Goede buren ...

In dit log wil ik even onze buren in het zonnetje zetten.

Jan en ik zijn in december 1970 in deze wijk komen wonen

en "onze buurt" bestaat uit drie blokken van elk 8 huizen.

Veel van de  eerste bewoners kenden elkaar al van de lagere school

en hadden ook ongeveer dezelfde leeftijd. Dus toen we kinderen

kregen groeiden die ook samen op en gingen bijna

allemaal naar dezelfde school om de hoek.

  Op het grote speelveld voor zijn vele foto's en filmpjes gemaakt

van al die kinderen die daar naar hartelust konden spelen en kattekwaad uit halen.

Nu zijn alle kinderen volwassen en hebben inmiddels zelf weer kinderen

zodat  "onze buurt" opnieuw bespeeld wordt door alle kleinkinderen

die door de opa's en oma's opgepast worden.

Allemaal zijn we ouder en grijzer maar nog zo tevreden met deze prachtige plek.

Dus is er voor onze generatie ook een hang-speelplek gemaakt:

een Jeu-de-boules-baan die vorig jaar feestelijk is geopend.

We hebben goede contacten met elkaar opgebouwd en zo kan het gebeuren

dat binnen een paar dagen de volgende oogst, van enkelen die een volkstuin hebben,

 ons huis werd binnen gedragen:

een heerlijke portie verse tuinboontjes en een mooie bos Lavathera van Conny,

alles uit eigen tuin en onbespoten. Als wij niet thuis zijn wordt er soms

een zakje groenten over de poort gedropt of, als Conny merkt dat we visite hebben,

netjes bij de achterdeur neergelegd.

Haar man Kees en mijn Jan zijn al vrienden van voor hun geboorte

en zo werden Conny en ik ook vriendinnen.

Dan is er Loes die vanochtend vlak voor mijn vertrek naar de Matsmarkt

in Purmerend een schattig bosje Lathyrus kwam brengen

en dat is al vaker voorgekomen met allerlei prachtige bossen uit haar eigen tuin.

  Dan brachten deze week een aantal vrienden hun goede gaven,

van Maria kreeg ik deze prachtige bloem van de
Annabelle Hortensia

 en ook Dirk en Joke kwamen nog voor een kort bezoekje en brachten

deze heerlijke schaal baby-courgettes mee

en een tak met gele rozen,

alle andere rozen waren door regen en wind totaal verwaaid.

   Zus Ria was gisteren ook nog op bezoek en bracht deze bos hortensia's

mee die in eerste instantie totaal slap hingen van de verre reis,

maar zich prachtig herstelden.

  Zo kon het dus gebeuren dat Jan en ik vanavond een heerlijke

maaltijd nuttigden, gezeten tussen ettelijke bossen bloemen

en heerlijk geurende rozen, van even kort in de melk gekookte tuinboontjes

en gekruid met bonenkruid en gegrilde courgettes, alles besprenkeld

met wat olijfolie en het geheel bestrooid met plakjes Peccorino kaas en

voor Jan nog enkele plakjes ham. Dat alles was binnen een kwartier gereed

en zo zag het er uit, het  was heerlijk.

    Dank voor alle lieve buren, vrienden en familie die ons dit schonken,

maar degenen die hier tot nu toe niet genoemd werden,

bedank ik ook voor hun vriendelijke groet altijd weer,

voor alle jaren dat we hier samen wonen en leven en voor de

gezamelijke zorg voor elkaars kinderen toen ze nog klein waren,

voor de zorg die we nu aan elkaar besteden als dat nodig is,

voor alle kopjes koffie en thee soms met taart tijdens verjaardagen,

de glaasjes wijn en hun gastvrijheid en saamhorigheid.

Ook al waren er net als bij alle andere mensen die al zo lang bij

elkaar wonen (ca. 38 jaar) best wel eens moeilijkheden en irritaties

die overwonnen moesten worden. Ik ben heel erg blij met deze

buren en de wijk waarin we samen wonen.

Dankjewel Willem en Elise, Peter en Liesbeth,

Joost en Ria, Peter en Marjan, Loes, Gerard en Evelien,

Ton en Ellen, Kees en Conny, Piet en Ria, Joop en Lyda,

Peter en Dithje, Hans en Nanda, Piet en Wilma, Piet en Riet enz.

Een roos voor jullie allemaal!

Maria's poppen

Mag ik jullie voorstellen: v.l.n.r. Annelies, Berlin en Cinderella!

Dit zijn de poppen van Maria, ik vind ze zó mooi en zeker ook hun kleding,

dat ik er graag een speciaal logje aan wijd.

Maria heeft heel veel gereisd en nam de mooiste dingen mee naar huis.

   

Annelies draagt een "bolsita" of  "bolsa" jullie zeer bekend,

omdat die hier en daar op de diverse web-logs als zelf gebreide objecten

opduiken en op haar hoofd een sombrero.

Ze draagt daarbij deze prachtige schoentjes.

De bolsa's, sombrero, mutsjes en schoentjes werden door Maria

gekocht op markten in Peru en/of Bolivia.

Ook Berlin draagt een bolsa en hoewel haar gebreide mutsje

door de jaren heen geleden heeft is het nog steeds een prachtig plaatje

van kleur in combinatie met haar ogen, lippen en teint.

  Cinderella is gekleed in een "manta" en weer een mooi gebreid mutsje

en draagt leren sandaaltjes, die op de foto hieronder beter te zien zullen zijn.

Hier zijn ze nogmaals gedrieën van dichtbij gefotografeerd

en ik vind het iedere keer een feest om ze te zien.

 

Deze drie dames zijn ook vereeuwigd door Philomene de Later,

een vriendin van Maria van wie je hier het poppenschilderij ziet.

Maar hierbij ben ik en zijn jullie dan nog lang niet uitgekeken,

want Maria heeft jarenlang in Berlijn gewoond,

vandaar de naam van de middelste pop en in haar appartement

stond een Jugendstil "Kachelofen", opgebouwd uit mooie roomkleurige tegels

waarvan de zijkanten, voorkant en bovenkant versierd waren met prachtige ornamenten.

Omstreeks 1975 liet de huiseigenaar de appartementen "opknappen",

lees vernielen, waarbij deze "kackelofen" gewoon met de botte bijl

aan gruzelementen werd geslagen om daarvoor in de plaats kleine "Allesbrenner"

te plaatsen. Maria vertelt: "Door de "killer" 25 DM (Deutsche Mark)  te geven

werden van deze prachtige "Kachelofen" de 2 mooiste stukken gered

en sindsdien zijn ze bij elke verhuizing met me mee gegaan!" 

Dit is het bovenornament en het staat werkelijk fantastisch

op de monumentale kast in Jan en Maria's huis.

En dit is het stuk van de voorkant dat bewaard is gebleven.

Tijdens dit bezoekje aan Maria toverde ze ineens twee schitterend geborduurde

stukken tevoorschijn die ik wel mocht hebben omdat ze al jaren

in de kast lagen en ze niet wist wat ze ermee kon doen.

Ze heeft ze even omgedaan en poseerde voor haar poppengalerij,

 ... maar natuurlijk willen jullie deze borduurstukjes uit Bolivia of Peru,

dat wist Maria niet helemaal zeker meer, van dichtbij zien

en dat kan natuurlijk. We hebben nog even overlegd wat ik ermee

zou kunnen doen en ik heb in eerste instantie bedacht

om twee mooie ronde dozen te maken, waarvan één vanzelfsprekend voor Maria

zelf en die met rode zijde te bekleden en ze dan als brede rand

aan het deksel te bevestigen, maar ik sta open voor andere en wellicht

betere ideeën. Ik hoor het graag. Hier zijn ze:

    

Kraaltjes

Het doosje met slangenprint kreeg ik een tijdje geleden van onze vriendin Inge,

die het weer van haar zus had gekregen.

Inge's zus was aan het opruimen en kwam dit doosje tegen dat vol met kraaltjes zat

en wilde het graag doorgeven aan iemand die graag knutselde.

Dan denkt Inge aan mij. Eerder kreeg ik van haar ook al tweemaal

 een doos vol borduurgaren en patronen. Alles was voorheen van haarzelf

en van haar moeder geweest en werd niet meer gebruikt.

Dat is voor ons handwerksters altijd een heel mooi geschenk.

Deze keer kwam dit doosje dus gevuld met kraaltjes

ook weer mijn kant op en dit zat er in.

 Ik heb de zus van Inge nooit ontmoet maar stuurde haar allereerst

een kaart als bedankje met de belofte dat ik voor haar iets zou maken

en dat heb ik nu gedaan. Ik borduurde een hart met ABC dat jullie waarschijnlijk

wel bekend zal voorkomen.

Rechts en links bovenaan heb ik een paar kraaltjes uit het doosje

verwerkt en het hangertje is met dezelfde kraaltjes gemaakt.

Ik vond het patroon voor dit hart  met Quaker motieven,

als freebie op deze site  en het heeft ook nog een mooie keerzijde

die ik deze keer niet gebruikt heb, maar nu voor mezelf aan het borduren ben.

Hier nog een detailfoto met daarbij ook via dit log een hartelijk bedankje

voor Inge en haar zus voor al het moois dat ik heb gekregen.

             

Kikkaaaa!

Vorige week vond ik in een kringloopwinkel drie jaargangen Ariadne's

en toen ik daar heerlijk in zat te bladeren kwam ik deze kikker tegen .

Sinds kort zegt Max "Kikkaaa!" als we naar een plaatje van een kikker wijzen,

dus deze kikker moest meteen gehaakt worden.

Ik had nog een bolletje groene katoen en ging meteen aan de slag.

Gistermiddag nog snel even twee zwarte kralen gekocht en erop bevestigd,

want vandaag gingen we op Max passen en moest de kikker mee.

Fäden verbinden Frauen

Enige tijd geleden las ik op Berthi's weblog dat zij van Mien-B

een geborduurd vierkantje had ontvangen.

Het vierkantje is geborduurd door Afghaanse vrouwen en zij werken

in en voor een project dat door een Duitse organisatie is opgezet

om deze vrouwen te helpen om een eigen bestaan op te bouwen

 met de verkoop van hun geborduurde vierkantjes.

Deze quadraten zijn 8 x 8 cm. en zijn door de vrouwen zelf ontworpen en geborduurd.

Ze werken meerdere uren aan een zo'n quadraatje die door de duitse organisatie

hier in het westen voor € 5,00 per stuk worden verkocht.

Ik was meteen zeer geïntersseerd en heb Mien een mail geschreven

om meer informatie en zij stuurde me een enveloppe

met meerdere mooi gekleurde folders waarop alle informatie stond

die ik nodig had om zelf een bestelling te doen.

  Ik vind het een prachtig initiatief om vrouwen uit Afghanistan,

die door de oorlog vaak hun mannen en familieleden hebben verloren,

met vrouwen uit het westen door borduurdraden te verbinden.

 Ik heb een mail gestuurd naar Pascale Goldenberg die in Afghanistan

dit project heeft geleid en kreeg binnen korte tijd een dikke enveloppe

in de bus met 20 van zulke geborduurde vierkantjes.

  Ik kreeg de kans om per mail door te geven of ik al die lapjes

in een groot stuk verwerkt wilde hebben of los en

kon ook aangeven van welke kleuren ik hield.

De verzending was keurig verzorgd en ik heb pas daarna hoeven betalen.

Ik weet nog niet wat ik met de vierkantjes ga doen,

maar er zijn vele mogelijkheden te bedenken.

Het liefste zou ik ze verwerken in projectjes die ikzelf weer kan verkopen

zodat ik dan nog meer van die vierkantjes zou kunnen afnemen.

Maar dat is voor later. Hieronder vind je nog een aantal foto's

van quadraatjes en nu alvast de link naar de website

van de Duitse organisatie waar je van alles kunt lezen over dit project

en andere projecten en waar je veel mooie foto's kunt vinden

over dit project in Laghmani in Afghanistan

Dirk Felthuis exposeert

                                                            

Vandaag exposeerde Dirk, met wie jullie in dit log al kennis konden maken,

zijn eigen werk in zijn Galerie "De Paardenslagerij" te Zuid-Scharwoude.

We ontvingen daarvoor deze uitnodiging en vanmiddag hebben we genoten

van een een middag vol kleurrijke doeken en personen die we

daar hebben gezien en ontmoet. Ik vind het enorm frustrerend

dat de foto's de werkelijkheid van de schilderijen niet kunnen benaderen,

maar ik wil jullie onze indrukken niet onthouden.

Op de eerste foto bovenaan zie je Jan aan tafel zitten lezen en

rechts van hem zie je Dirk op zijn rug.

Het werd gezellig druk en we hebben kennis gemaakt met vrienden

 van Dirk en Joke, maar ook met mensen die we nooit eerder

hadden ontmoet en daar hou ik van.

Het haventje dat je op het doek ziet is een zicht op een van de oudste

gedeelten van het Dorp Broek op Langedijk en vorig jaar

hebben we daar in een roeibootje nog gevaren, een zeer idyllisch plekje.

Voor degenen die eens een leuk uitstapje willen maken is een bezoekje

aan het Museum De broeker Veiling beslist de moeite waard en zeker

in combinatie met een boottochtje in Het Rijk der Duizend Eilanden

(zie link naar site hierboven).

 Het schilderij met de twee breuklijnen noemde Dirk tijdens zijn uitleg 

"Het kind van de rekening".

Helaas was het net even te druk om alles van zijn uitleg mee te nemen,

 maar ik ga met een vriendin nog eens terug op een zaterdag

en vraag dan alles wat ik wil weten. 

Hieronder een compositie van vier schilderijen waar ik helemaal wég van ben.

Nogmaals...de kleuren zijn in het echt veel en veel mooier,

maar toch een foto. Op de laatste foto zit Jan alweer te lezen

in een van de verslagen die Dirk schrijft tijdens zijn reizen.

Ik heb er die middag twee gelezen en zo leerde ik Dirk weer iets beter kennen.

Zoals hij zelf zegt kan hij cynisch zijn in zijn schrijven,

maar ik heb daarvan alleen maar de positieve kant gezien,

de humor waarin zich dat uit is een soort humor waar ik van hou

en die ik van huis uit ook gewend ben.

In die verslagen lees je over de meest bijzondere ontmoetingen

die hij heeft met wildvreemde mensen in de trein of waar dan ook

die door zijn spontaniteit binnen de kortste keren kunnen uitgroeien

tot heel bijzondere gesprekken waardoor ik zelfs bij het lezen

daarover al ontroerd raakte. Hier nog een foto.

Voor degenen die ooit in de buurt komen en geïnteresseerd zijn is hier zijn kaartje. 

         

Kunstmarkt Heemstede

Nadat ik alle loftuitingen over mijn vorige log heerlijk over me

heen heb laten komen werd het hoog tijd voor een nieuw log.

De foto's stonden al klaar in een nieuw mapje en hier is dan de eerste.

Mijn vriendin Ineke K had me uitgenodigd om op zondag 10 juni

bij haar op bezoek te komen als zij op de Kunstmarkt in Heemstede

zou staan om daar de door haarzelf beschilderde zijden shawls te verkopen.

Zo zag het er uit toen ik na een autoritje van drie kwartier aan kwam lopen.

Als vrolijke vlaggen hingen de shawls aan het lijntje en Ineke

stond me met haar mooie brede smile op te wachten.

Naast haar zat Olga te breien aan een trui van Texelse wol voor haar man.

Olga is ook een vriendin van Ineke die voor de gezelligheid 

met haar mee was gekomen. Ineke zingt in het vrouwenkoor Malle Babbe

en heeft daar een aantal goede vriendschappen opgebouwd.

Het was meteen gezellig met een thermoskan koffie en allerlei broodjes

en meer van dat spul. Omdat we met z'n drieën waren konden we ook zelf

even rondlopen over de markt en die was erg gezellig,

niet in het minst door het prachtige zonnige weer.

Ik had een paar detailfoto's genomen van de shawls,

maar gek genoeg kwamen die niet tot hun recht, toch zijn er hier een paar:

Neem van mij maar aan dat ze in het echt veel mooier zijn dan op mijn foto's

en het was een plezier om te zien hoe het publiek erop reageerde

en de shawls werden grif verkocht voor slechts €12,00 per stuk.

Vooral zij die ook zijde beschilderen, maar ook andere handwerksters

weten hoeveel werk er in zoiets zit.

  Maar als je daarmee je hobby kunt bekostigen en er op deze manier

ook nog een leuke dag van kunt maken is het beslist de moeite waard.

Lieve Ineke en Olga, het was een enige dag, ik heb genoten

en kom de volgende keer graag weer even op bezoek.