dinsdag 8 mei 2007

Geintje (met een "ei")

 

Dit idiote verhaaltje vond ik tussen allerlei bijzondere papieren die ons nagelaten werden.
Hieronder de vertaling:

In den afgeloopen zomer vonden wij in onzen tuin aan een boomtak hangen
een man, die in zijn rechterlaars een brief had, van den volgenden inhoud:

"De moeielijkheden in mijnen familie hebben mij in den dood gedreven.
Mijn vrouw was eene weduwe met eene volwassen dochter.
Mijne vader, die ons nogal dikwijls bezocht, werd verliefd
op den dochter en trouwde haar.
Daardoor werd mijne vader mijne schoonzoon
en mijne stiefdochter mijne moeder,
omdat zij de vrouw is van mijne vader.
Mijne vrouw kreeg eene zoon, die van mijne vader
de schoonbroer is, en van mij eene oom,
omdat hij de broeder is van mijne schoonmoeder.
De vrouw van mijne vader, mijne schoonzuster dus,
kreeg ook eene zoon, die natuurlijk mijne broeder
en tevens mijne kleinzoon is, omdat hij de zoon is van mijne dochter.
En mijne vrouw is mijne grootmoeder, omdat zij mijne moeders moeder is,
terwijl ik tegelijkertijd de echtgenoot mijner vrouw en haar kleinzoon ben;
en daar nu de echtgenoot van mijne grootmoeder
natuurlijk mijne grootvader is, volgt hieruit, dat ik mijn eigen grootvader ben.
Wanneer ik hieraan denk, word ik krankzinnig
en kan ik het leven dan ook niet langer dragen".

75 opmerkingen:

  1. Hahaha sjonge, sjonge, ik denk dat ik het begrijp :-)))).

    Maar geen rede om je aan een boom te hangen hoor !!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het eerste stuk ging goed totdat ik dacht...hoe zit dat nu???
    Opnieuw lezen en ik begrijp het met moeite...Erg leuk!!! Moet je op een verjaardag laten lezen als mensen een borrel op hebben....

    Maar verhangen is niet nodig....Wat zal zijn dat moeilijk zijn voor zijn vader die ook meteen zijn schoonzoon is....
    :-))

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou,Nou, dat id een ingewikkelt verhaal!! Zou ik ook depressief van worden. Maar om nou direct in een boom te gaan hangen! Maar het is wel een denkertje zeg!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @ja hoor...de Boemen!! Heb ik soms al wat op???

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @Marian'ne, ik begrijp het steeds opnieuw niet ;- ))
    @Wilma, da's een goeie, op een verjaardag voorlezen als men lichtelijk aangeslagen is.
    @Marijna, we laten de boemen maar met rust, ondanks de familierelaties die in deze tijd waarschijnlijk nog veel ingewikkelder zijn geworden dan toen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ligt het nu aan mij of lees ik ergens overheen? Waar is je goede iee van de letterbak? Ik kan het nergens vinden!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Marianne, dat staat in de ABC-galerij bij Berthi.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hahahaha, Corrie!

    Eigen situatie in mijn familie:
    De vader van mijn vader scheidde (niet officieel, want alhoewel er geen binding meer was tusen hen wilde zij niet scheiden)van zijn vrouw, de moeder van mijn vader toen de oorlog voorbij was. Hij nam zijn 3 kinderen vanuit Indonesie mee naar NL en kwam in een opvangkamp in Graetheide in Limburg terecht. Alwaar hij kennis maakte met een aardige weduwe met haar dochter.
    Zij begonnen samen een nieuw leven. Omdat de scheiding van mijn opa aangevochten werd en de moeder van mijn vader dit 10 jaar wist te rekken, waren mijn opa en deze weduwe gedwongen samen te leven. Het was héél modern in die tijd! Mijn vader en mijn moeder groeiden dus samen op en jawel, een vonk, en zij trouwden in 1958. Toen ik in de buik van mijn moeder groeide, werd de scheiding van mijn opa officieel uitgesproken en kon hij de vrouw waar hij al jaren mee samenwoonde, trouwen.
    Dus: de moeder van mijn moeder trouwde met de vader van mijn vader.
    Mijn ouders zijn dus man en vrouw en stiefbroer en -zus.

    Verder wil ik niet gaan, wie wat van wie is later als je dit nog verder uitwerkt. Overigens heeft niemand bij ons zich verhangen....
    Ik ga thee zetten!

    Maar leuk, Corrie, deze log! Groet, Audrey

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Zeker erg leuk die letterbak met mooie borduursels!!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik kan het tot halverwege volgen, maar dan geef ik het op. Het is wel leuk!! Ik zal het morgen aan mijn dochter geven.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ja zo lang konden scheidingen duren. Mijn ouders hebben 14 jaar geprocedeerd. Eerst met de handschoen getrouwd, dus officieel toestemming aan de koningin moeten vragen omdat mijn vader in Indonesië in het leger zat en mijn moeder thuis en beiden geen toestemming van hun ouders kregen omdat de oma's anders niet konden plukken van hun kinderen en het geld konden opstrijken in die tijd. Zij trouwde dus met de handschoen met zijn broer in het stadhuis en officieel zijn ze na zijn thuiskomst uit Indonesië getrouwd. En dan na jaren die duffe ellende van procederen, Iedere dag naar mijn moeder luisteren want die zat daar vol van. Elkaar het leven zo zuur mogelijk maken en allerlei getuigen zoeken. Wildwesttaferelen soms. Bedreigingen, ruiten inslaan, vreemden (mijn vader was een alcoholist) die je dood verwensen en achter je aan gaan over de stoep, achtervolgingen in het ziekenhuis! Ik kan er boek over volschrijven! Zo vernederend!
    Het is ook geen wonder dat ik NOOIT ben getrouwd. Wel samengewoond, maar trouwen zag ik niet zitten, durfde dat gewoon niet aan. Ik ben dus een ongehuwde alleenstaande moeder geworden nadat de vader na een week na haar geboorte (ze huilde teveel volgens hem) is weggegaan. Als hij een keertje langs kwam huilde ze hartverscheurend en zeer luid en zodra hij de deur uit was lachte ze me toe als baby!
    Achteraf vind ik dat wel heel vervelend voor mijn dochter zelf, want die zegt altijd dat we gescheiden zijn uit schaamte en wil zelf dus bewust wel trouwen. Ik ben helemaal niet tegen een huwelijk, maar je moet gewoon meer dan 100% zeker zijn en dat ben ik nog nooit geweest van welke vriend dan ook. En dat gevoel bleek later altijd juist. Wel ben ik blij niet 50 jaar eerder geleefd te hebben want dan werd je kind vaak zo maar afgekomen en geadopteerd! Moet er niet aan denken! Het was alleen af en toe zwaar om alleen beslissingen te nemen. Verder is onze band zeer hecht daardoor. Ze rookt niet, drinkt niet, gebruikt geen drugs en gaat naar college, dus wat dat betreft heb ik ook geluk. Ik heb haar nooit iets verboden en altijd op de gevaren gewezen van alles.

    Ik zal maar stoppen met mijn levensverhaal en jouw weblog vol te schrijven nu :-)
    Ik ga snel je letterbak bekijken!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Is inderdaad een erg leuk en creatief idee!!! Het tweede leven, nee het derde leven van een letterbak!
    Pikt niemand stiekempjes een veiligheidsspeld eruit ;-)?

    BeantwoordenVerwijderen
  13. @Audrey en Marianne, wat een geschiedenis van jullie beiden, je mag gerust mijn web-log volschrijven, maar ik weet bijna niet wat ik zeggen moet. In iedergeval zijn jullie zeer sterke vrouwen geworden én met gevoel voor humor. Families zijn wel de meest ingewikkelde samenlevingsvorm die er bestaat, weet er inmiddels ook iets meer van, maar ik dacht dat het vooral in de huidige tijd steeds ingewikkelder werd. Edoch..."er is niets nieuws onder de zon!" helaas. Uit jullie beider verhalen weten jullie heel goed wat liefhebben is en daarom hebben jullie fijne kinderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. @Marianne, vind je ze zo leuk die spelden?? En bij Berthi schreef ik al dat het idee niet van mezelf is hoor, heb het op een Italiaanse site gezien.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hilly, dank je, je keek weer even om een hoekje :- )))

    BeantwoordenVerwijderen
  16. @Annita, ben net bij jou op bezoek geweest, naar je poppenhuis gekeken, berenhuis eigenlijk. Schattig! Enne...ik snap het ook nog steeds niet, zoveel treden maken mijn hersenen niet achter elkaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Nee heb ze zelf ook, meer voor noodzaak die veiligheidsspelden...

    Mijn ouders ontmoetten elkaar op de bruiloft van mijn vaders broer en mijn moeders zuster. Ik heb dus neven en nichten met 'hetzelfde' bloed.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Corrie: ik ken mijn opa en oma niet anders dan eenvoudig maar gelukkig samen levend. Hun huis stond open voor iedereen, maar dat is normaal bij Indische mensen. Mijn overgrootvader woonde bij hen in tot zijn dood. De zus van mijn oma en haar 2 kinderen na haar scheiding ook, tot ze na jaren een eigen woninkje kregen toegewezen. De drie kinderen van mijn opa, en mijn moeder woonden er ook, tot ieder zijns weegs ging. Toen mijn opa gepensioneerd werd, kwam ik er wonen als 13jarige, om mijn middelbare school in NL te doen. Na twee jaar volgde mijn zusje. En na nog eens twee jaar mijn broertje, maar die ging na 1 jaar naar Internaat Oudenbosch. Mijn ouders waren in het buitenland overgeplaatst.
    En dit alles met zo'n vanzelfsprekendheid. Ik heb groot respect voor mijn opa en oma en mijn hart wordt warm als ik aan hen denk. Ik herinner me dat toen mijn opa overleed, ik nog maanden erna me omdraaide als ik een oudere man met een pet op voorbij zag fietsen, kijkend naar zijn gezicht. Maar het was nooit opa.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Als ik zo jullie verhalen lees,schieten me meteen 2 mooie boeken te binnen:
    Elsemarie van den Eerenbeemt-liefdesladder(een boek over de kracht en kwetsbaarheid van familiebetrekkingen en de invloed van opeenvolgende generaties op iemands leven)Erg mooi geschreven en soms vallen stukjes hierdoor zo op zijn plek en kun je dingen laten rusten/beter begrijpen.(12,50)
    En ik heb net "liefde in oorlogstijd uit-Steffie van den Oord",een prachtig boek over moed en hoop van verliefde stellen gedurende de oorlog op "mensen van de goede of foute kant",dat maakt voor de liefde niet uit.
    Ik lees ieder jaar rond 4/5 mei een boek over die tijd,uit respect en omdat ik me verplicht voel me te verdiepen hierin.Van haar was vorige week ook de documentaire "Westerbork girl" op tv,waarvan dit najaar een boek verschijnt.

    Een vrolijker getint boek van haar is "eeuwelingen",met ontroerende,prachtige en leerzame verhalen over wat honderjarigen hebben meegemaakt.Dit vind ik ook altijd een erg leuk cadeauboek voor een wat "lagere" kroonleeftijd.Ik denk mooi voor jou Corrie en de vele leuke lezers van je blog,ook zeker iets voor Berthi trouwens met haar brede geschiedenisinteresse.
    Nou,dit kun je nu nauwelijks meer "om het hoekje" noemen he?Ik zie nu ,aan anderen,dat het niet erg is om wat meer ruimte in te nemen,dus durf ik ook...hahaha

    BeantwoordenVerwijderen
  20. @Marianne, geeft dat ook een speciale familieband in emotioneel opzicht of staat niemand er bij stil? In de familie van mijn man Jan, was er als grap altijd een uitroep: "Neef en nicht vrijt licht!" terwijl men wist dat het oppassen is met kinderen uit zo'n relatie. Maar in jullie familie is dat echt oppassen. Ik heb sinds een jaar of vijf, meer contact met een neef en twee nichtjes, na hen vanaf mijn tienerjaren niet meer gezien tehebben en ik verbaas me er iedere keer als ik ze zie weer over hoe vertrouwd het is als we samenzijn, compleet vanzelfsprekend snappen ze gezichtsuitdrukkingen, de soort humor en nog meer bijzonder...de achtergrond van wat je vertelt. Ik koester die relaties nu. We spreken regelmatig af om samen te eten en hebben onlangs bij mij thuis een familie-fotodag gehad waarbij ook een neef uitutrecht, die ik al veertig jaar niet meer gezien had is gekomen met zijn vrouw en....hetzelfde gebeurde weer, alles doodgewoon. Hij kwam aanlopen en zag me door het raam op de bank zitten en stak zijn tong naar me uit. Ik voelde me weer een meisje van 8 jaar, zo grappig. Het ijs was meteen gebroken. Familie is heel moeilijk soms maar ook zo fantastisch fijn als het goed is.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Audrey, wat prachtig zoals je die familieband bij Opa en Oma beschrijft, wat een prachtige mensen. Wat je vertelt over het overlijden van je opa en dat je hem nog meende te zien op straat, nog lang daarna, herken ik heel goed. Ik zat maanden na het overlijden van mijn lieve moeder in de trein en bij een station zag ik een vrouw uitstappen van wie ik dacht dat het mijn moeder was, ik wilde er automatisch ook uitstappen, maar kwam op tijd bij mijn positieven. Dat kwam misschien ook omdat ze totaal onverwachts aan een hartaanval was overleden. Toen mijn vader na een langdurig ziekteproces overleed heb ik dan nl. helemaal niet gehad. Wat een prachtige erfenis om zulke mensen als familie te hebben gehad.

    BeantwoordenVerwijderen
  22. @Hilly, doe zo voort, neem vooral ruimte in om mooie boeken aan te raden en je eigen geluid te laten horen, het kan lijden bij mij, want ik heb een abonnemet genomen en heb nu meer bandbreedte per maand en doe niets speciaals dus er mag veel geschreven worden. Dat boek van Elsemarie ga ik straks meteen kopen, want ook in onze familie zijn er dingen die moeilijk te begrijpen zijn en ik zou zo graag meer begrip krijgen voor de manier waarop anderen soms reageren zodat we onze familiebanden kunnen behoeden voor breuken en afstand in de relaties. En Ëeuwelingen ken ik ook niet en lijkt me een heerlijk boek om te lezen en zeker ook cadeau te geven. Wat betreft de "oorlogsboeken" ben ik laf. Ik durf niet meer naar films te kijken die daarover handelen en ook geen boeken te lezen die dat als onderwerp hebben. Het grijpt veel te diep in en ik lig er van wakker en word er een bang mens van. Zo ook met het nieuws op televisie. Ik raak helemaal ontdaan als ik de gruwelen zie die mensen elkaar aandoen, dus lees ik de krant en hoef ik geen bewegende beelden en geluid te zien. Maar ook dan nog kan ik beginnen te huilen als ik iets lees over vooral kinderen die iets overkomt. Ik ben een vreselijk weekdier (geworden).

    BeantwoordenVerwijderen
  23. O hemel, Corrie... Ik heb daar nooit bij stil gestaan. Kost een web-log met ruimte voor reactie geld? Huur je die ruimte op internet? En ik slok die op met mijn lange verhalen bij anderen? Ik schaam me DOOOOOOOOOOOD!
    Kom net kijken met het internet-gebeuren dus ik weet echt van niets. O help, help. Vergeef me! Ik moet me ook gaan verontschuldigen bij Berthi.

    Corrie: warm mens ben je, getuige weer wat je net schrijft.

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Audrey!!!! Niet doen, niet verontschuldigen, de web-logs zijn gratis! Maar omdat ik zo nodig veel te veel foto's en gekwek van mezelf wilde plaatsen en soms een week niet kon loggen omdat de bandbreedte die ik gratis had OP was, heb ik voor mijn eigen gemak een abonnement genomen en dan maakt het juist niets uit!! Ook Berthi heeft volgens mij zeker wel een abonnement. Ga alstjeblieft door met je heel bijzondere en ook zo levendige en warme verhalen en dankjewel voor je lieve compliment.

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Wat lees ik hier allemaal bijzondere familieverhalen en interessante boekentips van Hilly.

    Corrie, jouw log ga ik nog eens lezen! (^_^)

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Berthi, je bent van harte welkom, maar dat weet je al lang toch!

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Hallo leuk weekdier!
    Even vertellen voor we aan tafel gaan: komt Peet thuis met een grote witte rand-hortensia.
    Ik kijk verbaasd. Hij omhelst me en zegt: deze kwam ik tegen. Een randhortensia en dacht: die is voor haar.

    Ik ben helemaal hortensiagek en heb mijn tuintje al vol. Was vertederd dat hij wist dat het een randhortensia was (met onvruchtbare grotere bloemetjes aan de rand van de bloemenscherm) en dat hij die voor me gekocht had.

    Zwijmel.

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Ach, wat líeeeeef!! Ik weet hoe je je voelt, heb ook zo'n lieve man die met zijn bloemen naar me toekomt en trots kijkt als hij uitlegt waarom het juist déze moesten zijn!
    En hortensia's gaan nooit "uit" zo prachtig zijn ze, zeker de randhortensia's waarvan ik wel weet hoe ze eruit zien, maar niet wist hoe ze heetten. Pluim voor Peet!!

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Ik heb geen contact meer met de familie. Als kind kwam ik iedere week bij mijn oma. Toen mijn ouders gingen scheiden was dat zo'n schande in de ogen van de familie dat ze ook helemaal niks met mij te maken wilden hebben.
    Ik had wel goed contact met mijn moeder en geen goede met mijn vader. Door slinkse charmeur eigenschappen en een niet zo slimme zet van mijn moeder werd ik aan mijn vader toegewezen, een alcoholist notabene! Mijn moeder was kwaad dat ik mijn vader zou hebben gekozen, wat totaal niet het geval was! Hij was direct uit huis vertrokken naar zijn liefje, Ondanks herhaalde oproepen van zijn advocaat. Ik woonde dus met 16 jaar helemaal alleen in een groot huis. Ik was erg bang. Ik wist niet waar mijn moeder was en mijn vader kwam niet thuis en stuurde allerlei gure figuren op me af. Ik werd door de telefoon bedreigd hoeveel dagen ik nog te leven had! Ik lag met oude kleren te slapen indien er iets zou gebeuren. Midden in de nacht moest ik een keer vluchten! Mijn familie wilde er niks mee te maken hebben toen ik om hulp vroeg, dus vandaar wil ik ook nooit meer iets met hen te maken hebben.

    Maar je vraag Corrie, nee, ik viel absoluut niet op mijn neven hoor!!! Verre van dat zelfs! Dus dat 'bandgevoel' met familie ken ik niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  30. Marianne!!! Meid wat afschuwelijk allemaal, hoe is het mogelijk dat je na al deze ellende toch een eigen leven met je dochter hebt kunnen opbouwen. En dan ook nog een dochter hebben die mede door haar opvoeding zo stevig in he leven staat, net als jij voor zover ik het kan bekijken. Wat bruut dat niemand van de familie voor je zorgde en voor je kindje, ik snap het echt niet. Dát is pas een schande. Petje af voor jou, want eerder schrijf je over "geluk hebben" en niemand kan leven zonder dat er af en toe geluk in de schoot valt, maar daarmee voed je geen kinderen op, daar is veel meer voor nodig en daarvoor mag je jezelf wel eens een flinke schouderklop voor geven. Van mij krijg je schouderkloppen op beide schouders.

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Corrie: Peet werd verlegen toen ik je reactie trots voorlas. Hij moest even lachen om je pluim en zei: Wat áááááárdig.

    Weet je trouwens hoe onze Zuiderburen de Belgen een Indiaanse hoofdtooi noemen:

    'een pluimendeksel'.

    Het brengt nog een glimlach om mijn mond.

    Marianne: ik ben stil van je verhaal. Kom maar, bij ons allemaal, je nieuwe familie. Ze hebben mij ook zo lief onthaald.

    BeantwoordenVerwijderen
  32. corrie, wat een mooie, lieve en ontroerende verhalen verschijnen er bij jouw logjes, ik ben er stil van en het geeft me kracht om ook mijn leven verder te leven door alle moeilijkheden heen.......

    BeantwoordenVerwijderen
  33. Ha, die Peet, verlegen worden pleit ook alweer voor je karakter :- ))))) Zo verezamel je in no time je eigen pluimendeksel!!

    BeantwoordenVerwijderen
  34. Noor, ik hoop dat degenen die dit geplaatst hebben beseffen dat ze hiermee anderen een hart onder de riem steken. Ikzelf haal ook mijn sterkte uit de belevenissen van anderen die door moeite heen kracht verzamelen. Fijn dat jij dat ook ervaart. Ook al is het allemaal virtueel, het zijn allemaal bloedechte mensen die achter het toetsenbord zitten.

    BeantwoordenVerwijderen
  35. Noor: kom maar in onze virtuele armen. We tillen je allemaal omhoog, helemaal de wolken in.

    BeantwoordenVerwijderen
  36. wat een lief en warm gebaar Audrey.
    in de schijnbare anonimiteit van die kille pc, straalt de liefde en warmte voor mensen van mijn beeldscherm en voelt als een warme deken.
    soms kun je dat ineens zo missen.

    BeantwoordenVerwijderen
  37. Corrie: Peet moest hartelijk lachen om je berichtje!

    Noor: we zijn wél een patchwork-deken hoor. Allemaal anders van kleur en vorm, maar samengevoegd 1 geheel. Ik ben een amberkleurig stofje, met zeegroene hartjes. Welke kleur kies jij in onze deken?

    BeantwoordenVerwijderen
  38. haha, ik ga voor een warm rood hart, in zonnig geel neergevlijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  39. @Audrey, ik ga voor een donkerroze hart neergevlijd naast dat van Noor, maar dan in een veld van lichtroze roosjes met lime-groene blaadjes op een middenrozekleur achtergrond ;-)))) Ben net voor het eerst bij Annemarieke geweest, dus dan snap je mijn romantische keuze wel denk ik.
    Mijn dag is goed als ik in ieder geval één mens heb laten lachen, dus dat is gelukt met Peet!!

    BeantwoordenVerwijderen
  40. Kijk, wij maken ons eigen virtuele hartenproject, zie ik.

    Als wij ons gezellig onder die deken vleien, dan hoort daar thee bij, en KOEKJES.

    Ik zag laatst een geinig kussentje. Van grijze pluche gemaakt, in het midden een grijs gevlochten zielig staartje. En dan in het klein Iejoor van Winnie de Pooh erop geborduurd met grote letters NOPODY IS PERFECT. En dan een streepje door de P en daarboven in het klein een b.
    Ik zag er al een kind mee zitten, op de bank, kussentje tegen zich aangeklemd, duim in de moel en dan gedachteloos aan dat staartje wriemelen.

    Ik moet nodig een kleinkind. Dat is het.

    BeantwoordenVerwijderen
  41. Oh Audrey, dat is jehelemaal gegund! Ik heb begrepen dat Daan jullie zoon is, klopt dat? Maar hoe oud is hij en is er al een schoondochter in de buurt? Ben benieuwd. Maar kleinkinderen brengen iets totaal nieuws en bijzonders in je leven en toch ook weer iets heel vertrouwds en eigens. Vanmiddag ben ik uitgenodigd op de verjardag van Jordi, de vriend van mijn oudste kleindochter. Vind ik heel lief en ook heel bijzonder.

    BeantwoordenVerwijderen
  42. Jep, Daan is onze zoon (eergister 23 geworden) en hij vrijt sinds een goede maand met Angélica (vorige week 19 geworden). Er zijn al heel wat meisjeshoofden voorbijgekomen, maar dit is de eerste keer dat hij het woord 'ooit samenwonen' heeft laten vallen. Ze zijn aan elkaar gewaagd en lief voor elkaar, dus misschien komt het er ooit van. Ze staan nog aan het prille begin.

    Dan is Anne ons wondertje er nog, zij is 20 en heeft ook net een vriendje, Frank. Het is heerlijk haar zo sprankelend verliefd te zien. Anne werkt als secretaresse, is begonnen te fitnessen om wat conditie op te doen (Daan doet dat al jaren), gaat uit, zoent: heerlijke meid.

    Gefeliciteerd met Jordi! Geniet maar, Corrie!

    BeantwoordenVerwijderen
  43. @audrey, ik lees dat jouw kinderen ongeveer de leeftijd hebben van mijn kinderen. Matthijs is 22, Eline is 20 en Thijmen is de benjamin met 14 jaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  44. Corrie, gefeliciteerd met Jordi!

    Wat een familieverhalen!

    En Hilly, bedankt voor je boekentips! Ik hoor dat graag!

    BeantwoordenVerwijderen
  45. Berthie: ohh, je hebt ook een dochter. Is ze ook into textiel?

    BeantwoordenVerwijderen
  46. @audrey, ze heeft niets met textiel!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  47. Mijn inspratie lapje stof bestaat ook IRL het is "dozen-karton-bruin met oranje-appel-achtige balletjes, witte frutsels en andere friemeltjes", (over een poosje te zien op m'n log, gebruikt in een DJ blokje) ik vind 't stofje zo'n warme gezellige uitstraling hebben, en dat kan een (vituele) quilt ook wel gebruiken...
    :o)
    Mijn ondergrondlapje wordt dus karton-bruin, m'n hart oranje-roze, en ik versier alles met glas-kraaltjes/frutsels en geborduurde friemel takjes...
    :o)

    BeantwoordenVerwijderen
  48. @Corrie, e.a. *Ü*...
    ik heb 't beginnetje vd virtuele quilt bij Audrey gebracht, voor in haar logeerkamer bij Berthi.
    Vreet me nu ajb niet op?
    Ik had 't nl. eigenlijk eerst moeten vragen. *Ü*
    sorry, 't was weer zo'n gekke actie van me...
    *Ü*

    BeantwoordenVerwijderen
  49. @Oh Juul, ondanks het feit dat je om op te vreten bent, zal ik het niet doen...je mag nog even gezellig blijven ;- ))))) Leuk juist, kijken wat de anderen ermee doen, wie weet maken we hem nog eens in het echt en verkopen dan het grote geheel voor een goed doel. Die van jou wordt wel heel erg leuk, vooral met die kraaltjes , moet ik ook nodig eens iets mee gaan doen. Ik ga gauw even bij Berthi kijken.....

    BeantwoordenVerwijderen
  50. wel een leuke gekke aktie...hoe mijn blok eruit ziet:een zuurstok rose hart gelegd op een ondergrond van rose bloemetjes die ik gemaakt heb voor mijn kleindochter.Zij wordt morgen 5 jaar.we proberen er een leuke en gezellige dag van te maken(haar ouders liggen in een moeilijke en verdrietige scheiding)Ik heb ook nog mijn oude poppenwiegje opgeknapt voor haar; bekleed met rose hartjes stof en erin een gezellig rose harten-quiltje.

    BeantwoordenVerwijderen
  51. Hahahahahaha, Juul: logeerkamer bij Berthi... Hee, we gaan onze deken in het ECHT maken in 2008, als iedereen vóór stemt (B-ness is al pro). Alle hulde voor Corrie die het idee aandroeg voor een goed doel. 1 Bow. Trumpets en spandoeken met CORRIE! CORRIE! CORRIE!

    BeantwoordenVerwijderen
  52. ik doe natuurlijk ook mee, leuk!!

    BeantwoordenVerwijderen
  53. Moeten we ons niet officieel bij Berthi, die heeft toch nooit wat te doen (Au Au Au, niet knijpen), aanmelden?

    Volgens mij komt onze deken al tot onze sierlijke enkeltjes. Very good.

    BeantwoordenVerwijderen
  54. Volgens mij tel ik al 6 blokken: Corrie, Femmy, Noor, Juul, Berthi, ikke.
    En dat in een paar uur tijd. Zjewéllldigggghh!

    BeantwoordenVerwijderen
  55. @Femmy, Noor, Audrey, wat zijn we toch leuk bezig samen ;- ))

    BeantwoordenVerwijderen
  56. dit is volop genieten.
    welterusten allemaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  57. Vandaag moeten we Berthi even knuffelen. Is nodig. Ik overhandig hier virtueel even een tasje. Doet iedereen er een kusje in voor haar? Zie haar log van vandaag. Thanks.

    BeantwoordenVerwijderen
  58. @Audrey, mijn virtuele kusje heb ik op Berthi's site geplaatst, lief van je!

    BeantwoordenVerwijderen
  59. hoi, hoi...
    *Ü*
    ok... gelukkig...
    weer goed afgelopen...
    pfft...
    ik lees af en toe een stukje...
    :o)

    En 't is karton(!)bruin...
    ;o)

    BeantwoordenVerwijderen
  60. @Hé Juul, nee, ik weetdat jij het niet verkeerd had getypt, volgens mij had ik ook Audrey's naam bij mijn reactie gezet.
    Wat lekker dat jij rustig zat te broduren tijdens ons geklets, moeten we allemaal maar meer gaan doen denk ik. Ik heb een ufo afgemaakt en die is heel leuk geworden vind ik zel. Komt vandaag nog op mijn web-log hoop ik. Iets met een Dodo, vind ik zulke leuke beesten. Ik miste je reacties al Juul, maar je was dus gewoon lekker bezig :- )))

    BeantwoordenVerwijderen
  61. @Corrie,
    ik kan niet meer elke dag bij iedereen langs-lezen en reageren..., er komen steeds meer logs (ahum, kijk mij), en ik weet van een paar die er ook aan staan te komen...
    Ik snap niet hoe anderen dat doen hoor...EN dan ook nog mooie Dingen maken! ;o)
    Er zijn zoveel logs die ik lees, hier en overzee...
    LOL
    ...en als ik niet oppas moet ik weer in winter- eh... zomerslaap gaan om bij te komen!
    Ik wip gewoon af en toe langs...
    :o)

    BeantwoordenVerwijderen
  62. Hee wipperd! Hoe ver ben je nou met de muguets op die blauwe stof? Verdorie die is ECHT mooi.

    ALARM: Een Juulloos bezoek
    dan valt toch het doek
    wat moeten we nu zonder LOL
    DH, OZ, puzzels en ROTFLOL,
    al die vensters open en dicht,
    die zelfhulpachteruitwerkgroep die zij heeft opgericht...
    (ik ben lid nr twee
    wie doet hier ook aan mee?)

    Oh Juul, aanhoor mijn gesmeek laat ons niet in de steek
    verlaat ons niet,is mijn bede
    luister alsjeblieft naar rede

    Oh Juul, wat moeten wij met gewip
    met sla of met gebraden kip
    (ja nou..., dat rijmde)

    Oh Juul, leg neer die naald
    thee en koffie is snel gehaald
    koekje erbij en klik ons weer aan
    zie alsjeblieft uw trouwe schare staan

    Oh Juul, open het venster gezwind
    en zwaai naar ons, mijn lieve kind
    heb meelij met ons, toen gevoel
    dan werpen wij xxx toe, een heleboel!

    Zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  63. Ik ben erg benieuwd naar je Dodo!Wat het is geworden en in welke techniek. Ik vind het ook zo'n grappig dier! Ik heb een poos geleden al wat plaatjes daarvan verzameld om er ook iets mee te gaan doen ooit.

    BeantwoordenVerwijderen
  64. Juul, heeft wel gelijk. Ook ik zit veel te lang achter de PC tegenwoordig. Nu er zo veel leuke blogs zijn bijgekomen. Voorheen plaatste ik zelf ook vaker een logje, na een tijdje wordt dat wel rustiger.
    En zeker Juul die voor iedereen een oplossing of ideetje wil aandragen :-)).
    Juul, af en toe zwaaien is ook goed En je eigen blog bijhouden dan kan je daar ons alles vertellen/leren.
    Bij Berthi kan iedereen elkaar ook ontmoeten !!!

    MAARRRRR geen zomer slaap hoor !!!??

    BeantwoordenVerwijderen
  65. @Audrey,
    LOL
    Audrey, malle meid,
    wat heb je een mooi dichtwerk gebreid,
    mijn dank is heel groot,
    ik werp haar in je schoot...

    (in de vorm van een virtueel bosje lelietjes...)
    ;o)

    pak nu op dat garen,
    en laat ons om je heen scharen
    terwijl wij roepen: oh en AAAAAh
    en ik bijna van m'n stokje ga

    (van de pret, en 't rijmt)

    laat ons wat je je eigen maaksels zien
    dan krijg je een stempeltje en een tien!

    HELP!!!
    't wordt nu een sinterklaasgedicht!
    LOL
    Toedels! >>>>>>>>>>>>>
    :o)

    BeantwoordenVerwijderen
  66. @marian'ne m.,
    *werpt kushandje toe*
    ;o)

    zwaai, zwaai...
    :o)

    BeantwoordenVerwijderen
  67. @Audrey,
    ik ging er van stotteren...

    je je... (jaja)
    laat ons wat je je eigen maaksels zien...

    van je eigen...
    *Ü*

    BeantwoordenVerwijderen
  68. Deze week komt het ervan. Promised. Maar morgen ben ik weer naar Eindhoven voor een plechtigheid. Maandag in Midden-Limburg vertalen. Dinsdagmiddag mijn handwerkclubje. Dinsdagavond komt het buurtplatform, ze willen mij als secretaresse, en hebben mij vele docs toegestuurd zodat ik me 'in kan lezen', wat ik DUS nog niet gedaan heb. Ik zei: Kom maar eerst es kennis maken, ik draai wel een keertje mee, en dan kijken we wederzijds of we elkaar bevallen... Woensdagavond heb ik weer open huis. En ik wil zo graag BREIEN. Mijn huis ziet er uit als de prachtige woonstede van Dracula: met van dat rag voor de ramen. En ik weet nog niet hoe ik die stomme zwarte baan en die kleine lettertjes op mijn eigen weblog moet veranderen. Zucht. Tijd. Geef me tijd.
    Maar beloofd: deze week iets van mijn eigen probeersels. Schwaelmisch met dichtregels ben ik bezig voor dat hartenproject. Ik zal een van mijn half-affe quakers laten zien. En wat van die ellenlange terralap, bestaande uit diverse merklapjes, vloeiend naast elkaar geborduurd. Met een echte roos erop, zwanen en zelfs een HERT. Net echt. Eerlijk. Ik doe heus wel wat hoor, maar op mijn gemakje.

    BeantwoordenVerwijderen
  69. @Audrey, daar verheug ik me ook heel erg op, ben nieuwsgierig geworden toen ik die prachtige merklap zag in je keuken bij Berthi op de foto. Wat een geweldig dichtwerk, leuk is dat zeg! Je noemt allemaal prachtige handwerken op, dus na al die andere werkzaamhedeb zien we ze verschijnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  70. Hallo,

    Laat ik mijzelf even voorstellen.
    Mijn naam is Edwin van der Perk en ben kunstenaar.
    Onlangs ben ik een project gestart.
    Ik verwerk persoonlijke zaken van een belangrijke gebeurtenis (zoals huwelijk en geboorte) in een schilderij en maak iets moois van uw bezittingen die anders in een stoffig hoekje verdwijnen.

    Voor een indruk kunt u een kijkje nemen op mijn site: www.edwinvdperk.nl subpagina “Artined”.

    Wellicht komt u tot de conclusie dat dit ook iets voor u is.

    U kunt dan contact met mij opnemen.

    Mvg,

    Edwin van der Perk.

    BeantwoordenVerwijderen
  71. Hallo,

    Laat ik mijzelf even voorstellen.
    Mijn naam is Edwin van der Perk en ik ben kunstenaar.
    Onlangs ben ik een project gestart.
    Ik verwerk persoonlijke zaken van een belangrijke gebeurtenis (zoals huwelijk en geboorte) in een schilderij en maak iets moois van uw bezittingen die anders in een stoffig hoekje verdwijnen.

    Het idee breder te gaan werker ontstond na het maken van een schilderij van mijn eigen bruidsboeket en de positieve reacties die ik kreeg uit diverse hoeken.

    Voor een indruk kunt u een kijkje nemen op mijn site: www.edwinvdperk.nl subpagina “Artined”.

    In principe zijn alle grondstoffen te verwerken.
    In uw kleuren (vormen) en wensen aangepast.

    Het werk “Bruidsboeket” geeft een goede indruk omtrent het eindresultaat van wat aan de muur kan sieren.

    Wellicht komt u tot de conclusie dat dit ook iets voor u is.

    U kunt dan contact met mij opnemen.

    Mvg,

    Edwin van der Perk.


    Nb: Op mijn site vind u ook overige werken in de prijscategorie van € 250,= tot
    €600,=. Werken in opdracht behoort tot de mogelijkheden.

    BeantwoordenVerwijderen

Hartelijk bedankt voor je moeite om een berichtje achter te laten, het wordt met plezier gelezen en zeer gewaardeerd.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...