Maaike' s werk

Dit is onze schoondochter Maaike en vandaag wil ik eens

een aantal dingen laten zien die zij heeft gemaakt.

Ze draagt op deze foto een schort dat ze heeft gemaakt voor de zaak

waarin ze werkt en de cijfers staan erop ter gelegenheid van het
650-jarig bestaan van Edam dit jaar.

  

Ze verkoopt daar ook deze slabbetjes die ze zelf heeft gemaakt.

Het is een enige winkel genaamd "De Leuke Keuken"

Maaike valt daar tijdelijk in voor de eigenaresse.

Als we bij haar en Menno en Max thuis op bezoek gaan

of komen oppassen, hangt er soms ineens weer een nieuwe creatie

op de paspop, ze ontwerpt en tekent zelf de patronen en in haar drukke leven

zoekt ze soms echt naar tijd om dan heerlijk achter de naaimachine

te kruipen en een en ander af te maken.

  Maar ze borduurde ook al toen ik er nog niet over droomde

dat ik dat ooit ook zo leuk zou gaan vinden, zelfs als jong meisje al

en dan ligt er op hun tafel soms ineens zo'n mooi handwerkmapje

en ergens anders weer een grappig gehaakt etuitje.

Ze heeft ook fruitrammelaars gehaakt voor Max toen hij klein was.

Deze prachtige tas heeft ze alweer een tijdje geleden gemaakt

en ik vind hem enig met die mooie vilten bloemen

en ook de binnenkant is heel mooi afgewerkt

met een leuke voering en extra binnenzakjes.

Tijdens de vakantie heeft ze ook weer leuke dingen gemaakt,

maar die foto's heb ik nog niet, die komen ook nog wel weer eens.

Zo vind ik niet alleen op de weblogs inspiratie, maar ook gewoon tijdens

een kop koffie bij deze lieve drie thuis.

Een huis waarin creativiteit bij hen allemaal de boventoon voert.

Ik voel me er als een vis in het water en geniet van alle indrukken

die ik daar opdoe en bovenal van henzelf.

Modepaleizen

Nee, dit is Corrie niet, ik ben het Ineke, een vriendin van Corrie.

Misschien kennen jullie me nog. In juni stond ik samen met Cor op de
kunstmarkt met m'n zijden sjaals. Daarover heeft ze hier een stukje
geschreven. Kortgeleden zijn Corrie , Olga, die ook mee was naar de kunstmarkt en
ik naar de tentoonstelling  "Modepaleizen" in het Amsterdams Historisch
Museum geweest. Schitterend! We keken onze ogen uit. Helaas.. jullie
kunnen er niet meer heen : 26 augustus was de laatste dag...

Onder de indruk van al het moois dat we daar zagen, ben ik in de
bekende schoenendoos gedoken, op zoek naar oude foto's van verwanten.

 
Als je geld had en dat had die boerenfamilie van mij,

dan kon je je mooie japonnen permitteren.

" Een ideetje om ze op je blog te plaatsen?", vroeg ik aan Corrie.

Die was er direct voor in , maar dan alleen als ik er zelf

commentaar bij zou leveren. Vandaar dit stukje.

Wat lopen we er tegenwoordig toch smakeloos bij, als je al dit moois
bekijkt, maar wat zit het lekker!
De mooiste is toch de verlovingsfoto van mijn oom en tante van
omstreeks 1920. Mijn tante was toen ongeveer  20 jaar oud.

Een chique stel. Vooral de jas met al die bandjes vind ik prachtig.
Deze oom Cor en tante Gré, kregen later twee dochters en die heetten: 
Corrie en Ineke !

Ineke

Dit logje dragen Ineke en ik op aan Olga.

Ik had geen tijd meer om het vóór onze vakantie op Terschelling plaatsen.

  Tijdens deze vakantie belde Ineke me op dat die lieve Olga

plotseling was overleden.

We kunnen niet bevatten dat onze afspraak om vaker met z'n drietjes

op stap te gaan, nooit meer zal kunnen plaatsvinden.

Nieuwe weblogger

Tatarataratarataaaaaaaa!!!!!

Tromgeroffel en trompetgeschal!

Ga allemaal eens gauw kijken op

haar gloednieuwe web-log

en geef haar allemaal een ferme handdruk

of dikke knuffel, of allebei!

En vooral een reactie plaatsen. Hoera!

Marijna's werk.

Dit schattige vestje heeft Marijna gemaakt voor haar

kleindochter Lizette en ik ben weg van de kleuren.

Het is gemaakt naar een patroon van Lucinda Guy en hieronder

zie je nog twee detailfoto's van het bloemetje en het kippetje.

  

Maar Marijna is ook dol poppenhuizen en ook op het werk

van Carl en Karin Larsson waarover ik in april 2007 dit logje  schreef.

 Het huis waar Carl en Karin hun kunstenaars- en gezinsleven doorbrachten

 bestaat nog steeds in Zweden en is nu als museum ingericht voor en met hun werk.

 Links bovenaan de site kun je aanklikken welke vertrekken van het huis je wilt zien.

 Zo ontwierp Karin prachtige handwerken en meubels waarvan Marijna

een aantal heeft nagemaakt voor haar poppenhuis.

Hier zie je een foto waarop meerdere meubeltjes zijn afgebeeld.

De rode meubeltjes en het witte stoeltje heeft ze besteld via de

museumshop op de bovengenoemde site van de Larssons

en het klaptafeltje en het plantenrekje heeft ze van voorbeelden nagemaakt.

Zo'n klaptafeltje lijkt me nu net het allermoeilijkste

om zelf te maken, superknap gedaan.

Marijna heeft net als ik grote bewondering voor Karin Larsson

omdat zij het met haar depressief aangelegde man niet makkelijk gehad zal hebben.

Haar geborduurde tafelkleden en gordijnen waarvan je in de museumshop

ook enkele patronen kunt bestellen vinden wij allebei schitterend.

Wat ontzettend jammer dat Marijna geen eigen web-log heeft,

ze heeft volgens mij nog veel meer moois te laten zien.

Update 2 van kerstborduur

Dit moet hem worden en in augustus begon ik ermee.

Ik heb er tot nu toe met enorm veel plezier aan gewerkt en geef even een kleine update.

Deze boompjes liet ik al eens zien en nu zijn ze verder afgemaakt met kraaltjes.

 De boompjes aan de linkerkant en in het midden vind ik ook zo leuk

en het garen is echt om over naar huis te schrijven,

of om erover op een web-log te schrijven!

Alle garens in dit werk zijn zijde-garens en ik vind het heerlijk werken

en de glans en de kleuren zijn prachtig.

Hier nog een paar boompjes met weer andere steken en wat een

schattige vogeltjes vliegen daar rond...de "Cardinals".

Als laatste nog een stukje van de slee en het hondje.

Jullie snappen het al, het werk is helemaal af, maar ik laat het pas

in zijn geheel zien als de voering erachter zit en hij echt kan hangen.

Bessie

Dit is Bessie en zo heet ze sinds vandaag, toen ik haar fotografeerde

in ons piepkleine hulstboompje dat wonderbaarlijk mooie bessen draagt dit jaar.

  "Bessie" is een ontwerpje van Janet en ik kocht het enige tijd geleden

via haar online-shop. Vlak voor onze vakantie had ik haar af.

Dit is een detailfoto van het borduurtje op haar jurkje

  Ik heb haar gefotografeerd tussen de bessen,

maar ze woont bij haar grote liefde "de Mollige Vogel"

  Zaterdag heb ik Janet ontmoet op het "Quilt- en Borduurfestival"

in de Westerkerk te Enkhuizen waarover ze zelf ook heeft geschreven in dit logje .

Ik vond het heel leuk om haar te spreken en ik was zeer verrast

om haar ontwerpen allemaal in het echt te bekijken en te zien

hoeveel mooier ze nog zijn dan op de foto.

Ik werd er meteen zeer hebberig van en heb mijn slag geslagen:

Sint en Piet in mooie kleuren.

  

Twee schattige ontwerpjes voor geboorte-cadeautjes en in de stand

stonden ze in een kleurstelling waarop in meteen verliefd was,

limegroen en ecru, dus zo ga ik ze ook borduren.

Nu nog ergens een kindje in de maak zien te vinden ;- )).

Tijdens een mailcontact had ik het met Janet nog over haar Snoezepoezen

en of ze die ook mee zou nemen naar Enkhuizen.

Daar had ze me mee te pakken zeg, ze schreef me dat ze giechelden

dus ik dacht dat ze in die dingen een soort geluidje had verstopt

zoals in een koeienspeeltje of in een beer of zo.

Dat bleek een grapje te zijn en ik stonk er helemaal in,

dat moest ik zaterdag natuurlijk nog eventjes horen

en we hebben er smakelijk om gelachen.

Dit is Obelia die ik uit de vele snoezepoezen heb uitgekozen

vanwege de vrolijke kleurtjes en ze mag voortaan altijd mee

als ik met mijn rugtas op pad ga.

  Ik heb er ook nog een heel mooie hanger gekocht voor mijn kerstborduur,

maar daarover later.....

Weer thuis!

Hallo allemaal!

Daar ben ik weer! Nog geen echt logje,

maar even een groet en een bedankje aan al

die lieve bloggers die mijn huis poetsten voor thuiskomst

en voor de welkomstmails en -reacties.

Tot gauw met een echt logje.