maandag 29 oktober 2007

Nieuwe kerstknutselboeken

                              
 


                    
Vorige week viel er onverwacht snel een dikke enveloppe
met nieuwe boeken uit Frankrijk op de mat.
Allereerst een boek van het onvolprezen duo Sylvie Castellano en
Sophie Delaborde, van wie ik een echte fan ben.
Hieronder een blik op enkele pagina's:





  
De mooie plaatjes op het glanzende wit-lichtblauwe stippeltjeskarton
is een extraatje achterin het boek om een doosje en labeltjes van te maken.




Twee boeken van Tone Finnanger waarvan dit er eentje is met
bijvoorbeeld een lieve muizenengel binnenin




 

 Als tweede dit boek met o.a. een gezellige wandversiering




. Het is weer een feest van sfeer om hierin te bladeren en geïnspireerd
te worden voor de komende feestmaanden.


zaterdag 27 oktober 2007

Lampionnetjes



Ook al is het nog steeds bedrijvig om ons heen,
ik knutsel toch wat gezelligheid in elkaar zoals ieder jaar rond deze tijd.
De planten die het hele jaar goed hun best hebben gedaan in deze
twee plantenbakken mogen nu boven uitrusten.




Ik kocht bij het tuincentrum in de buurt een kratje mos,
de oranje lampionnetjes van de Physalis en op de vijverafdeling
twee stukken "zwaar hout" die meestal gebruikt worden voor aquaria.
Ik knip dan bij de lampionnetjes, met een heel fijn schaartje,
rond het steeltje een klein gaatje zodat de bes er voorzichtig uit
getrokken kan worden en schuif dan de lampionnetjes op de
lampjes van een snoer kerstlampjes.
De bloemen en grote bladeren had ik nog over van een boeketje
dat we van onze zoon en schoondochter Marc en Bettina kregen.




's Avonds, als de gordijnen dicht zijn, ziet het er ook heel gezellig uit.
Een heel fijn herstweekend gewenst met misschien een mooie wandeling
in deze heerlijke verkwikkende, kruidige herfstlucht.


dinsdag 23 oktober 2007

De inhoud van de doos



Dit is de inhoud van de doos die ik van de week in het vorige logje liet zien.
Boeken! Gisteren werd het "Filmolux" ook gebracht zodat ik aan de slag kan gaan
om ze van een beschermende laag te voorzien.
Dat is één van de klussen die ik altijd heel graag deed
toen ik nog medewerkster was van de bibliotheek van de kerk waar ik altijd kwam.
Samen met Inge en Ilse mocht ik deze bibliotheek opzetten en ook nu mag ik
dat werk nog steeds graag doen.
Er liggen hier naast het kaften nog vele andere klussen.
Nadat we gisteren een nieuw raam in onze voorgevel kregen en het oude raam v
oorzichtig werd afgevoerd zodat het hergebruikt kan worden






en we een avond met het hele ludieke raambekleding hebben gezeten




kunnen we nu genieten van een nieuw raam met ventilatieroosters
aan de bovenkant zodat de lucht in onze woonkamer beter geventileerd
en dus gezonder is.




Maar ván werk kómt werk, dus er moet nog het een en ander gebeuren.
Bovendien ben ik bezig met de laatste klusjes aan de Ark van Max,
dus het zal hier een tijdje radio-stilte zijn.
Misschien gebruik ik af en toe een verloren uurtje om even bij te lezen
op jullie logs en anders weten jullie waar ik uithang,
lekker thuis!


donderdag 18 oktober 2007

Kweeperen en zo...



We hebben een hele drukke week en in dit logje praat ik jullie
maar ook mezelf een beetje bij.
Afgelopen zondag kregen we bezoek van onze vrienden Joke en Dirk
die uit eigen tuin kweeperen meebrachten en een recept om er gelei van te maken.
Dat gaat nog gebeuren en ik heb op internet ook nog enkele mooie recepten
gevonden om ze te verwerken in een tajine met lamsvlees en amandelen,
maar het eten van vlees begint me steeds meer tegen te staan,
dus ik denk dat het gelei wordt en een taart van appel en kweeperen.
Onze hele kamer geurt naar deze heerlijke vruchten.




Maar misschien staat er in dit mooie kookboek
ook wel een recept voor de kweeperen.
Het boek kreeg ik van Menno en Maaike en het flesje azijn
van bosviooltjes ook, beiden gekocht in de zaak waar Maaike werkt
en nu ben ik dus officieel ook tot "Nonna" benoemd.
Terwijl Dirk en Joke naar ons op weg waren belden onze reisvrienden
Harry en Inge op om ons mee uit eten te vragen voor die avond
en dat staat altijd garant voor veel plezier en lekker eten.
Vooraf dronken we nog iets bij hen thuis en daar schonken ze ons




dit mooie spekstenen beeldje dat ze voor ons meebrachten van hun reis
naar Kenia waarvan ze net teruggekeerd waren.
Het verbeeldt "eenheid". Wat een mooi symbolisch geschenk!
We voelen ons al heel lang met elkaar verbonden als kinderen van dezelfde God,
onze Schepper, en sinds enkele jaren zijn we hechte vrienden van elkaar.
Het beeldje staat op de nieuwe werkplek vanwaar ik mijn logjes schrijf




en terwijl iedere binnenhuisarchitect deze opstelling zou afkeuren
vanwege het feit dat de tafel voor het ruimtelijk gevoel in de lengte behoort te staan,
voelen wij ons hier zeer gelukkig mee omdat er zodoende een fijne speelplek
en -ruimte overblijft voor Max als hij bij ons is en kunnen we
zijn speeltafel en -stoeltje en alle bijbehorende artikelen makkelijk kwijt.
Dus zo doen we dat! 
 Op de tafel staat een prachtige orchidee




   die vriend Rein gisteren voor ons meebracht omdat hij de gehele dag
bij ons zou doorbrengen om eens heerlijk bij te praten,
een strandwandeling te maken met Jan en later gezellig met ons te eten.
Straks ga ik weer naar mijn heerlijke werkplek op zolder om verder te gaan
met de ark voor Max die al aardig opschiet en Marijna,
het is inderdaad helemaal in orde gekomen met het "achteruit cartonneren" ;- ))
Oh ja, voor ik het vergeet ...




 deze grote doos staat naast de bureaustoel bij mijn nieuwe werkplek
en die kreeg ik ook mee van Har en Inge ...................


maandag 15 oktober 2007

Anja's harten




Vandaag laat ik jullie werk van Anja zien.
Deze prachtige harten maakte zij voor het huwelijk van haar zoon Marc
en schoondochter Femke, die afgelopen zaterdag getrouwd zijn.
Anja schrijft hierover:

In het begin wilde het niet zo vlotten. Had het bruidspaartje in het rood gemaakt,
maar vond het achteraf te fel. Toen opnieuw begonnen en op ander linnen,
waar ik meer tevreden over was. Het samenstellen en uittellen van de
te gebruiken patroontjes vergt nog de meeste tijd.
Als je eenmaal weet wat je wil gaan borduren, dan gaat het wel snel.
Totdat de afwerking om de hoek komt kijken.
Ik vind het altijd een beetje eng ergens de schaar in te zetten!
Maar het gaat altijd goed dus dat "probleem" loste zich als vanzelf op.
Mijn plan was om maar 1 kussentje te maken maar zoals je ziet zijn het er
toch 2 geworden. Is ook leuker voor onze kleinzoon,
die dan ook zijn rol kan vervullen als bruidsjongen.

Ook van de achterkant heeft ze veel werk gemaakt en die laat ik jullie natuurlijk ook zien:






 Hier zie je ze nogmaals maar dan compleet met de ringen erop gestrikt.






 Ik vind ze heel mooi en dit zijn de dingen die latere generaties
met ontroering bekijken en met zorg behandelen.
Een hele tijd voordat ik de foto's van deze harten-kussentjes v
an Anja kreeg, hadden we al mailcontact en stuurde Anja me op verzoek
al foto's toe van andere harten die ze had gemaakt.




Ik vroeg verder en ze vertelde iets over haarzelf en haar handwerken:

Ik heb ook niet zoveel foto's van de dingen die ik heb gemaakt.
Sterker nog: heel veel van wat ik heb gemaakt was niet van mijzelf.
Ik heb n.l. heel veel geborduurd in opdracht van Ariadne, Margriet en Libelle.
Daar staan de dingen natuurlijk wel in gefotografeerd,
soms met mijn naam in de lijst van medewerkers erbij vermeld.
Het jammere hiervan was, dat alles terug moest naar de redactie,
want het was niet mijn ontwerp, maar ik voerde het alleen maar uit.
En in die voorbije jaren heb ik er zelf nooit foto's van genomen
voor een archief of zo! Stom natuurlijk, maar ik was toen niet zo slim.
Wat ik wel heb gedaan, is een paraaf gezet in de Ariadne
bij dat werk wat ik gemaakt heb. Maar daar zou ik ze eerst weer
allemaal voor door moeten kijken om te zien wat het ook weer was.



Voor degenen die nog Ariadne's uit die tijd hebben liggen is het dus
best mogelijkdat je geborduurd werk van Anja bekijkt en zelfs
hebt gemaakt zonder te weten dat zij het was.

Hierbij mijn hartelijke felicitaties
voor Marc en Femke met hun huwelijk en
ook voor hun zoon en alle andere familieleden.

Dankjewel Anja, dat wij mogen meegenieten van je prachtige werk

vrijdag 12 oktober 2007

Nee !



Nee, ik ga geen verslag schrijven over onze vakantie naar Terschelling.
Ik heb er al die tijd over zitten dubben, maar ik vind het teveel foto's
en teveel tekst en ik laat liever zien wat ik daar heb gemaakt ...
dit valkje genaamd Dé Smelleken of hét Smelleken




. Ik kreeg, tijdens een bezoek aan het  zeeaquarium in West-Terschelling,
van Menno deze bouwplaat met 49 onderdeeltjes. Ik was niet echt fit tijdens
deze vakantie en dus kon ik me hierop heerlijk uitleven.




Ik weet heel weinig van vogels maar ben er dol op
en kan niet uitleggen waarom. Ooit heb ik het voorrecht gehad
om tijdens een zomers middagdutje in de tuin, in een boompje
vlak naast mijn hoofd, een buizerd (51-56 cm) te horen landen
en die heeft daar minstens anderhalve minuut doodstil naast me gezeten.
Met wijdopen ogen en ademloze bewondering heb ik bewegingloos
naar deze prachtige vogel gekeken.
Dat moment vergeet ik nooit meer!




. Het afgelopen weekend heb ik thuis het laatste stuk van de bouwplaat
van het valkje afgemaakt en nu hangt hij tijdens het typen van dit logje,
heel rustig boven me te zweven.
De volgende vogel die ik graag zou willen maken is deze mus,
(ik mis deze vogeltjes ontzettend in onze omgeving),




ontworpen door Johan Scherft die een erg leuke site heeft
met meerdere gratis te downloaden bouwplaten van o.a.
een Vuurgoudhaantje en een bewegend Zeepaardje.

Veel bouwplezier gewenst! 


woensdag 10 oktober 2007

Er zijn van die dingen...



Er zijn van die dingen die je niet uit je hoofd kunt zetten
en waarmee je dan iets moet doen! Bijna twee jaar geleden kreeg
Maaike van haar moeder Ellen een werkelijk prachtig cadeau
ter gelegenheid van de geboorte van Max.
Ellen borduurde een schitterend mapje, met daarin een prachtig setje
parel-oorbellen, in kleuren die me niet meer loslieten.
Zo af en toe verlangde ik er hevig naar om die bloemen te borduren
en nu ben ik daar dan eindelijk mee begonnen en kan er niet meer mee ophouden.




Ik ben al een aardig eindje, maar er komt nog een héél ingewikkeld stukje
waar ik nog een hele tijd mee bezig zal zijn.
Ellen weet daar alles van, toch Ellen?! :- )


donderdag 4 oktober 2007

Yes!




Dit hart heb ik een paar jaar geleden geborduurd voor onze zoon Lucas
die al vanaf zijn tienerjaren een enorme fan is van Prince


(foto geleend van internet)
 

Kort geleden is hij naar Londen geweest voor een geweldig concert
en werd een droom van hem vervuld omdat hij bij het after-concert
pal voor het podium heeft gestaan tot half vier 's nachts.
Toen ik een paar jaar geleden  voor Lucas een nieuw dekbedhoes kocht,
heb ik het "Yes" symbool, een van de symbolen
van/voor Prince, op zijn kussensloop genaaid.
Van de week zag ik het weer liggen en moest denken aan de manier
waarop ik het symbool op patroon heb gezet.
Ik kwam ooit terecht op een Japanse site en zag dat ik
een patroonmaker gratis kon downloaden.
Lastig lezen hoor dat Japans ;- ), maar ik kwam eruit en downloade
het programmaatje "KG Chart".
Ik importeerde het officiële "Yes"-symbol


(foto geleend van internet)


en zette het om naar een borduurpatroon.
Ik vond het geweldig leuk om te doen en nu dacht ik daar weer aan terug.
Ik heb net even gezocht op internet en ja hoor, de site is inmiddels vertaald
in het engels en voor degenen die het ook eens willen proberen
is hier de link naar de site van Keiji Ikuta waar je onder het kopje "Works"
een link vind naar de pagina waar je bij downloads dit programmaatje
gratis kunt binnenhalen.
Er staan ook nog leuke freebies op.
Heel veel plezier ermee!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...