De Ark van Max II

Het afgelopen weekend heeft Max kunnen oefenen met de Ark.

Het verbaasde me hoe snel de tijd gaat en had niet gedacht

dat ik zo snel al de Playmobil ark tevoorschijn zou kunnen halen voor Max,

maar we hebben wel drie kwartier heerlijk met z'n allen rondom de tafel genoten

van het spelen met de dieren. Het is prachtig speelgoed. 

Inmiddels zijn er aan de Ark die ik voor hem aan het

maken ben wel een paar dieren toegevoegd

Echt snel gaat het allemaal niet, maar het vordert gestaag.

De aap vind ik heel erg leuk en de olifanten hebben me heel wat

achteruit borduren bezorgd, de lichte is driemaal geborduurd

en de donkere anderhalf keer. Borduren is echt een oefening van geduld

en gelukkig nog steeds niet van berouw, ik blijf het heerlijk vinden om te doen.

De roze blaadjes op de foto zijn van de rozen die naast me staan

 te geuren en die langzamerhand aan het uitvallen zijn.

Ik verzamel de blaadjes in een schaal en heb die in de vitrinekast gezet.

Als ik de schuiframen open doe komt de rozenlucht me tegemoet.

En terwijl ik dit aan het schrijven ben vallen er weer acht op de tafel,

dus ik ga die ook in de schaal leggen.

Sinaasappel-limoen-roomijs van Maaike

 

Van onze schoondochter Maaike kreeg ik op 19 nov. 2002

het recept voor dit verrukkelijke ijs. Dat ik de datum nog zo precies weet

 komt omdat ik haar e-mail met recept bewaar in een insteekmap.

Het is echt in 10 á 15 minuten gemaakt en dan hoef je alleen

nog maar te wachten tot het bevroren is.

Ik dacht het op mijn web-log te plaatsen als het lekker warm weer was,

doch volgens Hilly kan ijs altijd en zo is het maar net!

Ik zit namelijk wederom met een vest en wollen sokken aan

en heb ondanks dat, het eerste plakje van deze ijstaart voor mezelf afgesneden,

 nadat ik de foto voor dit log had gemaakt en het smaakte weer zalig.

Hier vind je het recept (klik)

Papier hier!

Laatst werd er over knutselen met papier "gepraat" op een van de web-logs

en dat deed me denken aan mijn eigen geknutsel met papier.

Een tijdje geleden vond ik een site waar je de leukste en mooiste

gratis patroontjes kunt downloaden waarvan ik je

er hier een paar laat zien. Als eerste een theatertje  waarin je achter

meerdere laagjes papieren golven een prachtig schip ziet varen

en ook de buitenkant is heel erg mooi. Zo zijn er ook allerlei doosjes

te vinden waarvan ik je dit insectendoosje laat zien.

Dan zijn er heel mooie mapjes

waarin je wijze spreuken kunt verzamelen, die ook op die site zijn te vinden

en ik vind zo'n spreukenmapje heel leuk om cadeau te geven bij een bos bloemen.

 Er zijn allerlei  spreuken te vinden die je kunt uitzoeken en waarvan

je de meest toepasselijke in het mapje kunt steken.

 

 Als laatste laat ik nog een prieeltje zien waar je een mooi steentje

of kristalletje kunt hangen, maar dat had ik niet voorhanden,

dus heb ik er een poppetje in gezet.

  Het is heel erg leuk om met kinderen te doen in deze vakantie

waarin het niet altijd strandweer is. Hier is de link
naar een van mijn meest favoriete sites:

http://www.thetoymaker.com/
en het is echt de moeite waard om er een kijkje te gaan nemen.

In het midden van de titel bovenaan de site zie je de "Free Toys" staan.
Veel plezier ermee!!

Pennenbakje / Pot á crayons

Dit is een van de nieuwe boeken die ik via Amazon France heb gekocht.

 Hierin staat ook de Ark die ik ga maken voor Max.

Maar ik ben begonnen met het maken van het kleinste werkstukje

dat erin staat en dat is een pennenbakje. In dit boek

staan veel borduurontwerpjes van Perette Samouillof

en ik heb al eens eerder geschreven dat ik echt een fan ben van haar werk,

vooral van haar kinderfiguurtjes.

 Dit is het pennenbakje en het was zomaar iets lastiger om het te maken

omdat het Frans een aantal moeilijkere termen bevatte dan in de andere boeken

van Sylvie Castellano en Sophie Delaborde en dus

moest ik heel veel opzoeken en puzzelen.

Maar het is gelukt, ook al omdat de basisprincipes toch steeds dezelfde blijven.

Is het geen schattig meisje met haar springtouwtje, haar roze jurkje

 en springerige haartjes! Ze heeft ook een broertje en dat staat op de achterkant

van het pennenbakje. Hier zijn ze allebei.

  

De mooie houten kist was ooit een kringloopvondst

en er zitten allerlei oude en nieuwe schrijfspulletjes in.

Van Maaike kreeg ik ooit een flesje inkt dat naar viooltjes ruikt,

 het staat  op de bovenste foto rechts van het pennenbakje,

er hangt een heel mooi labeltje aan en heeft een zilverkleurig dopje.

Het ruikt heerlijk als ik ermee aan het schrijven ben en ik vond het toen zo'n lief cadeautje.

Nu ga ik dan weer verder met de Ark van Max.

Plaatpizza!!!

 Jan schilderde ons schuurtje wit en Sharon genoot van de zon.

Na gedane arbeid was het ook voor Jan goed rusten.

Sharon vertrok voor een weekje vakantie en Kirsten kwam gisteren ook nog even

langs met haar vriend en zo maakte ik samen met Kirsten voor ons

de favoriete familie-plaatpizza waarvan ik straks het recept zal geven.

Het recept komt uit een heel oud receptenboekje dat ik ooit bij de Brio-margarine kreeg.

Het is nog steeds een van mijn favorieten kook- en bakboekjes.

Dat is ook wel te zien aan de veel gerbuikte pagina!

Je kunt het recept heel goed aanpassen voor vegetariërs,

gewoon de hamreepjes weglaten en eventueel een extra kaassoort toevoegen.

Zo ziet het eruit als het op mijn bord ligt en dat is net even iets anders

want op de bakplaat beleg ik de pizza voor mijzelf in een speciaal hoekje

graag met Bettine Blanc,  Pizza due stagioni!

Hier vind je het recept (klik)

 En zo zat Jan 's avonds in het avondlicht nog even bij te komen en te genieten

van onze kleine, maar gezellige tuintje.

Kringloop

Na 10 dagen nogal inactief te zijn geweest, kon ik dinsdag j.l.

voor het eerst weer eens op pad, voor boodschappen was mijn reden,

maar de onderliggende gedachte was om daarvóór even langs mijn favoriete

kringloopwinkel te gaan. Dat was maar goed ook,

want kijk eens wat ik daar vond. Slechts € 12,50 en ik vind dat de kantjes

en zeker de klosjes het al waard zijn.

Voor dat geld kan ik het gewoon een keertje gaan proberen met het

allereenvoudigste patroontje dat onderin de doos zit.

Ik vond er ook nog twee handen vol strengetjes DMC-garen in allerlei kleuren

voor € 0,50 per strengetje

en een ouderwetse breibol die ik mijn oma nog heb zien gebruiken.

Deze is misschien niet oud, maar zeker bruikbaar.

Er lag nog een kitscherige koeienbel die ik mee nam vanwege het lint

dat eraan zit en het doosje ernaast is eigenlijk mijn liefste vondst van die dag.

 Is het geen plaatje! Ik heb het flink ingesmeerd met bijenwas en kijk er steeds naar.

Het voelt zijdezacht aan en waar ik bij bij deze aankoop al in Oostenrijkse sferen kwam, ben ik het nu helemaal, met deze prachtige uitgestoken Gentianen en Edelweisz.

Als laatste meende ik nog een houten eierdopje mee te nemen,

maar het bleek bij de kassa van "hoorn" te zijn en toen moest het zeker mee.

  Het licht schijnt er prachtig doorheen.  Mijn dag was heel goed,

ook al omdat het heerlijk was er weer even uit te kunnen en ja,

de boodschappen heb ik ook nog gedaan ;- ))

Rust om te borduren

 

Het was een heerlijke warme dag vandaag met flinke droge perioden
en dus zat ik in de tuin heerlijk te borduren aan het verjaardagscadeau voor Max.
Ik heb nog wel een paar maanden de tijd, maar er komt nog veel meer
bij kijken dat alleen dit borduurwerkje. De leeuw heeft geleden,
poot eraan en poot eraf en weer eraan en met de kop idem dito.

Het werk wordt geborduurd  met 1 draadje DMC 801, 841 en 520
over twee draadjes van een stuk "evenwave" (zo heet het geloof ik)
dat ik al heel lang had liggen en precies de goede kleur heeft voor dit doel.
Het werken met 1 over 2 geeft een enigszins antiek en versleten effect
en ik vind het heel erg leuk.  Vanwege het het werken met slechts één draadje DMC,
gebruik ik  "Threadheaven" om de draad iets meer stevigte te geven.

Bij Juul las ik een aantal tips over hoe te borduren en ook over het gebruik
van Threadheaven schrijft ze iets, ze twijfelde (terecht denk ik)
aan de gevolgen van het goedje voor het borduurwerk op langere termijn.
Het gebruik van Threadheaven vind ik zelf wel erg prettig,
maar wanneer je iets moet uithalen is het lastiger.

Vorige week was er op de BBC in het programma "Antiques Roadshow"
een prachtige antieke naaibox te zien, nog geheel gevuld met de oorspronkelijke
attributen waaronder een "scoop", een piepklein schepje waarme
de bordurende dames uit vroeger tijden oorsmeer uit het oor schepten
om daarmee de draad in te smeren voor het effect dat ik hier boven beschreef.
Jakkes, doe mij maar "Threadheaven" dan, zeker voor een werkje
dat geen honderden jaren zal bestaan.

(foto's geleend van deze site )


Juul, de onderarmlengte voor de draad vond ik ook een goeie,
ik was tot dan een luie borduurster met lange draden en nu gebruik ik dus
de onderarmlengte, maar ik denk dat de mijne toch net iets langer zijn dan normaal ;- )))
Enne... nee, ik zeg nog niet wat het wordt dat cadeautje voor Max.
Wie weet herkent iemand het aan het borduurtje en anders is het wachten.

Kitsch?

Zeg het maar, is dit kitsch? Op een iets lichtere foto van deze naaidoos,

die ik op Marktplaats zag staan, werd ik verliefd.

 Ik zoek al een hele tijd naar een bepaald soort naaikistje of -doosje,

maar op deze verrassing was ik totaal niet voorbereid,

aan zoiets denk je niet, ik heb nooit eerder zoiets gezien. 

Ik bood meteen een stukje hoger dan de vorige bieder en het was raak.

Anke, degene die hem verkocht, "vond het wel goed!" dat aanbod van mij.

Toen was het wachten, eerst moest de betaling binnen zijn en ja,

daar was ie dan afgelopen dinsdag.

Hoe vrolijk kun je worden van zo'n aankoop?!

Kijk eens even naar de binnenkant:

  Is het geen schat met dat mooie zachtgeel en al die verrukkelijke

 poëzieplaatjes en dan dat schitterende geborduurde harten-speldenkussen

met Gentianen en Edelweisz. Ik zoek al zo lang naar dit soort borduurtjes

en nu heb ik het kant-en-klaar verwerkt in de leukste en liefste naaidoos

die ik ooit heb gezien. Op het kleine papiertje staat een heel mooie spreuk

en je vraagt je af van wie deze naaidoos is geweest.

"Mit zarten Blumengrüssen mocht' ich Dich heut' erfreu'n,

sollst froh den Tag geniessen und allzeit glücklich sein".

                

Zo wil ik de dag wel beginnen. Wat kan ik hier allemaal mee doen?

Natuurlijk als naaidoos gebruiken, maar ik kan er ook al die

schattige geborduurde zakdoekjes van Ank en Wieta in bewaren

met hun mooie kristallen parfumflesje met zilveren dopje

en het blauwe parfumhangertje ook van hen.

Dan kunnen daar ook de huwelijksklompjes van mijn vader en moeder bij,

ietwat gehavend maar zo dierbaar.

En ook het vlindertje dat ik van mijn vader en zijn tweede vrouw Ine

kreeg na hun bezoek aan een mooie vlindertuin.

Maar ik kan er ook het Communnie-serviesje van Wieta in doen, het moet van

ong. 1924 zijn, toen was ze zeven jaar, het is echt eierschaal dun en zo mooi.

Of ik zet hem in de vitrinekast met al die piepkleine poppetjes

die ik nooit kan laten liggen als ik ze zie, ik heb ze gisteren

voor de gelegenheid even wat kleertjes aangetrokken,

allemaal van kantjes en troepjes die ik weer in een ander kistje bewaar.  

                                                         

Ja die lieve en grappige Ank en Wieta, wat denk ik nog vaak aan hen.

We leerden ze kennen in de kerk en toen wij daar voor het eerst

naar binnen stapten, kwamen zij direct op ons af en zeiden:

"nou zeg, dat zagen we meteen...jullie zijn broer en zus!"

Ha, ha,ha, even later zagen ze onze jongens achter ons binnen komen. 

Wat hebben we een geweldige tijd met deze twee vrouwen gehad

ik kan over hen zelfs wel een boek schrijven, wat een interessante mensen waren dat.

En gezéllig! Hun hele huis ademde interesse uit, overal stonden

en hingen muziekinstrumenten die zij allemaal bespeelden

en wanden vol met de mooiste boeken over de meest uiteenlopende onderwerpen.

 Teveel om hier te noemen, maar dit zijn ze:

 Dat ik veel en vaak met hen heb gelachen kun je zien aan de fotootjes

hieronder waarop Ank zich helemaal uitleeft

  en ik vind het zó leuk om hen hier te gedenken.

Wat zouden ze dat geweldig hebben gevonden.

Deze vrouwen die elkaar vonden tijdens hun werk waar Ank

bij de Heidemaatschappij een goede functie had en Wieta haar secretaresse was,

waren zeer vooruitstrevend en toch ook behoudend qua principes en overtuiging.

 Een combinatie die je toch niet zo vaak tegenkomt en zeker niet

bij mensen van hun leeftijd. Geboortejaar 1917 en 1920.

    Ze reden al heel vroeg in de vorige eeuw auto en Ank repareerde die ook zelf

voor zover ze kon. Wieta handwerkte de mooiste dingen en Ank schilderde graag.

Zelfs na haar veelvuldige TIA's pakte ze iedere keer de penselen weer op

en maakte haar liefste schilderijtjes. Kijk, hier zit ze en ik weet zeker

dat ook zij een computer zouden hebben aangeschaft en zich enorm verrijkt

zouden hebben aan alle informatie die ze dan hadden kunnen vinden

voor al hun liefhebberijen en interesses.

 Als ikzelf hier nu zo van geniet  doe ik dat ook in hun geest.

Als éénn van jullie iets meer zou kunnen vertellen over de naaidoos,

de afkomst ervan of de techniek waarmee die is gemaakt

zou ik dat heel erg graag horen. Anke, die hem mij verkocht schreef me nog

dat ze hem in de kringloopwinkel  had gekocht en er verder niets van wist.

Hij is van karton en beplakt met goudpapier en geheel overtrokken met plastic of mica.

Prachtig in elkaar genaaid en versierd met koord.

Dus vertel me wat jullie denken, alle informatie is welkom!

Kijken naar knopen

Deze doos kennen de meesten van jullie al en hierin bewaar ik

mijn meest bijzondere knopen, maar er is nog veel meer.

In dit log wil ik jullie laten zien hoe ik naar knopen kijk en misschien

vinden jullie het dan net zo leuk als ik.

Maar het wordt wel een heel lang verhaal., dus neem  de tijd 

In de geborduurde doos vind je o.a. een paar kaartjes met gewone en minder

gewone knopen en knopen in allerlei maten en kleuren.

Soms lijken ze op chocola en soms op drop.

Sommigen zijn echt heel mooi als je ze dichterbij bekijkt.

Echt net dropjes toch?! Vanmiddag heb ik alles een beetje gesorteerd

en had allerlei bakjes en potjes met knoopjes voor me staan zoals je hier ziet.

Metalen knopen met nog een oude koperen PTT knoop,

nep-parelmoer knopen die toch heel erg mooi zijn soms.

Een doosje met leren knopen en het is niet goed te zien maar er zitten twee prachtige

 leren knopen in met een koperen middenstuk waarop Japanse of Chinese tekens staan.

 Een ouderwets Drosteblikje vol met benen knopen waarvan deze

detailfoto laat zien hoe prachtig ook die zijn

Er liggen oude en nieuwe ringetjes in een hartendoosje,

een buisje met oude loden knoopjes met stof bekleed

en een stel aardewerk geglazuurde knopen.

In de glazen potjes, waarvoor ik een paar dekseltjes heb geborduurd

zitten echte parelmoeren knoopjes die je altijd aan de achterkant

kunt herkennen aan de roze, gele en grijze gekleurde stukjes

op het wit en prachtige glazen knoopjes waarvan hier een paar heel speciale,

 ik vind het net kleine kwalletjes.

Dat kun je wel zien als je naar de foto kijkt die ik in februari 2007 maakte

van een echt piepklein kwalletje en tegen de schoonheid van dit

wezentje is natuurlijk geen mensenhand opgewassen.

   Dan zijn er kinderknopen en die vind ik heel erg lief vooral de oude

lichtblauwe blikken knopen die volgens mij op een blauw

wollen kinderjasje hebben gezeten.

 Dat bolle lichtblauwe stippelbolletje is enig en ook dat aandoenlijke

piepkleine houten kraalknoopje van een kinderschoentje.

Die felblauwe lijken mij van een schattig wollen meisjesvestje

en die rode van een vrolijke zomerrok.

Mooie uitgewerkte knopen zijn er en forse rode die ik zomaar zie zitten

op een heel behagelijk mohair vest van een oudere dame.

Die twee gepaarde witte dingen zijn twee delen van een sluiting;

aan de achterkant zit aan elk deel een metalen bevestiging waardoor je

een ceintuurtje kunt halen en het materiaal lijkt wel steen.

De grote glazen knoop is niet echt groot, zeker niet, maar zo is het net

een prachtige gebaksschotel vind je niet ?!

Ik ga nog even door want erzijn nog een paar heel bijzondere te zien

Dit zijn piepkleine knoopjes maar zo prachtig bewerkt,

kijk maar eens goed en dit knoopje is daarvan wel het meest speciale vind ik.

Ik weet niet van welk materiaal het is,maar het voelt keihard aan

en het moet niet makkelijk zijn geweest om dit prachtige stukje

te bewerken tot de vlinder op bloementak  eruit was gesneden.

Het ligt hier op de palm van mijn hand dus je kunt zien hoe fijn het is,

slecht enkele milimeters doorsnede. Een juweeltje.

Hier nog een paar grappige waarvan ik de zwarte op de Matsmarkt

in Purmerend heb gekocht bij een mevrouw die de leukste spulletjes uit Frankrijk haalt

  en de schattige schildpadjes en peperkoekmannetjes

heb ik vorig jaar in Amsterdam gekocht bij de Dé Knopenwinkel

een werkelijk prachtige zaak met een geweldige sortering,

 zó leuk om eens te gaan kijken.

Maar mijn aller-aller-dierbaarste knopen zijn deze doogewone

huis-tuin-en-keuken-knopen want daar kleven zeer dierbare herinneringen aan.

 De middelste knoop is van een lichtgroen bouclé vest dat mijn moeder breide

voor mij en mijn zus. Ik was er zo trots op!

Maar op de middelbare school was er een leraar wiskunde die het

maar niets vond volgens mij, want hij sommeerde me dat ik het uit moest trekken

 in de klas omdat het wel een jas leek.

Hij kon opvliegen en ik hield mijn vest aan.

Daarna had ie de pest aan mij en ik aan hem.

Het kleine witte knoopje is van een babyschoentje van ons en

de twee dubbele knopen waren van het verpleegstersschort van mijn moeder

dat ze altijd droeg als ze op zon- en feestdagen in de keuken stond te koken

en ik weet dat ze eigenlijk dolgraag de verpleging in had willen gaan,

maar dat mocht niet van haar ouders.

Ze moest meehelpen op het land van haar vader.

Op doordeweekse dagen droeg ze tijdens haar huishoudelijke taken

een jasschort en rechts bovenaan zie je nog een klein stukje blauwe katoen

van het jasschort waarin ik haar nog zo voor me zie!

De twee witte stoffen knopen zijn van een witte doorknoopjurk die ik droeg

toen Jan me precies veertig jaar geleden voor de eerste keer mee uit vroeg

nadat we elkaar op een cruise door de Midellandse Zee hadden ontmoet.

Maar daaover vertel ik een andere keer......