Kaften met Oma

Gisteravond kwam onze jongste kleindochter
Sharon bij ons om samen met mij haar schoolboeken te kaften.

Dat is al jaren traditie. Haar oudere zussen kwamen ook altijd

om samen met mij de boeken van een beschermende vrolijke kaft te voorzien.

Sharon kijkt wel een beetje zo van: "Ah nee hè oma geen foto hoor!"

Maar ja dat is de prijs voor het kaften tegenwoordig.

Ze heeft ze nog wel even mogen censureren.

 

Hier is de klus geklaard en vult ze onder enig commentaar

over de diverse leerkrachten en de lesschema's, haar agenda in.

Er is wederom niets nieuws onder de zon, of kennen jullie soms jongeren

die hun leerkrachten geweldig vinden en lange dagen op school een feest ?

De waardering komt meestal pas veel later als je een jaar of 59 bent

en je kleindochter hoort praten ;- ))

Lieve Sharon, zet 'm op lieve schat en knok voor je eigen toekomst,

opa en ik staan achter je net als al de anderen die van je houden.

Vakantie- en andere cadeautjes!

Vorige week kwam onze kleindochter Sharon bij ons en bracht voor ons een vakantie-cadeautje mee van Terschelling, een eiland waar wijzelf ook graag komen. Ik zag de bekende, maar nog niet geproefde, cranberry-producten voor me staan en ik kreeg nog meer dan de toch al zo heerlijke eilandproducten, nl. de vergezichten over wad en eiland die in mijn geheugen opgeslagen waren. Dankjewel lieve Sharon!

Hetzelfde gebeurde bij het cadeautje dat we kregen van onze tweede kleindochter Kirsten en haar vriend Frank, die een heerlijke vakantie in Italië hadden doorgebracht en voor Jan en mij deze twee schattige porseleinen bordjes meebrachten en daarbij zag ik onze huwelijksreis van bijna 40 jaar geleden aan me voorbij trekken waarbij we via België, Duitsland en Italië uiteindelijk na een 32-urige treinreis alsnog onze vakantiebestemming in Menton aan de Franse Rivièra bereikten. De gewone reis door Frankrijk naar het zuiden van dat land kon niet doorgaan vanwege de alles omvattende staking in het gehele land, zo hebben we dus ook Italië nog aangedaan en later zijn we vrijwillig nog een dagje het Italiaanse stadje Ventimiglia net over de grens nog gaan bezoeken. Dat zag ik ineens allemaal weer voor me en we hebben ook onze daarbij behorende verhalen verteld aan onze kleinkinderen. Ook jullie heel hartelijk bedankt lieve Kirsten en Frank.

.

 Gisterochtend waren we op bezoek bij Marijke en die bezoeken brengen altijd verrassingen met zich mee. Zowel Marijke als ik zijn dol op kringloopwinkels en vinden er altijd van alles waarmee we elkaar kunnen verblijden. Zo vond ze enige tijd geleden deze blikken die ze op Marktplaats had willen verkopen, maar toen ik er een plaatje van zag en uitriep: "Oh Marijke die zoek ik al zo lang, mag ik ze kopen?" zei ze meteen dat ik ze voor niets bij haar kon ophalen. Of jullie die blikken kennen weet ik niet, maar ze zijn voor mij ook alweer een herinnering aan een huwelijkscadeau dat ik van mijn jeugdvriendin Ina kreeg samen met nog een set blikken die ook in elkaar passen en die ik allemaal in een opruimbui tijdens een verhuizing had weg gedaan. Ik heb er altijd spijt van gehad en ben dus dolblij dat ik deze set tenminste heb terug gevonden. Berthi was benieuwd wat het voor een cadeautje was dat ik in dit log noemde en later nog van Marijke zou krijgen, dus Berthi nu weet je het dan :- ) Maar daarmee was het nog niet

 want ik kreeg een paar tijdschriften waar ik er al eens eerder een van haar kreeg en dat voor mij en prettige verrassing was toen ik het las, voorheen heette het "De Vrekkenkrant" en het is echt de moeite waard om er eens een exemplaar van door te lezen. Ten laatste kwam ze met nog een verrassing op de proppen en dat was een prachtig borduurpatroon

 maar dat kwam niet uit de kringloopwinkel en hier zie je een foto van de originele merklap uit het jaar 1750 en gemaakt door Aaltje Douwes, aldus mevr. Netty Kobus-Heddendorp wiens naam op het patroon vermeld staat.

 
 Ik ben er weg van en de kleuren zijn schitterend vind ik. Op de originele merklap is met zijde geborduurd en dat is nu precies waar ik kort geleden mee begonnen ben en waarover ik erg enthousiast ben. Maar er ligt voorlopig nog genoeg te  borduren voor me zoals de kerstborduurlap waarvan ik hier even een update laat zien.

  Het is een heerlijk borduurwerk om te maken en ik geniet vooral van de vele nieuwe borduursteken die ik hierdoor leer, zoals bijvoorbeeld in deze boompjes waarvan je hier een detail ziet met rechts het boompje waarbij de verlengde kruissteek met een rechtopstaand kruissteekje in een andere kleur is afgemaakt.

4

  Ik ga weer fijn aan de slag zo en jullie begrijpen
dat ik me weer zéér verwend en geliefd weet :- )))

"De volmaakte expressie van illusie en werkelijkheid"

24 Jaar geleden zag ik deze beker staan in de winkel van het

bezoekerscentrum in het Gooi. Ik was op slag verliefd! 

Het was een dure beker en ik liep door met pijn in mijn hart.

's Avonds stond Jan ineens met een glimlach van oor tot oor voor me

en in zijn handen die hij op zijn rug hield, had hij deze beker als verrassing voor mij.

Toen ik enkele jaren daarna in Alkmaar een cadeautje zocht voor Maaike
liep ik bij "Amphora" binnen waar men ook prachtige serviezen verkocht
(de zaak bestaat helaas niet meer) en ook daar zag ik weer hetzelfde serviesgoed staan.
De eigenaar van de zaak vertelde me dat er een wedstrijd was uitgeschreven
door Royal Doulton NL en met het maken van een slagzin waren er mooie prijzen te winnen.

De titel bovenaan dit log was de slagzin die ik verzond en vergat de hele boel, "want ik won toch nooit wat", totdat ik op een zaterdagochtend met het zonnetje in mijn rug voor het raam zat te lezen en de telefoon me uit mijn boek haalde. Ik had de tweede prijs gewonnen en mocht voor f 500,00 (guldens dus) servies komen uitzoeken bij "Amphora". De eerste prijs was een bezoek aan de Royal Doulton fabrieken, maar ik was dolblij met deze tweede prijs en had niet willen ruilen. Dit serviesje heb ik toen uitgezocht.

  Het werd de volgende dag door de eigenaar van de zaak bezorgd,
verpakt in prachtige dozen met linten erom heen.
Toen was het hek van de dam en ging ik sparen voor nog meer delen
en kocht na een hele tijd "de vier jaargetijden bordjes"

  

Ik heb ooit toen onze jongste kleindochter Sharon hier logeerde,
ze was toen een jaar of zeven, voor haar de ontbijttafel
met dit servies gedekt, een klein feestje! 
Er kwamen ook boekjes op de markt en ook die wilde ik natuurlijk.

Dit zijn er een paar  en ze zijn stuk voor stuk enig om te lezen en voor te lezen.
Jill Barklem is degene die de illustraties voor het servies en de boekjes over
"Brambly Hedge" maakte
en ik heb ook ooit op de BBC animatiefilms gezien van de
muisjes die op het servies en de boekjes voorkomen
en ze slapen onder schattige quiltjes 

Die filmpjes kun je nu op Youtube zien:

Brambly Hedge Poppy's Babies


Brambly Hedge Sea Story


Brambly Hedge The Secret Staircase


Brambly Hedge The High Hills


Brambly Hedge Spring Story


Brambly Hedge Summer Story


Brambly Hedge Autumn Story


Brambly Hedge Winter Story

Als ik die film zie of de boekjes lees ben ik helemaal weg en verdwaald
in die wereld van muisjes en hun feesten en avonturen in hun wereld
tussen de boomwortels en braamstruiken.
Tijdens het zoeken naar informatie over dit servies en Jill Barklem
ben ik van alles tegen gekomen en er bestaan zelfs borduurpatronen van.
De serviesdelen zijn inmiddels collectors items geworden,
maar ze blijven mooi staan in de schattenkast en af en toe gebruik ik ze ook.

 Zelfs onder de kopjes en bordjes staan prachtige motieven en oergezellige
en kneuterige teksten en hier zien jullie de muisjes aan "den disch",
zijn het geen schatjes ?!

 Zin in een kopje thee?

Vilten in een notendop

Deze gevulde walnoten lagen al een hele tijd in

een van de laatjes van mijn naaikistje maar dan kaal.

Maanden geleden had ik in een opwelling vier kleuren

viltwol gekocht en begon met het allersimpelste:

bolletjes draaien van nat vilt met speciale zeep.

De natte bolletjes in de halve walnootdoppen gedrukt en laten drogen.

Heel leuk werkje en zó klaar, maar daarna dacht : "tja bolletjes!"

Van de week ruimde ik het naaikistje weer eens op en zag

die saaie bolletjes. Ineens begon ik er iets op te borduren.

Nu vind ik ze leuk genoeg om te bewaren en op een stevige

 ondergrond gelijmd kunnen ze zelfs nog als speldenkussentje dienen.

"Jingle Bells"

Wat het weer betreft kan het makkelijk...

om met Kerstmis bezig te zijn bedoel ik ;- )

In dit log vertelde ik over mijn bestelling bij de Firma Schouten te Hoorn.

Omdat ik daar niet meteen alles kon kopen, bestelden zij een en ander bij,

 maar er moest ook nog een internetbestelling aan te pas komen bij de

Handwerkboetiek om enkele dagen geleden met borduren te kunnen beginnen.

Hier zie je een lijst van ale materialen die ik nodig heb

 Eergisteren was het zover en ik vond het helemaal een beetje spannend vanwege dit:

  Tjonge jonge, dat is een studie op zich, maar ik houd wel van een uitdaging,

de drempelvrees werd overwonnen en vanaf het eerste moment geniet ik

van het werken met deze prachtige materialen, van de kleuren en

van het vooruitzicht op het geheel. Af en toe pak ik de foto van het totaal erbij

en dan weet ik dat ik dit heel graag wil maken en al een hele tijd lang wil ik dat al.

Er worden allerlei steken in gebruikt die voor mij nieuw zijn en ook

dat vind ik heel erg leuk, hier zie je de uitleg van enkele van de gebruikte steken

en sommige ervan heb ik al gemaakt.  

 Als laatste een foto van het stukje dat ik heb geborduurd en ik zag zelf

op de foto al iets dat ik ga veranderen, waar een "macro-functie"

op een camera al niet goed voor is!

 

Zie je dat pietepeuterige vogeltje op de tak zitten?

Kijk, van zulke details kan ik heel erg genieten :- ))

Oma vertel 's!

Kennen jullie deze boeken? Jan en ik kregen ze voor

vader- en moederdag cadeau van Menno en Maaike.

Op een van de eerste bladzijden staat: "Cadeaus horen normaal

gesproken niet teruggegeven te worden, maar dit boek is een uitzondering

op die regel. Na het invullen van het boek geeft u het weer terug

aan degene van wie u het gekregen hebt.

Zodat uw verhalen - groot en klein - bewaard blijven

voor degene die u zo bijzonder vindt."

Dat laatste is al een heel lief compliment voor de ontvanger boek.

Er worden in het boek allerlei vragen gesteld, waarop je het antwoord

in een vak met regels in kunt vullen. Er zijn verschillende hoofdstukken

waarin allerlei onderwerpen aan bod komen zoals: "Over het gezin en de familie;

Over het dagelijks leven; Over opleidingen en werk; Een eigen gezin;

Over levensstijl en vrije tijd; Belangrijke momenten en gebeurtenissen;

Over levenslessen en wijsheden." Ik vond het een heel erg mooi cadeau

en begon er zo snel mogelijk in te schrijven.

Al snel bleek dat ik als antwoord op de meeste vragen ruimte tekort had

om alles op te schrijven zoals je wel kunt zien op deze foto.

Wat er dan allemaal in mijn hoofd op kwam als antwoorden op de vragen

en wat er dan allemaal voor schuifjes en luikjes opengaan in je herinnering

is onvoorstelbaar. Ineens herinner ik me weer liedjes die mijn moeder

voor me zong zoals "Sarina het kind uit de dessa" en "In 't stille dal, in 't groene dal".

Ik heb die op internet opgezocht en ga ze allemaal printen en in dit boek

in een aparte map bijsluiten, alsook foto's van het huisje waar ik ben geboren

en nog veel meer. Het wordt een dik boek denk ik! 

Ook ikzelf krijg ineens antwoorden op vragen door in mijn herinnering

te zoeken, antwoorden vooral op waarom ik geworden ben die ik nu ben.

Wat een heerlijk idee dat Max later op heel veel vragen antwoorden

kan vinden als hij dit boek/ deze beide boeken openslaat ...

Ellen's Werk

Vandaag laat ik jullie een aantal borduurstukken van Ellen zien.

Ik heb haar en haar man Ton al eerder genoemd op mijn weblog.

We begonnen een jaar of twee geleden tegelijkertijd te borduren

en toen Ellen al heel snel met dit patroon aan kwam, viel mijn mond open.

Dat vond ik nog eens moedig! Het is echt een prachtstuk geworden.

Een feest om naar te kijken.

 

Ik had de eerste foto van opzij gemaakt omdat er anders weerspiegeling

van het raam in zou komen, maar laat jullie toch ook deze foto nog even zien.

Ellen heeft in hun huis een rozen-slaapkamer gemaakt en daarvoor

heeft ze voor een dekbedovertrek deze prachtige rozenrand geborduurd.

Soms als ik hun huis binnen kom is er ineens weer iets toegevoegd

aan de borduurwerkjes, zoals dit leuke stukje dat ze zelf heeft samengesteld

uit een boekje waarin allerlei borduursteken werden uitgelegd.

Ton heeft het voor haar ingelijst. 

 

Over Ton en zijn handigheid heb ik ook al eens geschreven in het log

  "Corners of my Home" (klik) waarin ik een foto (2e van boven) liet zien

van een schelpenschilderij dat ze samen hebben gemaakt en waarvan Ton

de vitrinelijst  zelf heeft gemaakt. Als we in de zomer buiten zitten,

zie ik Ton vaak heen en weer lopen naar zijn hobbyruimte

en dan wordt daar weer van alles gemaakt.

Ellen zit dan soms net als ik in de tuin te borduren.

Breien kan Ellen ook en hier zie je een schattig beertje waarvoor ze

een kledingsetje heeft gebreid. Dat mutsje vind ik helemaal te gek.

Ook die prachtige dozen heeft ze zelf versierd.

 

Als laatste laat ik jullie dit prachtige hartje zien, dat bij haar aan een deur hangt,

maar ze heeft het voor de foto even op een mooi kastje neergelegd.

Ellen zou zo mee kunnen doen met Berthi's hartenproject

en dat heb ik ook wel geopperd, maar of dat ook gaat gebeuren weet ik niet...

In ieder geval hebben jullie nu ook de kans om mee te genieten

van de mooie dingen die Ellen geborduurd heeft.

Nescio en beestenspul

Wat een dag om buiten in de schaduw te handwerken.

Er stond een dienblad vol spullen naast me op het tafeltje.

Koffie erbij en genieten maar. Wat heb ik allemaal gedaan ...

eerst het beestenspul compleet gemaakt.

Nu hoef ik alleen nog maar de letters "De Ark van Noach" erboven te borduren.

Maar daarvoor moet ik ze eerst even uittekenen op ruitjespapier.

Voor de aardigheid heb ik er de kleine stenen ark bij gezet die ik ooit

van Maaike kreeg na een van haar reizen  naar Brazilië, meen ik.

 

Als je kijkt naar de geborduurde beestjes eronder kun je zien

hoe klein de poppetjes op deze mini-ark zijn, het is een enig ding!

Maar toen ik vanochtend in alle vroegte en stilte naar buiten ging

met mijn dienblad was borduren niet het eerste dat ik deed.

Gisteren kreeg ik nl. van Menno een boekje mee van Nescio,

"Dichtertje" geheten, waar hij zó enthousiast over was dat hij het me

mee gaf om te lezen. Bij mijn eerste Senseo pakte ik het op en was,

toen ik begon te lezen, meteen al blij met de leuke tekeningen van Joost Swarte.

Het is naar mijn smaak een juweel van een boekje, dat ik in één adem uitlas.

                                                                   

Nu ga ik beslist meer lezen van Nescio en er is ook op internet
heel veel over hem te lezen.
Er lag nog een boek op het dienblad, waarvan ik niet dacht het nog te
pakken te kunnen krijgen, want het is volgens mij al minstens een maand geleden,
toen ik het op diverse weblogs zag staan.
Helaas had ik eerder geen gelegenheid om het te gaan kopen,
maar er lagen er vorige week toch nog heel rustig twee op me te wachten.

Het is een enig boek, afgprijsd naar slechts € 5,00 en ik heb er weer
een tijdje heerlijk in zitten bladeren. Een heel inspirerend boek
met zelfmaak ideeën voor interieur en cadeautjes.
Deze dag had ineens zóveel uren leek het, dat ik ook nog even
de bakken met wol en katoen tevoorschijn haalde om die eens flink
op te ruimen en te zien of ik er iets in kon vinden om te gaan breien.
Het boekje van Lucinda Guy zette me daartoe aan en ik begon ook
meteen met het maken van een klein speelgoedbeest dat erin staat,
maar dat werkt totaal niet in een zonnestoel,
dus alles weer uitgehaald en gauw weer opgeborgen.

 
Maar ik ga beslist weer eens breien. Ik heb het vroeger ook gedaan
en ook al heeft het niet mijn hele hart, ik wil het toch graag
weer eens proberen met één van de leuke patroontjes uit dit boek.
Wat een heerlijke rustdag! 
Het is nu nog steeds warm buiten dus ik ga er weer vandoor
en nog een paar uurtjes genieten van dit heerlijke zomerse weer.