de foto ziet.

Ineke en ik gaan een aantal keer per jaar samen een dagje uit

en bezoeken dan een museum of expositie.

Supergezellige dagen zijn dat waarop we ook weer eens heerlijk kunnen bijpraten.

Ineke hoefde zich niet af te vragen of ze een leuk museum had uitgekozen

want de oh's en ah's van mijn kant waren niet van de lucht.

Het museum heeft een collectie van ruim 3500 tassen

en ik ben er nog helemaal van onder de indruk.

Ik heb zelfs gezegd, dat het één van de mooiste musea is

die ik de laatste jaren heb gezien.

Het museum is nieuw en prachtig ingericht.

Regelmatig riep ik ook dat dit hét museum was voor een aantal van de blogsters.

Dijn zou ik er meteen wel naar toe willen slepen, die gaat hier enorm genieten,

maar ik denk eigenlijk jullie allemaal wel.

Er is momenteel ook een expositie van waaiers, oh zo prachtig allemaal.

Het is gewoon teveel om op te noemen en de foto's doen absoluut

geen recht aan de werkelijke schoonheid van alles wat daar te zien is.

Speciaal voor Marian'ne nog een foto uit het boek van een aantal Châteleines

die van een grote schoonheid zijn, er liggen er nog meer in het museum.

Ik stop maar met het plaatsen van de foto's want het is echt teveel om te laten zien.

Maar ik mag beslist niet vergeten om het supergezellige museumcaféte noemen

waar Ineke en ik hebben genoten van heerlijke koffie met een schaaltje

verrukkelijke petit glacées van de beste kwaliteit.

Tussen de middag ook van een heerlijke lunch genoten.

Je kunt rondleidingen krijgen door het museum en ook met een groep vriendinnen

een compleet arrangement bespreken met alles erop en eraan.

Ik kan het niet laten om toch nog meer foto's te plaatsen,

ik ben bang dat ik niet overtuigend genoeg overkom ;- ) 

In de museumwinkel moet je je echt beheersen, want daar zijn ook

de mooiste tassen te koop ... sparen Dijn!!!

Ik heb me kunnen beheersen en kwam weg met dit prachtige boek

waaruit alle foto's komen en deze twee mooie boekenleggers.

We hadden nog wel een uurtje over en omdat het een regenachtige dag was

bezochten we nog even een paar panden verder het Museum Willet_Holthuysen

(het plaatje heb ik geleend van de desbetreffende site)

waar o.a. een heel mooie expositie van

antieke modeprenten is van de vroegere bewoonster en eigenaresse

van het grachtenpand, Mevrouw Louisa Willet-Holthuysen.

Een geweldig mooie dag hebben we gehad hè Ineke!

Mijn Étagère

 

Dit is mijn étagère en hier was ik de laatste twee dagen erg druk mee bezig,
Hij moest af! Ik ben er erg blij mee en het patroon komt weer
uit het prachtige boek "Broderie et Cartonnage pour enfants sages"
van Sylvie Castellano en Sophie Delaborde waaruit ik ook De Ark (klik)
en het Pennenbakje (klik) heb gemaakt. Er staat nog veel meer moois in.

Het is een flinke klus geweest want ik heb dit natuurlijk niet
in twee dagen gemaakt, er zitten echt wel meer werkdagen in
en wat heb ik er weer van genoten.
Zo heerlijk dat ik op mijn zolderkamer in alle rust kan zitten werken.

 Sinds we van vrienden van ons een koffiemachine cadeau kregen
heb ik mijn Senseo-apparaatje op zolder staan en er staat ook een
een kleine waterkoker, dus ik kan heerlijk koffie en thee zetten voor mezelf.
Het gebeurt trouwens regelmatig dat die drankjes volkomen koud
blijken te zijn, zo geconcentreerd ben ik dan bezig.
Jan gunt me deze dagen van harte en zorgt voor alles in en rondom het huis
en haalt me af en toe voor een hapje eten en een wandelingetje naar beneden.

Hier het medaillonnetje dat 1 op 1 geborduurd is en hierbij ging het prima,
maar die laatjes waren één grote ellende, het borduurwerk bedoel ik dan.

 De maten van het borduurwerk klopten niet toen ik de lades eenmaal af had,
het borduurwerk was te groot, dus de bovenste helft uitgehaald
en dat is echt een crîme als je 1 op 1 borduurt, maar het is goed gekomen.
Toen ik alles in elkaar kon gaan zetten had ik de juiste ringetjes niet ...

... dus die maakte ik zelf van kleine witte plastic ringetjes
waaromheen ik met heel oud Anchor garen haakte,
dat ik ooit in een kringloopwinkel kocht in allerlei kleurtjes
voor maar een paar kwartjes.
Het mooie blikken doosje dat ervoor staat kreeg ik ooit van Maaike
in de tijd dat ze nog als stewardess de wereld rondvloog,
het komt uit Mexico en er zit een heel klein zakje in van zachte stof
met twee piepkleine verzilverde lepeltjes.

 

Bovenop staan een heel klein aluminium bordje, een schepje
en een theemaatje waarmee Wieta als kind heeft gespeeld.

 

Dat is ook zo met het kleine glaswerk dat aan de linkerkant te zien is n op de bovenste foto's zie je ook nog heel kleine aardenwerk kannetjes die van haar zijn geweest.
maar het prachtige eierdopje dat je hier links ziet staan is nog van mijn vader geweest.
Het is kapot geweest en gelijmd en er ontbreekt een stukje van zijn voetje,
maar wat koester ik dit kleinood met heel mijn hart.
Helaas zit er iets teveel ruimte naast de linkerlade, maar dat zag ik pas
toen de foto gemaakt was, nu heb ik het inmiddels netjes recht gezet.

 

Rechte lijnen in karton snijden is inmiddels wel iets vertrouwds voor me,
maar deze golvende lijnen waren iets heel nieuws en het is me erg meegevallen.
Het was zo'n verrassend resultaat toen ik de stof er uiteindelijk omheen
gelijmd had en ik geniet zomaar erg van deze laatste foto.

Emma Elizabeth Blackwood

                             

Mijn kleine borduurwerk is klaar en ik vind dat ik er een

leuke lijst voor heb gevonden bij de Marskramer.

Soms is het gewoon jammer dat iets af is, ik heb dit met zoveel

plezier geborduurd vanwege de mooie kleuren en die mooie ranken.

Maar nu, waar láát je nu weer zo'n dingetje, misschien moet ik maar eens

alle ingelijste borduurwerkjes aan de muur langs de trap gaan hangen.

Achter het merklapje staan nog heel oude sieradendoosjes en -kastje

van mijn moeder, dat is dus oud cartonnagewerk gewoon

uit de winkel en ik vind het nog steeds erg leuk,

vooral dat ladenkastje met die ringetjes eraan.