maandag 30 april 2007

Oranje boven!

 



Dit prachtige stukje handwerk heb ik geërfd van onze vriendinnen Ank en Wieta.
Het zat in een schattig kistje met nog meer oranje versierselen.




 Ik bewaar die nog altijd in dat kistje en toen ik vanochtend
iets speciaals voor deze Koninginnedag wilde doen,
schoot me dat ineens te binnen. Eigenlijk zag ik vandaag pas
voor het eerst hoe mooi ze zijn en vooral
het oranjeboompje dat in een ring is gehaakt.




Is het niet geweldig dat ik in mijn eigen huis steeds opnieuw schatten ontdek ?! Ik wens jullie allemaal een heel feestelijke en gezellige Koninginnedag toe.


 

zondag 29 april 2007

Poppenbedje voor Priscilla



Maandag kwamen onze drie kleindochters en de vrienden
van de twee oudsten bij ons eten om mijn verjaardag nog een beetje te vieren,
we waren op 31 maart op vakantie.
Geweldig om een kleine stoet van stralende jonge mensen
op de stoep te zien staan. Ze houden van gourmetten
dus dat had ik voorbereid. Prachtige bossen bloemen
werden binnen gedragen en lieve andere cadeautjes.
We hebben een heerlijke avond gehad met elkaar en tijdens
het napraten vroeg onze oudste kleindochter Priscilla
of ik nog steeds het poppenwiegje en -kledingkastje,
dat ik ooit voor haar had gemaakt toen ze een meisje van 4 was,
hier in huis opgeslagen had.

   


 Dat was zo! Ze wilde het graag weer mee terug nemen
omdat ze binnenkort genoeg woonruimte zal hebben om het op te slaan
 zodat haar jongere zusje er mee zou kunnen spelen.
Jan dook achter de schuine wanden van de zolder
en daar kwam het te voorschijn.
Wat heb ik er zelf ook weer van genoten.
Ik wist niet eens meer welk stofje ik voor de lakentjes had gebruikt. 
Helaas zijn de foto's niet scherp, ik heb ze in de avond gemaakt
en dat wordt meestal minder, maar duidelijk genoeg hoop ik. 




Een jaar of 17 geleden heb ik op een houtbewerkingclub
in het buurthuis van onze wijk geleerd om met een decoupeerzaag,
schuurmachine, boormachine enz. om te gaan
en later heb ik die dingen ook zelf aangeschaft
of voor mijn verjaardag gekregen.
We hadden tot dan toe wel het een en ander in huis,
maar toen ik eenmaal aan de slag ging wilde ik ook goed materiaal hebben
en kreeg zelfs voor mijn verjaardag een workmate cadeau ;- ))




De hartjes vind ik echt schattig en de motiefjes die ik erop geschilderd heb
zijn nagemaakt van de bloemetjes van het stofje voor het lakentje.




Ik vind het zo leuk dat het weer gebruikt gaat worden.
De pop die erin ligt houd ik hier, want die heb ik geerfd
en is te kwetsbaar om door kinderhandjes gebruikt te worden.
De bijtring is van onze jongste zoon Lucas en hij krijgt die van ons
als hijzelf ooit kinderen krijgt. Maar mag hem ook nu al hebben
als hij dit leest en er niet op kan wachten.


zondag 22 april 2007

Klokkenkleedje en liefde



Afgelopen dinsdag waren we op bezoek bij een dame van 84 jaar,
die al heel lang weduwe is. Een bijzondere vrouw met een heerlijke dosis humor,
die altijd geinteresseerd is in alles wat er om haar heen gebeurt
en die over heel veel mee kan praten.
Enkele jaren geleden vertelde ze me, dat ze een "vriend" had
die haar overal naar toe reed, zelf kan ze niet meer rijden.
Tijdens ons bezoek zei ze dat haar vriend ook zou komen
omdat hij ons graag wilde ontmoeten, maar hij moest eerst even
naar computercursus, deze vriend is dus 87.




Toen hij kwam heb ik met verwondering en heel veel plezier
gekeken naar hun ontmoeting en de blikken die ze elkaar toewierpen.
Ze zijn gewoonweg dolverliefd op elkaar.
Prachtig als je dat mee mag maken op die leeftijd.
Ze woont ik een mooi appartement en er hangt een prachtige
antieke klok in de kamer met...dit klokkenkleedje erop.
Ik vroeg of ik het even mocht bekijken en meteen werd het van de klok gehaald
en mocht ik het meenemen om er thuis een foto van te maken
en het als patroon te kunnen bewaren.



Het is gemaakt door een mevrouw die nu 120 zou zijn als ze nog leefde,
zo zei onze gastvrouw, en of ik alstjeblieft heel voorzichtig
met het kantje wilde doen, dat was nog van de moeder
van de maakster geweest. Gisteren belde ze om te vertellen
dat het kleedje, dat ik per omgaande teruggestuurd had,
in goede orde was ontvangen.
Ik vind het een enig ding met mooie heldere kleuren.


donderdag 19 april 2007

Carl en Karin Larsson



Daar gaan we dan...proberen of ik deze keer mijn log
over Carl en Karin tot een goed einde kan brengen.
Ik vraag me wel af hoeveel bandbreedte ik voor deze maand al heb gebruikt,
dus als jullie hierna geen logjes meer zien verschijnen
is het teveel gebleken, maar ik ga ervoor!
Vorig jaar waren Jan en ik met onze vrienden Harry en Inge
vier dagen in Stockholm. Altijd al wilde ik, als ik ooit in Zweden kwam,
het huis van Carl en Karin Larsson te Falun bezoeken
Hun huis, dat je op allerlei schilderijen en prenten tegenkomt
is nog in de oorspronkelijke staat met de wandschilderingen van Carl
en het zelf ontworpen textiel van Karin. Toch wilde ik het in die vier dagen
dat we daar waren mijn medereizigers niet aandoen om op 1 dag
zes uur treinreizen te ondernemen om dat huis te gaan zien.
Daar heb ik me toch een spijt van nu ik op diverse sites heb gezien
wat daar allemaal te bekijken is. Dus heb ik in plaats daarvan  gevraagd
om enige  in het Nationaal Museum te Stockholm 
rond te dwalen en daar dan in ieder geval een paar van zijn werken
en ook de fantastische, enorm grote muurschilderingen
in de centrale trappenhal te kunnen bewonderen.
Ik heb lopen kwijlen!
Had er wel twee dagen kunnen blijven om al die andere kunst ook te bekijken,
echt prachtig. In de museumwinkel mocht ik als troost van Jan
gaan graaien en dat liet ik me geen twee keer zeggen.




Ik koos een klein dienblaadje en een set onderzetters,
een kalender, twee boeken: "Larssons" even een plaatje van de binnenkant




en het boekje "On the Sunny side" en het pakje met kleine kaarten ...




... en het pakje waarnaar Marijna zo nieuwsgierig was,
dat witte met het rode koordje.
Dat is dus een pakje met kaarten van formaat en ze zijn stuk voor stuk
geschikt om in te lijsten en op te hangen.
Maar waar laat ik dat allemaal tussen alle borduursels van mezelf
en schilderijen van zoonlief  waarmee ons huis al vol hangt.
Dus vond ik het weer heel leuk om ze even uit te pakken
voor de foto's van vandaag.




Het pakje op zich is al prachtig met dat koordje.
Ik hoop dat er nog eens een prachtige film over hun leven
gemaakt gaat worden zodat we alles wat  zij beiden hebben gemaakt
bekeken kan worden en als ik zo in die boeken kijk en lees
voor zover dat mogelijk is, want eentje is in het zweeds,
dan hebben ze een goed, gezellig en vrij gezinsleven gehad
Daar mag ik graag over lezen en naar kijken.




Zo'n film zou dan het liefst, net als "Anne of Green Gables"
ook heel lang mogen duren. Die Green Gables duurt geloof ik een uur of zes.
 Ik zoek me suf op internet om die film op CD te kunnen kopen.
Ik heb ooit in de videotheek de volkomen grijs gedraaide videobanden
voor een tientje (in guldens) bemachtigd en zelfs in vergrijsde staat
zijn ze nog heerlijk om naar te kijken.
Maar dat is dan weer een ander log en daar heb ik geen boeken en foto's van,
dus laat dat maar zitten.
Het Openluchtmuseum "Skansen" in Stockholm is zo prachtig!!
Nou ja, ik kan wel uren doorgaan en honderden foto's ook weer daarvan
laten zien, maar ik ga nu de benen strekken, ik ben verstijfd van het zitten!

woensdag 18 april 2007

Aaaargh!!!




Bah, bah, bah, had ik net een enorm verhaal geschreven
over de boeken en kunst van Carl en Karin Larsson
en allerlei mooie links toegevoegd...verwijder ik per ongeluk dat bericht !
Nou ja, daar moet ik morgen dan maar een apart logje aan wijden.
Maar ik kwam erop omdat mijn allereerste biscornu
op een stapeltje boeken over Larsson ligt.
Ik wil gewoon teveel tegelijk. Ik had al hoog en breed
aan mijn tweede biscornu bezig kunnen zijn met een pot thee
binnen handbereik, maar dat gaat straks gebeuren, zeker weten.
Hier dus mijn biscornuutje. Ik vond het zo enorm leuk om te maken
dat ik meteen aan een volgende wil beginnen.
Deze eerste wordt geen deel van een eventueel nestje
zoals bij Marcella want ik heb deze vanavond aan onze gasten
Rene en Ineke meegegeven. Ineke is degene die mij zo'n prachtige merklap
 cadeau gaf. Zie foto 15 van boven in mijn log
 Ze had nog nooit van biscornu's gehoord en vond hem enig
dus die mocht mee en hij is bij haar goed terecht gekomen.
Hier nog een fotootje van de bovenkant



  Tot morgen bij Carl Larsson :-(

dinsdag 17 april 2007

Voor mij ;-)


Deze lavendelzakjes heb ik nu al voor de derde keer gemaakt
en na de tweede keer vond ik het eigenlijk wel genoeg.
Maar omdat ik ze zo leuk vind heb ik ze nu dan toch nog een keer gemaakt
voor mezelf na de vorige exemplaren steeds weggegeven te hebben.
De patroontjes staan in het leuke boek "Cartonnage Brodes"
van Sylvie Castellano met mooie foto's van Frederic Lucano.
Een enig boek om cadeautjes uit te maken.
Ik heb inmiddels een aardige serie boeken verzameld.
Ooit besteld bij Amazon France en altijd zijn ze zonder mankeren
keurig op tijd aangekomen.




De prachtige parelmoeren knoop kreeg ik ooit van schoondochter Maaike
die hem samen met nog andere mooie knoopjes en kaartjes
met garen voor mij kocht op de "vogeltjesmarkt" te Lille
 waar ze ieder jaar naar toe gaat.
Maar ook op de zomerse "Matsmarkten" te Purmerend
heb ik heel wat mooie bandjes en kantjes gekocht bij een mevrouw
die haar spullen ook in Frankrijk inkoopt
(misschien wel op de "vogeltjesmarkt ;-).
De leuke kantjes die ik daar niet kon vinden heb ik op internet besteld.
De zakjes staan nu in de vitrinekast naast een doosje
met leuk opschrift dat ik van Jan kreeg toen hij het afgelopen
weekend met 10 mannen voor een weekend naar Terschelling ging.



 

maandag 16 april 2007

Kleine Knor

Na een afwezigheid van een kleine week ben ik weer terug
met te zeggen dat ik een bijzondere week heb gehad.
Hier volgen een paar foto's die daarmee te maken hebben.




Het borduurwerkje "Amitie" maakte ik een paar jaar geleden
voor mijn vriendin Els (die vorig jaar is overleden)
ter herinnnering aan onze 15-jarige vriendschap
en vorige week kwam haar man een aantal dozen met spullen
bij me brengen die Els mij nagelaten had.
Hij gaat emigreren en nu was de tijd om het allemaal op orde te brengen.
Het openen van die dozen was toch weer emotioneel,
maar op een vredige manier, simpelweg omdat
aan onze vriendschap alleen maar mooie gedachten overblijven.
 Het gemis blijft ook, maar we hebben het samen
zo goed afgerond dat ik er vrede mee heb.
Voor hun 25-jarig huwelijk vroeg Els net zo'n knopendoos
 als ik voor mezelf had gemaakt en natuurlijk kreeg ze die.


 .
Nu staan er twee  in mijn kast en voorlopig laat ik dat zo.
Ze was dol op beren en zo maakte ik ook voor haar
de gehaakte DMC-beer en daar heb ik er nu ook weer twee van.
Max vindt hem altijd heel leuk en omdat de beer van Els
gehaakte ogen en neus heeft voor de veiligheid krijgt hij die
als hij hem hebben wil (en zijn ouders het goed vinden :-).




 Naast de beer staat een foto van het koninklijk paar
die we ooit van onze twee vriendinnen Ank en Wieta kregen,
een leuk plaatje zo samen vind ik.
Els had ook een theepot die ze prachtig vond en die altijd
in haar vitrinekast stond, ook die zat bij de spullen.



Ervoor staan twee beeldjes van Winnie de Pooh en Kleine Knor
en daar kreeg ik het net toch even een beetje moeilijk mee
toen ik erover schreef want in ons mailcontact
noemde ze mij soms Kleine Knor
(omdat ik haar ooit vertelde dat een van mijn neefjes toen hij klein was
mij altijd liefkozend tante Knorrie noemde
werd dat haar koosnaam voor mij).
Ineens zag ik haar die dozen samenstellen voor als ze er niet meer was. Pfff!
Als laatste een foto van een aantal boeken die ik van haar erfde
en het is slechts een klein aantal uit de dozen vol boeken die ik kreeg.
De oplettende lezer snapt waarom ik juist deze op de foto zette.
het heeft vooral te maken met haar jarenlange ziekzijn
waarin ze onder andere haar gehoor en spraak moest verliezen!




Samen ontwikkelden we een manier om elkaar te kunnen verstaan
en begrijpen en dat was voor ons beiden zeer inspannend
maar ook zo enorm verdiepend. Ze was zo sterk en zo bijzonder!
Dichterbij kun je in een vriendschap bijna niet komen denk ik.
Dankbaarheid overheerst om zo'n vriendschap meegemaakt te hebben.


woensdag 11 april 2007

Anne-Claire-Petit -Koopje


Vandaag gingen Jan en ik eerst naar de kapper
en daarna even de stad in voor een paar aankopen.
Zoals zo vaak zijn we met de aankopen die we in ons hoofd hadden
niet geslaagd, maar dat deert mij in ieder geval niet,
want ik ben helemaal blij met de placemat van
die we vonden in de Woonoutlet  te Alkmaar.
Deze is natuurlijk voor de bezoekjes en logeerpartijtjes
van Max bedoeld.

dinsdag 10 april 2007

Bob Dylan in concert 2007


 Bovenstaande tekening maakte onze zoon Menno enkele jaren geleden
voor me (zie inscriptie op tekening).

"Hoe is het met Bobby's girl?" vroeg Jan me toen ik
om een uurtje of twaalf binnen kwam.
"Nou...ik voel me meer Bobby's Granny" zei ik op dat middernachtelijk uur.
Na een topconcert in de Heineken Music Hall te Amsterdam
waar de thans 65-jarige Dylan, fitter dan ooit zijn muziek ten gehore bracht,
kwam ik strompelend thuis.
Samen met vriendin Maria was ik 's middags al naar Amsterdam vertrokken,
hadden we door een zeer drukke stad gewandeld en een hapje gegeten
alvorens met tram en metro naar de Heinekenhal te vertrekken.
Dus toen we tijdens het concert zo ver mogelijk
voor het podium probeerden te komen, wisten we dat we twee uur
staan en dansen voor de boeg hadden in een bloedhete hal
met zwetende en juichende fans van deze levende legende
van de muziek van de 20e eeuw.
Wat heb ik intens genoten van de aloude toppers en een enkele song
van zijn nieuwste album "Modern Times".

Het publiek was als altijd zeer gemengd qua leeftijd,
tussen menig grijs hoofd ontwaarde ik ook dertigers en zeker ook
heel wat nog jongere mensen die er soms nog net zo uitzien
als de hippies uit de jaren 60. Zo stond ik dus naast een jonge knul
die met zijn vader naar het concert was gekomen en met zijn GSM
stiekem een opname maakte van "All along the Watchtower",
riskant want de bewaking was zeer streng en pakte rustig camera's
en GSM's af als ze er bij konden komen.

 

Door de jaren heen hebben onze zoons me verwend met de mooiste uitgaven
van Dylan zoals dit prachtige Scrapbook dat vol staat met foto's
en waaraan allerlei heel bijzonder items zijn toegevoegd als bijv.
kleine posters en uitschuifblaadjes, kopieen van een briefje van Dylan
met teksten voor zijn nummers en ook dit standaardje van Dylan
met gitaar. In een vorige log van maart liet ik al deze foto zien


 
van een deel van mijn verzameling Dylan-boeken en DVD's
en natuurlijk heb ik als echte fan (al vanaf mijn 16e trouwens)
ook een flinke rij CD's verzameld. Toen we twee weken geleden
tijdens onze rondreis door Andalusie (zie log van 5 april) door Granda
liepen ontwaarden we tot onze grote verrassing een Dylan-café
en daar zijn we op later tijdstip natuurlijk ook naar binnen gestapt.


Toen we zagen dat de eigenaar van het cafe aan enkele gasten
t-shirts begon uit te delen maakte Inge er zich sterk voor om voor mij
ook enkele collector's items te bemachtigen en dat lukte.
De ingelijste poster is trouwens een eerder gekregen cadeau
van mijn neefje Robbert die hem met zijn vriendin tijdens een trip naar Parijs
voor me kocht. In het cafe te Granada hebben we dus t-shirts met opdruk,
een stapeltje onderzetters en een CD kunnen scoren.
Natuurlijk werd er op verzoek ook nog een nummer van Dylan gedraaid
en zo ben ik dus de laatste tijd niets tekort gekomen als Dylanfan.
Nu ga ik eerst enkele recensies lezen van de afgelopen 2 concerten
in Amsterdam en dan met enkele CD's op de bank bijkomen
 en nagenieten van alle indrukken van gisteravond.


zondag 8 april 2007

Mijn Paasfeest!




Toen ik vanochtend opstond voelde ik dat het een bijzondere dag was.
Doordat ik gisteren bij Noor  haar steentje zag ging ik nadenken
hoe ik het beste mijn Paasfeest kon verbeelden op mijn web-log.
Hoewel het een van de minst leuke foto's is die ik heb gemaakt,
laat deze toch zien hoe ik Pasen beleef. Het boek is de kinderbijbel
waaruit we onze drie jongens dagelijks voorlazen toen ze klein waren
en de rug is dan ook compleet versleten.
Daarnet heb ik voorr mezelf het Opstandingsverhaal weer doorgelezen
en het ontroerde me opnieuw. Het ei dat ernaast hangt is gemaakt
door mijn vriendin Els die vorig jaar is overleden,
maar die ik door Pasen later terug zal zien.
Ze heeft het gemaakt van allemaal opgeplakte uitgeknipte
stukjes viooltjesstof waarvan ze wist dat ik daarvan houd.
Het boterlammetje maak ik ieder jaar zelf in een houten malletje
dat ik ooit cadeau kreeg en het vaasje dat ik gisteren maakte
moest eigenlijk een paasnetje zijn zoals bij Marianne'ne
Marian'ne maar dit patroontje is bedoeld
om met suikerwater op te stijven en als waxinelicht-houder te gebruiken.
De dag is nog lang en we hebben twee bijzondere feesten vandaag
waar we naar toe gaan, maar mijn Paasfeest heb ik al gevierd!


vrijdag 6 april 2007

Hartenproject deel 2



Vandaag heb ik deel 2 voor het "Hartenproject van Berthi" afgekregen.
Hierboven zie je dit deeltje van het grotere werk.
Ik ben dol op de blauwe vogels.
Anneke en ik borduurden zonder het van elkaar te weten hetzelfde
hart  :- )

donderdag 5 april 2007

Terug uit Andalusie :-)



Na een fantastische rondreis door Andalusie zijn we weer thuis gekomen
met nieuwe energie door al het moois dat we hebben gezien, gehoord en geproefd.
Bovenstaande foto illustreert naar mijn gevoel enigszins
de indrukken die ik heb opgedaan. De waaier en de rozenkrans
heb ik in Granada van Jan gekregen en de rozenkrans kreeg ik
omdat ik mijn kinder-rozenkrans ooit kwijt raakte en altijd heb gemist.
Het religieuze gevoel van de foto is vooral bepalend geweest
door de voorbereidingen die, overal waar we kwamen, getroffen
werden voor de Passieweek met enorme taferelen van o.a.
het Laatste Avondmaal die op grote draagbaren werden opgezet
in diverse kerken en kathedralen die we bezochten.
Overweldigende indrukken blijven ons bij van het Alhambra te Granada http://www.alhambra.org/eng/index.asp?secc=/alhambra/history_alhambra  ,
dat minstens zoveel indruk maakte vanwege o.a. de schitterende tuinen
en een fantastische collectie antieke (veelal kanten) waaiers,
die eigenlijk Kathedraal genoemd moet worden omdat hij nu
aan de Christelijke kerk behoort, maar daar heb ik moeite mee
want de hele sfeer is vooral Islamitisch en de daarbij behorende bouw
en versieringen vond ik ook veel mooier dan de later toegevoegde
Christelijke versieringen. Op een van de laatste avonden
waren we in Sevilla en hadden geboekt in El Arenal
 http://www.tablaoelarenal.com/
voor een bijzonder goed diner
met indrukwekkend Flamenco-optreden.We hebben nog veel meer gezien
en beleefd, maar hier laat ik het bij doch niet zonder ons supergezellige
reisgezelschap, onze vrienden Harry en Inge, te noemen door wie we dubbel
konden genieten vanwege het gedeelde plezier tijdens deze reis.,
Zingend, pratend en lachend reisden we per auto door dit prachtige
deel van Spanje en op mijn verjaardag tijdens de laatste reisdag verrasten
zij me op een champagne-ontbijt met cadeautjes in het hotel waar we verbleven.





Na onze nachtelijke thuiskomst werd de volgende middag
onze kleinzoon Max gebracht voor een logeerpartij van drie dagen
en nachten vanwege de verhuizing van zijn ouders,
opnieuw een feest dus, we hebben genoten van die vrolijke kleine man.
Vanmiddag heb ik mijn eerste Art Postal afgemaakt en Jan
heeft de enveloppe voor verzending naar het postkantoor gebracht
om hen met de verhuizing te feliciteren.
Bij terugkomst kreeg ik via Jan een heel leuk compliment
van de baliemedewerkster van het postkantoor.
De twee reigers hebben een speciale betekenis voor hen
en de drie "M"metjes zijn de voorletters van hun namen.
De draden waarmee ik de enveloppe heb dicht gemaakt
heb ik op een wit kartonnen hartje verzegeld met blauwe lak.
Ik besef meteen dat ze waarschijnlijk eerder mijn log lezen
en deze foto zien dan dat de enveloppe in hun brievenbus valt,
maar ze hebben nog geen internet-aansluiting, dus misschien valt het mee.
Nu ga ik proberen om alle nieuwtjes bij te lezen die jullie allemaal
hebben geplaatst de afgelopen weken en ook
de nodige reacties op berichten te plaatsen.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...