woensdag 30 januari 2008

62 Franse Knoopjes



Ja echt, vandaag heb ik tweeënzestig Franse knoopjes geborduurd!!! 
Het móest en ik zag er niet zo'n klein beetje tegenop want tot nu toe
deed ik maar wat en bijna altijd verdwenen ze aan de onderkant van het borduurwerk.
Maar wat wil het geval...tijdens het kijken naar tractorfilmpjes op Youtube,
met kleine Max die dat helemaal geweldig vindt, zag ik ineens een plaatje
van een borduurring voorbij komen.
Later ging ik eens kijken wat dat was en warempel,
het bleek een perfect gefilmde uitleg (klik) van de "French Knot" te zijn.




Vandaag ging ik dus met het filmpje vóór mij, aan de slag met mijn
huidige borduurwerkje en het ging meteen goed, dus produceerde ik
achter elkaar de 62 Franse knoopjes die nodig zijn in dit borduurwerkje
van 4,5 bij 12 centimeter! Ik ben best een beetje trots op mezelf.
Na deze oefening zal ik het waarschijnlijk nooit meer vergeten.
Dat vind ik nu zó leuk, iets nieuws leren!
Daarna ben ik de tuin in gegaan, want daar was het een beetje erg rommelig.
Ik wilde alle bruine sprieten en takjes eens flink opruimen
en wat zag ik toen veel moois verschijnen.




Natuurlijk deze schattige sneeuwklokjes die momenteel
overal hun elegante kopjes al vertonen.
Deze exemplaren zijn nakomelingen van sneeuwklokjes
die heel lang geleden al groeiden en bloeiden in de tuin van Jan zijn grootouders.
Zij woonden in het prachtige weidegebied rond onze woonplaats
in een schattig huisje met in de keuken nog een heuse pomp
om water te tappen en ze kookten nog op oliestellen,
dat gaf een verrukkelijke geur in huis, vond ik tenminste.
In diezelfde tuin was ook een konijnenberg waar deze diertjes vrij en blij
konden leven en hun holen graven en hun nesten maken.
Later werd dat huisje verkocht aan een echtpaar waarvan de vrouw
het huisje in de fik stak na de zoveelste escapade van haar echtgenoot,
waarna het tot de grond toe afbrandde.
Maar ik had het over mijn eigen tuin(tje)




 Deze eenzame lila dame waagt ook een kansje
in het heerlijke januari-zonnetje van vandaag ...




... en haar dappere gele zusters waren zelfs al eerder te zien deze week,
 allemaal nog heel fragiel, maar het zijn beslist lentebodes,
ook al kan dat voorjaar nog lang op zich laten wachten.




 Deze bloemetjes laten zich altijd in elk jaargetijde zien
en aan dezelfde struik zitten tegelijkertijd de prachtige
roze bloemknoppen  en de diepblauwe bessen.






Een verrukkelijke dag die ik besloot met een snelle maar lekkere maaltijd
samen met Jan, waarbij ik een glaasje rode Imiglikos dronk
en waarvan het laaste beetje van het tweede glas nu naast me staat.
Wekenlang taal ik er niet naar en dan ineens kan ik er zomaar trek in hebben
en dan smaakt het zó heerlijk dat ik wel een tweede lust.
Jullie zouden nu mijn wangen eens moeten zien (^_^)


dinsdag 29 januari 2008

Wat doen jullie met je kerstkaarten?



Gisteren heb ik de plakboeken, waarin ik mijn mooiste kerstkaarten
verzamel weer tevoorschijn gehaald.
Sinds 1996 plak ik daarin de kerstkaarten die ik van familieleden krijg
en ook de mooiste en natuurlijk ook de zelfgemaakte kerstkaarten.
Hoewel ik er ieder jaar een beetje tegenop zie om die klus weer te klaren,
vind ik het toch ook weer een heel leuke gebeurtenis om daarbij
de oudere kaartenalbums weer eens door te bladeren.
De engel voorop dit plakboek maakten onze kleindochters
en schreven daarop dat Oma hun kerstengel is.
Zo'n kaart kan en wil ik nooit weg doen.
Heel dierbare herinneringen zijn dat.




Dit is de oogst van Kerstmis 2007 en ik heb dus weer heel wat uit te zoeken
en te plakken en de arme kerstpostmap is er niet mooier op geworden
na al die jaren zulke dikke pakken kerstkaarten getorsd te hebben,
 kijk eens hoe zielig die eruit ziet.




Daar moet dus ook nog iets mee gebeuren voordat hij de kast weer in gaat.
Deze kerstpostzak was weer een erfenisje van Ank en Wieta
en ik vind hem nog steeds zo ouderwets gezellig om de kaarten in te bewaren.
Dus die hangt vanaf begin december tot eind januari ergens in huis,
maar nu is het tijd voor andere, voorjaarsachtige zaken dacht ik zo.
Helaas zat de hele kluit kaarten van 2006 er nog in toen ik hem in december
tevoorschijn haalde dus die moeten ook nog worden uitgezocht en ingeplakt.




 Dat wilde ik vandaag gaan doen, maar gisteren heb ik geen steekje
kunnen borduren dus dat voelt niet goed, ik zal eens zien wat het wordt.

Wat doen jullie met de kerstkaarten
die je hebt ontvangen?


donderdag 24 januari 2008

Even bijpraten...



Het zal wel aan mij liggen maar ik vind het een beetje stil om me heen.
Niet dat ik me verveel, maar het is net of iedereen
een beetje afwezig is na de Hartenmeeting.
Ik in ieder geval wel waar het 't bloggen betreft.
Dus vind ik het tijd om even bij te praten.
Ik doe genoeg, daar ligt het niet aan, maar er is eigenlijk niets echt áf
en dus heb ik niet veel te laten zien.
Maar ook onaffe dingen kunnen getoond worden dus hier is het borduurtje
dat ik voor de naaikist had bestemd.




"Hád" schrijf ik, want dit gaat het niet worden, te zacht,
te zoet, te flauw,
noem maar op en ik wil iets heel anders, net zoiets
als ik op dit naaikistje heb gemaakt.
Ik heb genoeg patronen van dezelfde ontwerpster dus dat komt wel goed.
Het zoete schaartje wordt wel ergens anders voor gebruikt.




Het merklapje van Emma Elizabeth Blackwood is inmiddels ook
al een tijdje af en dat ligt in een hoek te wachten op een lijstje,
 't is wel een schatje vind ik.
Ik had al een keer naar Ikea willen gaan om met Ineke K. koffie te drinken
en bij te praten én een leuk lijstje te kopen maar toen werd ik ziek
en nu ga ik zo rustig aan weer zulke dingen doen, dus dat komt ook goed.
Ik bel je hoor Ien!!! Wat was er nog meer... oh ja,
dit ligt op mijn werktafel op zolder ...




... en op de een of andere manier
kom ik er niet toe om ermee verder te gaan, suf van me,
maar dat komt ook omdat ik nu weer zoiets leuks onder handen heb om te borduren
en dát heeft te maken met de vogelkooi die op de eerste foto staat.
Na de dood van ons eerste en enige huisvogeltje Pjotr
heb ik nooit meer vogeltjes in kooitjes gewild en nog steeds niet.
Wat zal er dan met die kooi gaan gebeuren?
Tja, geduld meisjes, dat vertel ik pas als de inhoud voor de kooi klaar is
en degenen die een abonnement op "De Fil en Aiguille" hebben
mogen het niet verklappen hoor !!
Toch wel weer lekker om even een logje te schrijven
en nu weer verder met mijn nieuwste borduurtje...


zondag 20 januari 2008

In geuren, kleuren en smaken




Is het mogelijk om jullie harten te ervaren in geuren, kleuren en smaken?
Jazeker kan dat en gisteren heb ik dat meegemaakt!
Ik vind het moeilijk om in woorden uit te drukken hoe ik heb genoten
van alle indrukken van gisteren, hoe kan ik iedere persoon van hieruit
laten voelen dat ik zo dankbaar ben voor alle hartelijkheid die me op me afkwam
vanaf het moment van binnenkomst. Iedere oogopslag, handdruk, omhelzing,
gesproken woord, de lieve groeten die ik vond bij thuiskomst,
de oprechte belangstelling van de thuisblijvers via mail en blogreacties
en de lieve attenties die ik ook nog mee naar huis kon nemen,
hebben me overweldigd en ik voelde me alsof ik in een warm bad terecht kwam
waar ik nog steeds in rondwentel nu ik weer thuis ben.
Ik bedank jullie allen hiervoor vanuit mijn hart nu ik hier thuis tot rust kom
en niemand bij name kan en wil noemen omdat ik veel te bang ben dat ik iemand zou vergeten.
Elk van jullie heeft mij een onvergetelijke fijne dag laten beleven. Dankjewel!


dinsdag 15 januari 2008

Lang gezocht en nu gevonden!



Dit is het seizoen der naaiboxen, ik kom ze op meerdere weblogs tegen. 
Mijn naaibox is een grotere uitgave van het naaiboxje dat ik lang geleden erfde
van Ank en Wieta en dat ik met liefde aan mijn schoondochter Maaike gaf
omdat zij toen al heel graag handwerkte en ook de schoonheid van het meubeltje zag.
Ik had toen helemaal niets met handwerken en had het niet nodig.
Later, toen ikzelf de smaak te pakken kreeg zag ik wel hoe leuk en handig hij was
en begon ik op internet te zoeken naar zo'n zelfde box,
maar het heeft nog anderhalf jaar geduurd voordat ik er een op Marktplaats
zag die ik mooi en groot genoeg vond.




Ik wilde er graag de vraagprijs en de extra verzendkosten voor betalen.
Hij werd in december bezorgd in een doos die maar net de voordeur in kon.
Oh, dat uitpakken was zo spannend. Ik moest hem opknappen, dat wist ik
maar ik vind hem nu al zo mooi! Helaas zijn de deksels bovenop lelijk,
maar daar kan ik nu dan iets leuks mee doen en daarvoor heb ik heerlijk
zitten snuffelen in de tijdschriften van mijn abonnement
op "De Fil en Aiguille".



  
Die hadden een speciale uitgave over "het Borduur-atelier"
en daarin vond ik genoeg patronen om mijn naaikist heel erg leuk te kunnen opknappen.
Het kleine schaartje op de foto wordt een groter werkstukje en dat komt op de linkerklep.
Voor de rechterkant stel ik een merklapje samen
uit allerlei kleinere patroontjes uit hetzelfde blad. 
 Ik vind het allemaal erg goed bij de Franse stijl van mijn naaibox passen en ben al een paar dagen heerlijk aan het borduren terwijl de naaibox links van mij naar me staat te glimlachen van genoegen...ze krijgt  nieuwe wangen!  




 Het schaartje is inmiddels al omgeven door kleine bloemetjes en blaadjes
 die ik borduur met het linnen garen van DMC waarvan ik ooit deze doos kocht
en waarmee ik in eerste instantie totaal niet overweg kon.
Ik vond het linnen garen ontzettend stug.




Het í­s ook stug en tijdens het borduren wordt het ruwer,
maar het effect is prachtig vind ik, het wordt een beetje wollig lijkt het wel
en de kleuren zijn zo mooi zacht.
In deze doos met linnen garen bleken precies de kleurnummers te zitten
die ik nodig heb voor de borduurwerkjes die in het tijdschrift staan,
daar word je dan wel erg blij van als je op een zaterdagavond
wilt beginnen te borduren en je alles in huis blijkt te hebben!
Wordt vervolgd...


maandag 14 januari 2008

Vragenstokje

Annita gooide mij dit vragenstokje toe:
Wat wilde je later worden toen je een kind was?

Daar dacht ik niet over na, ook toen al was ik was ik geen persoontje met vastomlijnde doelen, ik beleefde het leven per dag en ik denk dat ik verwachtte moeder te worden. Ik was een poppenkind en speelde graag met mijn formuisje, las veel en droomde graag. Ik was wel erg romantisch ingesteld, ik kocht op twaalfjarige leeftijd eens een zak kersen en toog met een romantisch meisjesboek naar de oprijlaan van Kasteel Marquette in mijn geboorteplaats en ging daar onder één van de hoge, dikke bomen zitten lezen met mijn zak kersen als versnapering. Ik weet zeker dat ik er geen seconde over nadacht of ik thuis gemist werd.

Wat ben je uiteindelijk geworden?

Na een psychologische- en beroepstest na mijn middelbare schoolopleiding, waaruit bleek dat ik erg geschikt was om met bloemen te werken, deed ik wat ikzelf wilde en ging werken op de Centrale Bedrijfsbibliotheek van (toen nog) Hoogovens in IJmuiden. Dat heb ik met veel plezier gedaan. Daarna trouwde ik jong en werd ook jong moeder, verhuisde na mijn huwelijk en stopte, zoals toen nog vaak voorkwam, met werken toen onze eerste zoon geboren werd. Daarna heb ik meerdere tijdelijke baantjes gehad waarva mijn werk voor een glaskunstenaar wel heel erg leuk was.

Hoe wilde je er als kind later uitzien?

Ook daar heb ik niet over nagedacht volgens mij, als ik al vrouwelijke idolen had dacht ik er niet over na te worden zoals zij. Mijn moeder was een forse, rijzige vrouw. Ik weet nog dat zij voor een groot feest ooit een prachtige Moiré-zijden jurk droeg met lange handschoenen , mooie schoenen met hoge hakken en een parelketting en haar haren mooi opgestoken. Ik voel nog de bewondering die ik voor haar voelde. In het dagelijks leven zag ze er netjes en verzorgd uit maar dit was iets heel bijzonders, ik denk dat ik zoiets wel enige tijd als ideaal plaatje vastgehouden heb.

Hoe zie je er nu uit ?

Eigenlijk net zoals mijn moeder, fors formaat en ik voel me het meest thuis in gemakkelijk zittende kleding. Ik roep vaak dat ik nog steeds wacht op het ideale huispak waarmee je bij iedere gelegenheid netjes voor de dag kunt komen en dat zou ik dan in meerdere kleuren kopen hoewel ik het liefste zwart en wit draag met een kleurige toets. Ik prijs nog steeds de dag waarop ik besloot mijn haar niet meer te verven en nu heb ik een koppie met mooi grijs haar waarover mijn kapster wel eens met bewondering spreekt als haar klanten roepen hoe vreselijk ze het vinden om grijs te worden.Er wordt me weleens verteld dat ik een vriendelijke, blije toet heb en daar ben ik erg blij mee.

Hoe zag de man/vrouw van je dromen eruit, als puber?

Dat weet ik nog heel goed...groot, donker en ernstig, zoiets als Gregory Peck!

En wat is het in het echte leven geworden?

Ha, ha, ha, groot, donker en redelijk ernstig! Zoiets als Gregory Peck :- ))

Hoeveel kinderen wilde je later en op welke leeftijd?

Véél kinderen wilde ik, een stuk of acht of zo en het liefst alleen jongens. Ik kom zelf uit een gezin met twee meisjes, maar ik genoot altijd erg van de drukke, gezellige sfeer bij mijn twee vriendinnetjes thuis die beiden uit een groot gezin kwamen. Ik wilde daar ook niet te lang mee wachten, had geen ambities voor een carrière buitenshuis.

Wat is het uiteindelijk geworden? (Of wat zal het wellicht worden)?

We hebben drie prachtige zoons gekregen en die brachten later hun vrouwen mee en inmiddels ook drie kleindochters en een kleinzoon. Doordat ik op jonge leeftijd al ernstig ziek werd, is het bij drie kinderen gebleven, maar wellicht zouden dat er in andere omstandigheden inderdaad meer geworden zijn.

Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet?

Ik hield van fruit, kersen, perziken, kruisbessen, frambozen, bramen, zoete appels. Daarnaast was ik dol op rijstepap en andere zuivelproducten. Ik at graag witte boterhammen met een dikke laag roomboter en chocolade hagelslag. "Net een gebakje" zei mijn moeder altijd. Mijn vader maakte de lekkerste macaroni ooit en het zelf gebakken wittebrood en krentenbrood van mijn ouders, die dat met feestdagen zelf 'opmaakten', waarna ik het mocht wegbrengen naar de plaatselijke bakker om daar in de oven gebakken te worden voor 10 cent, is in mijn herinnering nog altijd het aller-lekkerste brood dat ik ooit heb gegeten. Zelfs lekkerder dan het brood dat ik in navolging van mijn ouders nu ook zelf bak met feestdagen. Zo ook was en is dat met de oliebollen en appelflappen die vroeger in enorme hoeveelheden werden gebakken, ik doe het nu iets bescheidener. Toen de patat frites in opgang kwamen bakte mijn moeder die soms op de vrije woensdagmiddag zelf thuis nadat ze in zo'n onhandige vorm met een vierkantjes-raster in reepjes gesneden werden en mijn zus en ik plakten dan zakjes, waarna de buurkinderen door het geopende voorraam een zakje frites konden kopen voor een paar centen of knikkers. Ook die frietjes waren verrukkelijk! Postelein vond ik een gruwel en spruitjes waren ook niet favoriet bij mij.

Lust je dat nu nog (niet), of heb je andere favorieten?

Frietjes zijn niet echt meer favoriet en wittebrood ook niet meer, (behalve dan die mannen van me met die naam ;- ), postelein en spruitjes kook ik nog steeds niet.Daarentegen ben ik nog steeds dol op fruit en groenten, eet het liefste donker volkorenbrood en cornflakes, veel vis, weinig vlees en ja, op die bruine boterhammen eet ik 's morgens nog wel graag mijn chocolade hagelslag, puur, maar nu wel op halvarine (daarvan wel nog steeds een dik laagje voor de smeuïgheid). Ik houd van koken en probeer graag nieuwe dingen uit, dus ik houd nu van veel verschillende gerechten uit allerlei landen. Helaas bekomt me de Indische keuken niet echt goed vanwege de scherpe kruiden, de Chinese keuken daarentegen wel weer.
Je ziet dat die laatste vragen wel helemaal in mijn straatje pasten, véél tekst! ;- ))
Ik geef het stokje door aan José en Marijna en er is niets verplicht, je hoeft niet overal op te antwoorden als je het te privé vindt, maar het zou leuk zijn als het verder gaat.

maandag 7 januari 2008

Naald- en draadhulp



Jaren geleden kocht ik op een kofferbakmarkt in Callantsoog
een klos met koperdraad  voor € 4,50, nog niet eens zo goedkoop,
maar ik vond hem mooi!
Vorige week heb ik hem weer opgezocht omdat ik er een ideetje voor had
en zag een naam op de bovenkant staan






Ik heb net even gegoogeld en ik kwam op Wikipedia
de naam Pope inderdaad ook tegen.
Grappig om via internet dan weer iets te lezen en te leren
over een stukje Nederlands erfgoed. Maar daar gaat dit logje niet over
hoewel het voor Berthi nog wel eens bekende namen zouden kunnen zijn
vanwege haar bekendheid met die omgeving en haar kennis
van de geschiedenis van de stad Venlo.




Waar het me om ging is dat ik een tijdje geleden een leuk
ideetje zag op internet en dat heb ik nu gebruikt voor deze klos.
Het is een nu een schaarhouder en speldenkussen geworden
en het koperdraad zit gewoon nog op de klos gewikkeld onder het borduursel.
Het is een gratis patroontje van de bekende site
waar heel veel gratis patroontjes te vinden zijn.
Het patroontje voor dit werkje vind je bij
Index des Freebies, onder "Etiquettes".




Ik ben trouwens enorm blij met mijn fantastische hulpjes
die me helpen m de draad door het oog van de naald te rijgen.
Misschien ga ik het hele stel wel op een mooi plankje vastmaken
zodat het een leuk decoratief gevalletje wordt voor de werktafel.
Op het patroontje dat ik gebruikte staat ook nog een naaimachientje,
maar dat kon ik voor deze afmeting niet gebruiken,
 jammer, maar daar maak ik ook nog wel iets mee!


zondag 6 januari 2008

Magische mapjes van Mien


Dit is geen spectaculaire foto om een logje mee te beginnen,
maar ik wil hiermee uitleggen waarom ik het patroon
van mijn eigen magische mapje rustig aan Mien kon doorgeven,
het is namelijk een heel oud patroon en de foto's van de mapjes
die je hier ziet zijn gemaakt van een magisch mapje of tovermapje
dat nog van Jan zijn ouders is geweest



 Mien wilde het patroon graag gebruiken om er cadeautjes
voor haar kleinkinderen van te maken voor de feestdagen
van afgelopen december en ze heeft in recordtijd wel 7 mapjes in elkaar gezet!


Hier zie je de voorkanten van de vijf vrolijke mapjes die ze
voor haar kleinkinderen maakte en de binnenkant van de mapjes
zag er al net zo aantrekkelijk uit.


  Daarna kreeg ze van een vriendin het verzoek
om er nog twee te maken voor diens zoons
en die maakte Mien van Vlisco stofjes.

Later kreeg ik een enthousiaste mail van Mien
waarin ze het volgende schreef:
Hallo Corrie,
Wat een verrassing vonden de kleinkinderen hun tovermapje !!!!!!!
Dankzij jou Corrie, maakte oma Mien een heel goede beurt bij het kleine grut .........
Het was ook een feest der herkenning voor mijn (schoon)zussen en broers .
Zij herinnerden het zich allemaal nog van vroeger.
Ook zij wilden ze wel gaan maken voor hun eigen kleinkinderen.
Mag ik het patroon doorgeven Corrie ????
Heel veel lieve groeten Mien.


Tja, alleen al voor die lieve groeten doe je zoiets graag :- ))
Later kwam er nog meer informatie beschikbaar over de manier
waarop je zo'n mapje kunt maken.
Hier is een link (klik)
naar een sitemet alle mooie en duidelijke informatie
zodat iedereen nu naar hartelust
 "Tovermapjes" of "Magische Mapjes"
of "Pochettes Magiques" of "Magic Wallets"
kan gaan maken.

donderdag 3 januari 2008

Bijzondere hobby!



Een tijdje geleden kreeg ik een bijzonder verzoek.
Er werd me gevraagd of mijn foto, die bovenaan mijn weblog staat,
gebruikt mocht worden voor een speciaal project en dat vond ik héél erg leuk
omdat ik weet wat voor moois "ze" nog meer maakt.
Ik keek en kijk regelmatig op haar blogs omdat ik vind dat ze heel
mooie dingen maakt van o.a. papier en daar houd ik zelf ook van.
Binnen enkele dagen kreeg ik een e-mail met deze schattige kaart als bijlage
en als ik mijn adres zou geven werd het origineel me toegezonden.
Dus keek ik uit naar de post en die bezorgde me deze set kaartjes ...




... in een mooie enveloppe met als extra vijf mooie kaarten van Carl Larsson
die ze dubbel had. Ik voelde me de koningin te rijk met zoiets persoonlijks
als deze prachtige kaartjes. Hoe vinden jullie die kroon bovenop mijn
verbaasde hoofdje staan?
Op het kleinere kaartje met de "C" staat achterop dan ook
"Little Queen".


 

Zó lief klinkt dat, ik dacht aan mijn ouders,
hoe die ook echt van me vonden dat ik hun kleine koninginnetje was.
Wat zouden ze het ontzettend leuk gevonden hebben als ze dit hadden kunnen zien.
 Later hadden mijn ouders twee kleine koninginnetjes in huis toen mijn zusje
precies op mijn derde verjaardag geboren werd!
(Nee, onze verjaardagen vieren we niet nu maar over een paar maanden pas).
Dus je begrijpt wel dat ik je hierbij met veel plezier de links geef naar zowel
de papier-blog als knutselblog van Mary-Rein,
die jullie misschien wel eens onder de naam "Rein" bij de reacties
hebben zien staan.
Veel kijkplezier gewenst!


woensdag 2 januari 2008

Wat is dit?



Misschien is het voor jullie geen vraag maar een weet!
Toch is het voor mij jarenlang een compleet raadsel geweest
wat dit koperen gevalletje voorstelt en waartoe het dient.
Ik heb het aan veel mensen gevraagd en niemand kon het me vertellen.
Pas sinds enkele weken ben ik erachter wat het is en nu ben ik erg benieuwd
of het voor jullie dus ook een raadsel is of juist helemaal niet.




Zoals je ziet kan het ook rechtop staan en het handvat kan helemaal rond draaien.
Onder het koperen rondje zit vilt. Ik heb altijd gedacht dat het een
heel ouderwets bureauattribuut was, maar dat is het niet,
hoewel je het ook daarop zou kunnen gebruiken.
Het is sinds kort weer in totaal vernieuwde en hippe uitvoering te koop
en oh ja, ik heb het voor de gelegenheid op mijn borduurwerkje
van dit moment gefotografeerd en dat is bijna klaar.
Ik ben benieuwd naar jullie reacties!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...